Muziek Talent

Een tijdje geleden had Bo haar eerste uitvoering van Band. Aan het begin van het jaar is ze gestart en kon ze nog geen noot lezen en spelen, maar nu na een paar maanden lijkt het er veel meer op en is ze nog steeds enthousiast bezig. Als trombone speelster is ze natuurlijk niet altijd met de melodie bezig, maar meer de bas partij. Dat steekt toch wel een beetje, want dat toet, toet, toooeeet, als ondersteuning van de hele band dat ligt haar toch niet helemaal. Dus Bo is met een offensief gestart om the switchen naar dwarsfluit. Dat lijkt haar helemaal geweldig en ze heeft een vriendinnetje die dat in de band speelt. Ze is zeer gedreven en elke band oefen ochtend (2 keer per week om 8:15 op school zijn), na het echte oefenen, neemt ze de fluit van haar vriendin en oefent nog eens de noten en het spel van de dwarsfluit. Bo zou Bo niet zijn, als dat dan ook prima lukt, en ze nu dus op weg is om twee instrumenten te leren spelen. Nu moet ze nog alleen de muziek lerares op school overtuigen dat zijn ze om mag schakelen, hier in de 5de klas of volgend jaar op Middle School. Juf werkt niet helemaal mee, en vind dat er te weinig meisjes zijn die trombone spelen, maar Bo geeft niet op en elke week probeert ze het weer. Ze heeft gelijk, een mooie les, in "wat je echt wil bereiken, kun je ook, maakt niet uit wat een ander zegt". Het blijkt niet alleen een muziekles maar ook een levensles te zijn. Prima toch !

Acteren zit haar in het bloed

Een week geleden heeft Nova meegedaan aan een toneelstuk van het Missoula Children's Theater en ze vond het fantastisch. Eens in de twee jaar komt er een theater group naar de school van Bo en Nova om een toneelstuk op te voeren. Dit jaar was het, "the Princess and the Pie" oftwel, "de prinses en de erwt." Ze doen dat met de kinderen en eigenlijk meer door de kinderen, want er zijn maar 2 volwassen. Voordat ze gaan beginnen, is er op Maandag de audities, want ja, niet iedereen kan meedoen. Na de audities, als je uitgekozen bent, kun je gelijk tot 8 uur 's avonds blijven want je krijgt gelijk je script en moet je regels leren om te oefenen. De hele school kan mee doen, vanaf de eerste klas, tot de vijfde klas. Die laatste nemen de wat moeilijke rollen voor hun rekening. Binnen een week, elke dag na schooltijd, moet je op school blijven en aan het toneelstuk werken. Rond 6 uur brengen we wat warm eten en toen ging ze weer door. Het is dus een hele opgave, maar op het lijf van onze Nova geschreven. Na 4 dagen oefen, is op vrijdag avond de eerste voorstelling. Uiteraard veel papa's en mama's in de zaal, iedereen een beetje nerveus, maar Nova deed het prima. Ze was "green shoot grower" en had 3-4 regels die ze door het stuk moest zeggen. Ze heeft er enorm van genoten en met een grote smile op haar gezicht het hele toneelstuk gedaan. Twee keer, want op zaterdag middag deden ze het nog een keer voor ouders die Vrijdag niet konden. Dansen, zingen en acteren lijkt Nova in het bloed te zitten, dus wie weet, over twee jaar weer, maar dan de hoofdrol.

