Yellowstone vakantie 1

Goed, daar gaan we dan. Modern camperen. Want wat is een camping zonder een dikke internet pijp in je tent, waardoor je draadloos, gezellig op je veranda met je laptop je reisverslag kan typen. Ja dit is en blijft Amerika en niets is te gek. (Goed, ik geef toe,we al een beetje amerikanen want we hebben de laptop toch maar mooi meegenomen). We zijn nu in Missoula, in de staat Montana en hebben Maandag zo'n 470 miles afgelegd over de I-90 een van de snelwegen die dwars door Amerika loopt. Na de bossen en bergen bij ons in de buurt, eindelijk eens het oosten van de staat Washington gezien. Heeel droog, heuvels zonder bomen en lange, lange velden met gras, (hooi is een export product) en graan. Dan kom je op een parkeerplaats toch weer vreemde dingen tegen. Alles is groot en zo ook de caravan van dit stel, waar dan ook een echte truck voor moet om hem te trekken en, als klap op de vuurpijl, een Smart op de auto om de omgeving te verkennen. Sommige mensen nemen een fiets of een brommer mee, deze man een Smart, Dan plotseling de bergen weer over, toen de staan Idaho door getrokken. Idaho is een soort steelpannetje en wij zijn door de steel heen gereden. Dus binnen 1,5 uur de staat weer uit. Vervolgens de staat Montana in gereden en plotseling steeg de temp van een aangename 25 gr naar 35 gr (96 F, klink hoger) en uiteindelijk in Missoula beland. De KOA camping was snel gevonden en toen onze cabin opgezocht. Dit keer een 2 slaapkamer versie, want we hadden ons lesje wel geleerd met onze herriemakende dochter vorig jaar. Dinsdag. toch even geprobeerd uit te slapen, maar de vuilnis man en een zooitje andere campers vonden het nodig om rond 7:30am langs ons huisje te trekken. Ontbijt in het camping cafe met pancakes en eieren met spek, ontbijt is de belangrijkste maaltijd. De dag relaxed besteed in het zwembad en de Wall-mart (voor de boodschappen) en toen weer zwembad. De temp steeg vandaag weer tot 36 gr dus afkoeling was wel nodig. Uiteraard is er op de camping altijd een klusje te doen en wederom als ouder een dejavu moment, waar de dochters gezamelijk op de camping staan af te wassen. Ik heb ook zo een foto, meerdere, van de familie vakanties in Frankrijk. Toch was dat anders, onze dames hebben DVD in de auto, airco die de temp lekker houd, wij hadden een groene Ford Taunus en een stretcher achterin, waarop we de tijd doorbrachten met boekjes, tekenen en het opschrijven van hoeveel witte, zwarte, rode autos we voorbij zagen komen. Tijden veranderen. Morgen weer op tijd op want we trekken door naar een van onze drie bestemmingen, Yellowstone park.

All in the Game

Dinsdag was een geweldige dag, Bo was de hele dag weg geweest met paard op rit. Ze hadden lunch mee voor onderweg. Helaas konden ze niet zover komen als dat Nancy wilde want de trail was niet helemaal begaanbaar. Dit nog resten van de storm in December. Maar dat kon de pret niet drukken voor de meiden. Met wat knustelwerk, paarden schilderen etc. zwemmen, BBQ en daarna nog sávonds in de buitenbak nog paardrijden. Voor het rijden belde Bo nog op helemaal blij ze bleef slapen we hoefde haar niet tekomen halen. Oke, alles goed dus. Maar om 10.15 uur ging als nog de telefoon, Bo die zich opeens realiseerde dat het donker werd, en in het bos is het daar donker....dat ze toch maar naar huis wilde om teslapen. Oke ook geen probleem we weten gelukkig ook de weg inmiddels tevinden in het donker, zonder straatverlichting. Woensdag was het Game dag en hadden ze een wedstrijd georganiseerd. Heel leuk, ben ook nog even gaan kijken. En nadat ik Bo ophaalde bleek ze een 1ste en een 3 de prijs tehebben gehaald.

Nova ook op camp

Deze week was het de week van een kamp voor de dames. Nova wilde heel graag voor het derde jaar achtereen op Gymnastic camp. Voorgaande jaren was ze samen met Bo en dit jaar ging ze alleen. Ondanks alle hitte zowel binnen als buiten en een heel bezweet hoofd dat helemaal rood ziet heeft Nova het naar haar zin. En kom ik een heel blij kind ophalen. Een leuke bijkomstigheid van de zomervakantie zo voor 5 ochtenden van 3 uur. En ook dit lieve meisje zien we niet alleen in lengte groeien maar ook in haar motoriek.