Last Minute Tickets

Snelle beslissingen zijn er genomen in Huize Schaap afgelopen Donderdagavond laat, na een borreltje met de Nederlandse mannen. Na thuiskomst greep Milo het eerst naar zijn laptop om een website optezoeken waar nog evt. kaartjes tekoop zijn voor de Olympische Spelen. Want wat zitten we toch dichtbij en we hebben geen kaartjes, wat is de sfeer toch leuk, had hij gehoord van andere die al geweest zijn. En ja, hier in de US wordt er weinig schaatsen uitgezonden want echt populair is het hier niet.Maar terug op de kaartjes, gevonden bestellen en wachten op de bevestiging. Jawel Vrijdagmiddag werd er gebeld, kaartjes konden we op halen down town Vancouver zondag voor de wedstrijd. Wat waren we blij en vrolijk allemaal, we konden naar Vancouver om de 1500 meter Dames tekijken, live! We vertrokken om 6.15 am Zondag ochtend want bij de grensovergang weet je immers maar nooit en het stadion is ten zuiden van Vancouver in Richmond en we moesten nog naar down town rijden om de kaartjes op tehalen. Alles in kannen en kruiken om 10 uur stonden we aan de koffie in het Holland/Heineken House. Wat een sfeer en gezelligheid. Buiten de hollanders om zijn er ook andere bezoekers uit andere landen om dat beruchte Holland House tebekijken. Buiten staat een lange rij, maar met je Nederlandse paspoort mag je via een andere ingang. Toch een voordeel zn paspoort. De menukaart was echt Hollands, Boerenkool, Hutspot en Zuurkool ook een broodje kroket van Dobben kon je krijgen. Helaas voor Nova de Fristi stond niet op de lijst...is altijd populair voor als we in Nederland zijn. Buiten de zaal was een ruimte om via computerspel in een bobslee terijden en te snowboarden. Maar dit gaat natuurlijk met wachten gepaard, waar we weer andere ontmoetingen mee op doen. Mensen spreken die op 1 of andere manier wel iets met Nederland in verbinding staan of stonden. Of gewoon intresse in je hebben omdat je Nederlands spreekt. In de toiletten word je aangesproken door 80 plus leeftijd in het Nederlands of wat er nog op lijkt. Leuke gesprekken overal. Op het vertonen van het NL paspoort mochten we fietsen lenen die gesponserd zijn door de NS (he zegt Nova, zijn me initialen). Oma fietsen in de NS kleuren, helm op en fietsen naar de Oval voor de wedstrijd. Met dit mooie zonnige weer zeker geen straf en de meiden konden hun geluk niet op. Ook in de Oval heel veel oranje, wat een sfeer, wat een sfeer. We hadden een goede plek nu nog een goede wedstrijd. Het was een spannende wedstrijd, heel spannend, in de dweil pauze was het dweil orkest er voor de vermaak. Wat een genoegen om Ireen Wust tezien schaatsen. Wat fantastisch dat er voor Nederland een gouden medaille in zat. Na de wedstrijd de huldiging met natuurlijk het Wilhelmus, wat voel je je trots als Hollander.Ons kaartje was het dubbel en dwars waard, meer kon het niet waard worden, alles is eruit gehaald. De reactie's van andere als we de Oval uitkomen, omdat we oranje aanhebben, wij horen tenslotte bij het winnende land. Na de wedstrijd op de fiets terug naar het Holland House om een biertje tedrinken en wat eten. Een goede afstluiting van een lange maar enorme mooie dag die ons heel lang bij zal blijven. Fantastisch om dit toch mee tekunnen maken. Kijk hier voor alle foto's.

Weekendje er tussen uit

Vorig weekend zijn we lekker een paar daagjes tussen uit geweest. Na een lange en drukke periode op het werk bij Milo. Bo en Nova waren ook een paar dagen vrij van school dus een mooie gelegenheid om er tussen uit tegaan. Het werd Leavenworth, bijna 2 uurtjes rijden over de pass naar de andere kant van de berg. Leuke rit die ons al bekend is. Leavenworth trouwens ook maar dit keer hadden we het een en ander in petto om tegaan ondernemen. Zondag hebben we een Snowmobile tour gedaan met een gids in groeps verband. Milo had dit al een keer gedaan op deze plek maar een andere route. De meiden vonden het allemaal maar spannend zo achterop de snowmobile. En ja als je bij Milo achterop zit weet je dat je veilig zit want die had het al gedaan, maar als je bij Jacqueline achterop zit...tja. Bo was de gelukkige die bij mij achterop mocht. Met veel verbale begeleiding ben ik uiteindelijk voor de test geslaagd. Duurde ff , kijk uit, pas op, niet tehard, ik vind het eng, waren bij beide dames de angsten die om de hoek kwamen kijken. We gingen helemaal niet hard, maar na verloop van tijd en wat stops tussendoor kwamen ze reuze enthousiast van de snowmobile af. Awesome ! Voor Maandag had ik een Dogsledding geboekt. Hier keken Bo en Nova enorm naar uit. Het zijn tenslotte honden en behoren tot hun favorieten diersoort. We kwamen op tijd aan zodat het een en ander uitgelegd kon worden, ze konden de honden ontmoeten etc. De zon brak door en het was een fantastische tocht. Milo en Bo zaten samen in een slee met begeleiding en Nova en ik zaten samen in een slee. Nadat we terug waren bij de auto mochten de dames nog de honden helpen water geven en wat te eten geven. De verzorging hoort er immers bij, de honden hebben het verdient. Voor diegene die het nog niet weten, maar Leavenworth is een Bavarian dorp en alles proberen ze op zn duits tedoen. S'avonds zijn we op zoek gegaan om wat te eten. Zondagavond belandden we in een bierstube en werd er ook een melding gemaakt bij aankomst dat er live muziek zal beginnen. Wij nog gniffelen, nou dat wordt vast een Tiroleravond. De heren waren verkleed en ja de muziek paste zeker thuis bij een Tiroleravond. Voor ons gevoel hadden we ons in Europa begeven. Was toch wel lachwekkend leuk. S'avonds nog even in de Hot Tub die op een paar stappen afstand van onze kamer stond en Dinsdag hebben we afgesloten om terug naar huis testoppen op Stevens Pass om nog even lekker tegaan skieen. Een paar daagjes weg maar toch het gevoel gehad dat we er heerlijk tussenuit zijn geweest.

French meet Dutch in US

Op de basisschool van Bo en Nova houden ze ieder jaar een talentenshow. Dit jaarlijkse evenement ging ons altijd voorbij. Wat ik daarmee bedoel is dat de dames er niet in geintresseerd waren om mee tedoen. Maar daar kwam dit jaar verandering in. Bo werd door een klasgenootje gevraagd of ze zin had om samen iets op toneel tezingen. Beide dames kwamen op het idee dat het een liedje moest worden wat ze beide in taal van herkomst kunnen zingen. Agethe een Frans meisje wat hier sinds 1,5 jaar woont, had al ervaring van de laatste keer dus dat was Bo haar houvast. Maar eerst moest er geoefend worden en auditie gedaan worden. Daar kwamen ze doorheen. Alles werd deskundig aangepakt, ze werden begeleid bij het oefenen op toneel, er werd getimed of het wel binnen de 1 min. zat, want je optreden mocht niet langer dan 1 min. duren. En er werd gerepeteerd met je juiste kleding aan. Bo en Agethe probeerde hun kleding zo bij elkaar tezoeken dat ze de kleuren van de vlag hadden. Rood/Wit /Blauw, dit gold immers voor beide maar dan anders. De avond van de talentenshow zelf was er enige nerveusiteit maar Bo deed het toch maar, staande op het toneel voor toch wel een gymzaal vol. Want alle ouders van de kinderen die meededen zaten er immers. Het was een leuke avond vol kleine optredens, dans, zingen, gitaarspelen, etc. En de winnaar? Ja....dat waren ze allemaal. Hier kun je onze eigen winnaars zien en horen.

London - nee - Heathrow

Ben weer eens op reis en dit keer voor de jaarlijkse Mid Year Review (MYR). Een jaarlijks terugkerend fenomeen bij Microsoft waar we alle landen reviewen, kijken naar hun huidige performance en wat ze denken te kunnen gaan doen voor het volgende jaar. Datdoen we dan zowel in Redmond als in europa en dit keer is het de UK. Klinkt goed, en zaterdag voordat ik wegging, vertelde ik aan Nancy, de paardrij leraar van Bo en Nova, dat ik weg moest en dit keer naar de UK. Nou zegt ze, "jij ziet ook veel van de wereld. Er zijn plaatsen waar je al bent geweest of heen gaat die mensen hier nooit zullen zien" . Welnu, dat klinkt heel glamorous, maar de realiteit is iets anders. Ik moet mezelf ook altijd verbeteren, maar ik ga niet naar London, eigenlijk ga ik naar Heathrow. Dit jaar is het zelfs zover dat ik in principe zonder jas naar de UK kan. Zaterdag opgehaald door de taxi, voor de deur, en temp in Duvall zijn prima, dus geen jas,. Dan met de Ba048 naar London, met een eigen bedje etc, dus ook prima. Dan aangekomen op Heathrow in de nieuwe Terminal 5, door de douane en direct doorlopen via de aankomst hal, naar het Sofitel. Alles zonder jas beschermd van de koude natuur elementen. Nu 4 dagen in meeting rooms van 's ochtends 8 uur tot 's avonds 8 - 9 uur. Helaas in de "kelder" van het gebouw dus geen tijd om ff naar buiten te gaan. Vrijdag weer terug naar Terminal 5 lopen en naar huis. Heb ik nu een coole baan of niet?

De beste wensen voor iedereen voor 2010

Vandaag is het Jan 2 2010, of zoals de amerikanen schrijven, 0102 2010. Zoals je ziet een cijfer palindroom, want vooruit en achteruit lees je hetzelfde. Schijnt deze eeuw vaker voor te komen en voor iedereen in Europa zal het 2 Feb zijn, want dan is 0102210.