Paardenkamp voor een "Western girl"

Zelf poep opruimen

















Bo is een liefhebber van paarden. Ze krijgt 1x per week les van Nancy en dit is een prive les. Manege's is hier niet erg bekend. Want de meeste paardenliefhebbers hebben ook een paard, thuis of anders bij mensen zoals Nancy. Bo is niet het enige meisje dat bij Nancy les krijgt. Dit jaar heeft Nancy voor het eerst een paardenkamp georganiseerd. 3 Dagen op en rond het paard. Sinds enkele weken mag Bo op een groter paard. Africa is zijn naam en ze vind hem helemaal geweldig. En tijdens het paarden kamp mag zij ook op hem rijden. Het kamp bestaat uit 6 meiden, allemaal van dezelfde leeftijd, 8 jaar. Kan ook bijna niet anders. De ervaring en level waarop ze rijden is ook zo een beetje hetzelfde. Goed genoeg om met zijn alle tegelijk op pad tekunnen. Als extra begeleiding zijn de dochter en vriendin van Nancy mee. Gisteren hebben ze met zijn alle een buitenrit gemaakt in de bossen, Bo kon haar geluk niet op, natuurlijk ook wel heel gezellig zo met alle meiden. Na terugkomst voor je eigen paar zorgen, afkoelen met de waterslang etc. Ze kwam met een zelf bedrukt t-shirt thuis en een paarden spelletje omdat ze ergens mee gewonnen had. De eier race......sorry heeft niets met paarden temaken maar ze vonden het wel leuk. Vanmorgen heb ik weer gebracht, met slaapzak en kussen en andere overnachting spullen. Vandaag was de planning om een rit naar de rivier temaken en daar telunchen met zijn allen en dan weer terug. Zorgen voor de paarden bij terugkomst, want die moeten afgekoeld worden met de waterslang. Mag ook wel met dit weer want het is inmiddels 31 graden. De meiden kunnen ook nog wat verkoeling zoeken in het zwembad bij Nancy en dan wordt het dinner eten en "campfire" , wat daarna gebeurd is hier nog even afwachten, Bo had nog niet helemaal besloten of ze wil blijven slapen of dat we haar moeten ophalen. Want buiten slapen met in gedachten dat er beren in dit land wonen zou ik het ook nog niet helemaal zeker weten...... Maar goed, vanmorgen ging dochter lief de deur uit met een spijderbroek aan want "die andere meiden "dragen ook een spijkerbroek, ipv een paardrijdbroek. Dit hoort ook geheel bij het "Western rijden" wat Bo ook doet, enne..... die zwarte hoge laarzen.....mam.....die passen niet meer, die doen zeer..... Dit zal de volgende stap zijn naar een paar "coole Western laarzen"

Fase 1 is klaar

In April zijn wij heel spontaan aan de achtertuin begonnen. Het moest er maar eens van komen. Maar voor dat het echt warm begint teworden is April wel een goede maand. Het terras verbreden voor wat meer ruimte en wat beplanting in de hoek bij de schutting. Want alleen maar gras vonden wel wat saai. Het gras werd weggestoken voor het terras en tevens in de hoek bij de schutting. Er werden wat kruiwagens met aarde van de ene naar de andere kant gebracht en bij de schutting hebben we de rest nog wat aangevuld met zakken mest. Maar door tijd gebrek schiet het project niet echt op, en gaat alles mondjesmaat. Maar ik kan nu dan toch echt vertellen, de beplanting staat erin. Gisteren hebben we fase 1 afgerond. Nu het terras nog, want het warme zomer weer is hier nu echt begonnen. En de voorspellingen zijn er ook naar.

Schoolvakantie

De schoolvakantie is begonnen. Vorige week vrijdag was de laatste schooldag. Zaterdag hebben we Nova haar kinderfeestje gegeven alvast voor haar verjaardag. Ze had 3 vriendinnetjes en 1 vriendje uitgenodigd. Dit hadden we met voorbedachte raadde gedaan omdat Nova eind Aug. jarig wordt en dan iedereen nog vakantie heeft. De middag hebben ze op een t-shirt mogen tekenen naar eigen creatie. Cup cakes eten met wat drinken, lekker in de tuin spelen en buiten dansen op de muziek. Allemaal een geweldig begin van de zomer. Voor de avond had Milo kaartjes gekregen om naar de Mariners tegaan met zijn alle. Het was een mooie avond, we zaten erg dichtbij en moesten uitkijken dat voor de ballen uit het veld. Deze week werd voornamelijk gevuld door play-dates met vriendinnetjes van met name de NL families in de regio omdat deze niet in het dorp wonen en we daar nu meer tijd voor hebben om lekker lang samen te spelen en de moeders te kunnen bij beppen. En zo worden de komende weken nog wel gevuld. Play dates, sleepovers, pony camp voor Bo en een gym camp voor Nova. Laat het mooie warme weer maar komen, dan kan het zwembad weer op en zijn we er echt klaar voor.