Tijdje niet geschreven op de blog, en dat is natuurlijk niet de bedoeling, hoewel het leven gewoon hier zijn gang gaat en er geen grote belevenissen zijn. De maand Dec zijn we prima door gekomen en dit keer hebben we het huis weer helemaal in kerstsfeer gebracht aan de buitenkant. Vorig jaar lukte dat niet door al het sneeuw maar nu werkte het weer prima mee. Voor de rest hebben we de "Snowflake lane" Bellevue bezocht, een 20 min durende show in het winkelcentrum in Bellevue, gewoon op straat met verlichting, muziek, trommels, etc etc. Kunnen ze in het Boven 't IJ winkelcentrum nog wat van leren. Oud en Nieuw hebben we iets nieuws gedaan wat echt enorm cool was en ons eindelijk een gevoel van een "echt" oud en nieuw gaf. Met Winni en Marisca zijn we met de kids naar een variete show geweest. In Fremont, een wijk in Seattle, was van 8:30pm tot 1:00am een show met muziek, band, optredens van clowns, trapeze artiesten en een climax met muziek en champagne om 12:00. Het was eigenlijk een "fundraiser" voor het Moisture festival, waar we van de zomer ook al geweest zijn. Het was perfect, met een biertje en een wijntje, kinderen mee, geen gezeur over wel of niet kinderen bij een bar, gewoon Oud en Nieuw met het hele gezin en vrienden. Helemaal top, en zeker iets waar we volgend jaar weer willen zijn. Voor iedereen die meer foto's van de maand December wil zien, klik hier.

Vanuit Duvall, wensen wij iedereen, familie, vrienden een heel gelukkig, gezond en succesvol 2010. Maak er een top jaar van, want dat zijn wij ook van plan. Milo, Jacqueline, Bo, Nova en TJ.

Zandvoort aan Zee

Deze week zitten we onze eerste week in Zandvoort. Na aankomst in NL hebben we voor een nacht in het nieuwe huis van mijn ouders in Landsmeer geslapen, wat op zich prima ging, maar nu zijn we dan echt een beetje op vakantie in SunParks Zandvoort. (Voorheen Center Parks). De meiden kunnen al niet wachten op het subtropisch zwemparadijs en Jacq en ik zien ons al helemaal uitwaaien op het strand en in een strand tentje met koffie en warme appelgebak weer opwarmen. Voor de rest gaat alles prima en leent deze opzet zich ook prima om mensen op visite te krijgen en niet alleen maar bij iedereen langs te gaan. Welkom in ons SunPark huisje :-).

Op stap

Deze week, is de week van de reizen. Morgen vertrek ik voor 3 dagen naar Munchen om voor de Microsofters van Centraal en Oost Europa, een tweedaagse meeting bij te wonen en 2 presentaties te geven over hoe hun business te kunnen groeien en hoe controle te houden over hun budgetten. Afgelopen week, waren mijn team en ik bezig met een internationale meeting hier in de US, en zelfs daar heb ik twee nachten in een hotel doorgebracht want de lange dagen en de sociale verplichtingen gaan je dan niet in de koude kleren zitten. Woendag komen Jacq en de kids naar Nederland voor een korte vakantie, de 65 jarige verjaardag van mijn vader en om ons visa maar weer eens te verlengen. Moet toch ook gebeuren, anders komen we er niet meer in, en dat zou toch vervelend zijn. Ik kom dan uit Munchen donderdag avond aan en we blijven dan tot 8 Dec in NL. We vieren zowel het Amerikaanse Thanksgiving bij onze familie (grootste familie feest in de US) alswel Sinterklaar pakken we ook nog mee, alhoewel onze dames al wel van hun geloof gevallen zijn.

Zonnig Florida

Vandaag was het dan zover. Om 3:15am ging de wekker en om 4am stond de limo voor de deur want papa moest om 6 uur met het vliegtuig mee. Eerst naar Houston in Texas en dan door naar Fort Lauderdale in Florida. Vlucht was prima, maar als je van de noord-west hoek van de US naar de zuid-oost hoek moet kom je er pas achter hoe groot het land is. Totale vliegtijd 6 uur en totale reistijd was 4am tot 5pm in Florida (met 3 uur tijdsverschil meegenomen). Eenmaal in Florida met een 65 jaar oude alleen spaans sprekende taxi chaffeuse naar het hotel, twee keer verkeerd gereden, en na eenmaal aangenomen bleken er 250 britse oudevandagen op cruise te zijn en die vandaag in hun eerste hotel sliepen voordat ze morgen op de boot gaan. Er stond een file voor de lift, want ja, die oudjes zijn zo snel niet. Zelf de barkeeper in de bar klaagde want met al die britten was er geen geld te verdienen. Ze weten niet dat je 20% fooi moet geven, dus werd er vanavond niets verdiend. Nu redelijk op tijd naar bed hopelijk niet om 4 uur wakker.

Heksen Halloween in Duvall

Halloween 2009. Het was droog en niet al te koud dus een perfecte dag voor Halloween. De dames hadden al weken van te voren hun kostuums uitgekozen en dit keer was Bo een Candy Corn witch en Nova een lieveheersbeestje. Candy corn is een snoepje dat drie kleuren heeft, Oranje , Geel en Wit en vorm van een puntmuts heeft. Dus alles geregeld, huis versierd en we konden aan de slag. Bo had gisteren een sleepover bij een vriendinnetje en daar hadden de meiden besloten dat ze bij ons in de buurt trick-or-treat wilde doen, aangezien het vriendinnetje, Josee, in de bossen woont en niet zoveel buren heeft om snoep te halen. Dus de familie was hier rond 6 uur en het was nog niet helemaal donker dus eerst maar even een bakkie gedaan en toen aan de wandel. Eerst langs de ene kant van de straat en toen langs de andere. Ondertussen zat Jacq op de veranda in haar heksenpak en pruik, om alle bezoeker aan huize Schaap te verwelkomen met een lach en een zakje M&M's. De prijs voor het best versierde huis ging naar de buren, direct naast ons. Scott is een grote fan van halloween en pakt helemaal uit, met licht, geluid, rookmachines, afgehakt ledematen, grafzerken etc etc. Daar kunnen wij niet aan tippen en Jacq vindt het ook een beetje overdreven. Bij ons dus geen grafzerken in de tuin volgend jaar. De dames wilde ook nog even bij andere buurten wat ophalen om de buit nog wat groter te maken. Het is eigenlijk hetzelfde als bij Sint Maarten, als je ouder wordt, wil je verder en eigenlijk ook zonder je vader of moeder. Wellicht dat dat volgend jaar gaat gebeuren. Nu op tijd naar bed want morgen gaat om 3am de wekker en vertrek ik voor 3 dagen naar Fort Lauderdale in Florida. Lekker warm (25 graden).

Pumpkin carving

We zijn weer volledig in Halloween sfeer gekomen. Afgelopen weekend heeft Milo het huis versierd met Halloween verlichting en de heks staat weer voor de deur. We hebben onze evenement weer uitgebreidt dit jaar. Pumpkins uitsnijden. Het eerste jaar dat we Halloween hier meemaakte heb ik dit geprobeerd met toen nog een 4 jarige en een 7 jarige dochter. Was niet echt een succes en ervaring was niet echt positief in me herinnering. Maar dit jaar was het anders. Beter voorbereid, goed gereedschap, Milo zijn aanwezigheid en jaar oudere dochters. In onze buurt wordt ieder jaar een feestje georganiseerd in een garage bij iemand en nu hebben ze ook een pumpkin contest georganiseerd. De dames doen mee, zelf eerst hun ontwerp maken en dan de pumpkin leeghalen en vervolgens uitsnijden. Hulp was bijna niet nodig bij Nova en bij Bo helemaal niet meer. We zijn zo dus met zn vieren aan tafel gaan uitsnijden ieder aan zn eigen pumpkin. Het resultaat mag er zijn, de ervaring is zeker positief en volgend jaar wil ik dit zeker weer doen.

Dusty

We hebben er een paardeliefhebber bij: Nova. De laatste tijd begon het ook bij Nova tekriebelen, paarden, paardrijden leek haar wel leuk. Deze zomer had ze een klein pony kamp gedaan om er van tekunnen proeven. En ja...ze vond het leuk en wilde meer. Op paardrijles bij Nancy waar ook Bo nog steeds met plezier rijdt. Nu was het dan zover, het voetbal seizoen is voorbij voor Nova en dus kon de paardrijlessen gestart worden. Vol spanning werd er uitgekeken naar de eerste les en nu weer naar de tweede. Ze mocht op Dusty rijden, een goed paard voor beginners. Vol trots, zelf paardpoetsen, hoeven krabben, helpen zadelen etc. voor dat ze erop kon. Eng vond ze het ook wel een beetje, het is geen klein paard en je zit immers toch wel hoog. Maar ze is er vol van, praat over Dusty, droomt over Dusty. Zondag is er weer les voor beide dames, kunnen ze vol trots hun kunsten tonen aan papa.