Ziekenboeg

Het zat er natuurlijk in. Als de een iets oploopt dan zal de ander we volgen. Nadat Bo in Nederland ziek werd en we onze vlucht moesten uitstellen en afgelopen Donderdag pas naar huis konden, is vandaag Nova geveld. Met een koorts van 39 graden hebben we haar vanavond in bed gestopt met wat Paracetamol zodat de koorts aangepakt wordt. En het was vandaag nog wel haar verjaardag. Wel... niet echt, maar omdat Nova's verjaardag in de zomervakantie valt was vandaag de dag. 'sMiddags was Jacq naar de klas gekomen met 25 samen met Nova zelfgemaakte cup-cakes en dus kon Nova na het zingen uitdelen. Helaas heeft ze er zelf niet al te veel van genoten want ze voelde zich al niet lekker en had geen trek in taart. Nu hopelijk de nacht netjes doorkomen en morgen wat beter zijn. Jetlag en vermoeidheid en het feit dat er iets heerst aan beide zijde van de oceaan helpt niet om gezond te blijven.

Tante Annie 80 jaar

Zondagochtend nadat Milo en ik samen terug kwamen uit de UK hadden we nog 1 laatste bezoek tebrengen, dit samen met Bo en Nova. Het was tevens tante Annie haar 80ste verjaardag. Dit was 1 van de redenen dat we deze week in Nederland waren. Bo was niet erg lekker beetje verhoging, maar met een paracetamol gaat het vaak wel weer, weten we uit ervaring. Dus zal niet zo vaart lopen. Tante Annie had een zaaltje gehuurd dit met genoeg te eten en te drinken en gezelligheid. Voor haar was het dan ook wel bijzonder dat wij hier ook aanwezig waren. Dit vond ze dan ook erg leuk, heeft dit dan ook al weken lopen verkondigen aan iedereen die maar wilde horen. Dit betekende dat mijn broers met gezin ook nog met zn alle aanwezig waren. Tassen pakken bij thuiskomst en klaar maken voor vertrek want maandag gingen we weer naar huis. Totdat die nacht Bo ziek wakker werd met hoge koorts, 40.1. Was wel even schrikken, de vraag of we wel of niet naar huis gingen, lag het antwoord al voor handen. Dus bellen om de tickets om teboeken en maar weer wat proberen te gaan slapen. Bo heeft 2 dagen op de bank gehangen, nauwelijks eten en slecht drinken. Met koorts die wel zakte maar ook weer snel omhoog ging. Wat doe je als je tijd "over" heb? Nog maar even genieten op een positieve manier. Lekker bij (schoon-) ouders rond hangen, gras maaien voor je vader, nog wat winkelen, en fietsen met Nova in de polder. En tevens Bo vertroetelen. Woensdag sprong Bo weer uit bed, gelukkig, en voelde ze zich prima. Dus ze had nog even een dagje om ook nog even tegenieten van het fietsen want het was dan nu toch echt de laatste dag in Nederland. Vandaag allemaal goed aangekomen, na een leuke en gezellige tijd in Nederland nu alles weer in regelmaat voor een kleine 2 weken want dan begint de zomervakantie alweer.

Great Britain

De casa di Voogt-Scott

De pub, het belangrijkste punt in het dorp


Mystieke stenen

Ze waren de eerste die bij ons in Duvall op bezoek kwamen 2.5 jaar geleden en wij waren nog nooit bij hen geweest, dus deze keer dat we weer richting europa gingen hebben we het zo proberen te regelen dat we ook 2 dagen bij Angela en Rene konden doorbrengen en eindelijk hun leven en stulpje konden bewonderen. Vrijdagochtend vroeg (7:20am) de vlucht naar Heathrow genomen en uiteraard door het tijdverschil ook weer vroeg aangekomen. Rene was zo vriendelijk geweest om ons op te halen, en een dagje vrij te nemen van zijn werk om ons de wereld van Zuid-West Engeland te laten zien, het zogenaamde "James Harriot" gevoel. Welnu niets gelogen, een fantastisch mooie omgeving, ruim met heuvels en veel groen. Het grote verschil tussen de UK en bij ons in de US is dat er in Engeland minder bomen zijn, waardoor er verschrikkelijk mooie vergezichten zijn als je door de heuvels rijdt. Je moet wel opletten, want op de kleine. platteland weggetjes, rijden de engelse nog steeds 100km per uur en moet je redelijk sterk in je schoenen staan om daar in het verkeer mee te komen. De eerste dag door de omgeving gereden en de oude ruines en mystieke stenen gezien, inclusief het wereld beroemde Stone Henge, maar ook wat minder bekende waar je nog tussen de stenen mag lopen. Toen nog langs en typisch oud engels landhuis dat door een organisatie genaamd de National Trust onderhouden en opengesteld wordt voor het publiek, zelfs als families nog in die huizen wonen. 's Avonds diner gehad in de pub van Shalbourne, het dorp waar Rene en Angela wonen. Shalbourne kent alleen een pub en een postkantoor (dat tevens dienst doet als nood levensmiddelen zaak) heeft 500 inwoners, een eigen cricket team & veld en een festival "Shalfest" met dit jaar oa. 10CC als main band. De volgende dag heerlijk uitgeslapen (ja we hadden de kids bij O&O gelaten) en toen met zijn vieren naar Bath gereden, een oude romeinse badplaats, met bronnen waar kuurorden op gebouwd zijn in de Victoriaanse tijd. Een hele leuke en mooie stad, met goede shops en een heerlijke atmosfeer. Na een dagje Bath weer naar "Valley View Cottage" de naam van het huis. Ouderwets lekker gekookt en gekletst, met de traditionele engelse Ale bier en een fles wijn. De volgende ochtend weer vroeg op om op tijd weer naar Nederland terug te keren. Angela en Rene, thanks for your a great weekend and warm hospitality and anytime you guys are in the neighbourhood again, your are more then welcome. Shalbourne is a great place to be.