Mooie herfst

De zomer is nu echt voorbij. Het najaar is tot op heden erg lekker, mooi weer ondanks dat het kouder wordt. Dat bekend lekker genieten voor dat het daadwerkelijk gaat regenen en er donkere wolken over Duvall drijven die voorloopig niet vertrekken. Alles is weer in volle gang en op regelmaat. Yep eindelijk. De scholen zijn natuurlijk alweer 6 weken aan de gang. Altijd weer even inkomen. Huiswerk, op staan, de bus halen etc. en dan hebben we het voetbal seizoen wat ook gestart was voor beiden dames. Toch weer 2x in week trainen voor Bo 1.5 uur en op Zaterdag wedstrijden spelen. Wat inhoud voor ons team 9 uur in North Bend, Snoqualmie en nog enkele thuis wedstrijden. Nu dan thuis valt nog wel mee, North Bend moet je toch wel om 8 uur van huis. Nova ook 2x in de week voetbal eerst trainen en nu is het op dezelfde avonden de wedstrijden. Tot op heden niet teklagen. De zon schijnt regelmatig en we hebben nog weinig regen gehad zoals ik al beschreef. Beide dames hebben er lol in. Voor Nova is het voetbal bijna afgelopen morgen nog de laatse wedstrijd en dan krijgt ze de verdiende bokaal in hadden. En mag ze met de beloofde paardrijlessen starten. Dit weekend was ook weer lekker herfst weer. Milo heeft een grasmaaier gekocht met bijbehorende Tools, blower en een trimmer die hij uiteraard meteen heeft uitgeprobeerd. Onze tuin is dus winter klaar. Vandaag hebben we lekker in het bos gewandeld in Kirkland, een trail die bij Lake Washington eindigt en je via een ander pad weer omhoog kunt lopen. TJ mee, met zn alle een frisse neus halen. Na afloop nog even een borrel gehaald bij de Verhoefjes in Kirkland, we waren tenslotte in de buurt, en hebben daar gezellig het weekend afgesloten.

The band

Bo zit dit jaar in 5th grade, groep 7, en dat is dan de laatste klas in het basis onderwijs. Een van de dingen die 5th grade special maakt, is "The Band". Stillwater school heeft een band, een soort combinatie van de fanfare en een orkest en Bo is er nu lid van. Dus eerst de discussie, wat voor instrument, de dwarsfluit, de klarinet, de trombone, of misschien als het allemaal niet lukt de triangle. Maar afgelopen woensdag was het dan de dag om een instrument uit te kiezen. Zelfs in de zaal was ze er nog steeds niet helemaal uit, maar dan toch heel zeker voor de trombone gekozen. Ze is er helemaal blij mee en is de enige meid van de acht trombones in de band. Het instrument huren we van de lokale muziek winkel, en dus kunnen we elke dag oefenen. Natuurlijk niet alleen Bo maar de hele familie wil er natuurlijk geluid uit krijgen. Aan jullie de eer voor het eerste trombone concert voor de familie Schaap

Bouwvakker

Zoals mijn moeder altijd zei, de Schaap familie klust altijd bij een ander en niet zo vaak bij zichzelf, en die traditie heb ik dit weekend ook voortgezet. Er moest bij Winni een "retainer wall" gerepareerd worden. Een retaining wall, is een muurtje dat er voor zorgt dat de berg of een partij grond niet naar beneden komt en op zijn plaats gehouden wordt. De muur bij de familie Verhoef was al wat ouder en gemaakt van bielzen en begon te rotten, ook door enorme wortels die toch door het hout heen kwamen en wellicht op lange termijn de muur instabiel zouden maken. Dus Winni had voor verse bielzen gezorgd, ze moesten er alleen even in. Dus een mooie nazomerse zaterdag hebben we de klus geklaard. Eerst de oude weggehaald, en ze vielen letterlijk uitelkaar in stof of een soort turfmolm, en toen de nieuwe erin. De bovenste waren te doen, maar er was er een die tussen bestaande geslagen moest worden, dus de voorhamer kwam van pas. Uiteraard alles netjes op maat gemaakt, en het timmermans oog werkte nog steeds. Na hardwerken konden we genieten van de klus en van een biertje met BBQ. Waarschijnelijk de laatste van dit jaar, want Maandag komt de regen en de wind, en begint de herfst hier echt.