Nederland Fietsland

Het is natuurlijk altijd leuk om bij Oma en Opa op visite te komen, maar het maakt het extra leuk als er een verrassing op je staat te wachten. Een verrassing waar je mee uit de voeten kunt en met de kids in de buurt kan spelen. O&O hadden bij de fietsboer wat tweedehands fietsen op de kop getikt en dat was natuurlijk een schot in de roos. De hele vakantie hadden de dames de fietsen beschikbaar. Lekker door de straat racen, met opa en oma door het Twiske rijden en 's avonds patat halen met de fiets bij de snackbar. Ze zijn op de groei gekocht, de dames kunnen net met hun voeten bij de grond, dus als het goed is kunnen we ze de volgende keer weer gebruiken.

Trip report: Shop till you drop

Er zijn soms van die dingen die je nodig hebt, of handig zijn of die je doen denken aan thuis en die je in den vreemde ook wilt hebben. Dus als je dan weer terug in Nederland bent ga je op zoek. Vandaag was het dan zover. De shopdag. Eerst op zoek naar schoenen, want je wilt je kinderen niet de hele dag op gympen laten lopen. Dus naar Wormerveer naar de kinderschoenenwinkel "Hatsjoe". Vroeg heen, want we willen niet eeuwig wachten voor we aan de beurt zijn. Maar ja, in Wormerveer aangekomen toch even vergeten dat er speciale gebruiken zijn in de Zaanstreek. Ze hebben hier derde Pinksterdag, en dus zijn sommige winkels nog een extra dagje dicht. Zo ook "Hatsjoe". Wat nu? Er is nog een vestiging, maar in Alkmaar, dus snel de auto in naar het noorden. Met 100km/p, over de bekende A9 en zowaar in Alkmaar was alles open, inclusief de "Hatsjoe". Maar er was uitverkoop, wat nooit verkeerd is, maar als je 10.000km vliegt om er te komen wil je het meest uigebreide assortiment, en niet de laatste restjes. Maar toch voor beide dames een nieuw paar gevonden. Toen de rest van Alkmaar bekeken. Heerlijk door de HEMA lopen slenteren, op zoek naar kleding voor de meiden, uiteraard het Kruitvat niet overgeslagen en tandpasta, deodorant e.d ingeslagen, dingen die in Duvall niet te krijgen zijn. Niet alleen de noodzakelijke dingen gekocht, maar ook de mode van Nederand weer eens goed bekeken en de nodige zaken aangeschaft. Polo's, roze truien, blousen met truien erover, broeken, je moet toch bij blijven. Toen ff heerlijk geluncht en zowaar een heerlijke nederlandse delicatesse genomen: poffertjes. Dat bracht ons gelijk op het idee om poffertjes mix te kopen, want sinds we in Duvall gas hebben kunnen we onze oude poffertjes pan ook weer gebruiken. Op de terugweg even langs Zaandijk om Diane onze oude kapster gedag te zeggen, maar ook daar was het derde pinksterdag en toen naar Zaandam om nog de laatste dingen te kopen. Na een heerlijk ijsje bij Goemans (de ijskoning van Zaandam), tijd om weer naar Opa en Oma te gaan en de auto weer in te leveren. Het is leuk voor hen als de kids en kleinkids er zijn, maar ze zijn gelijk hun auto voor 10 dagen kwijt.

Trip report: Nederland

Nederland, we zijn nu een aantal dagen hier en hebben natuurlijk al weer een heleboel mensen gezien. Donderdag geland, na een prima vlucht, die maar een uurtje vertraging had vanwege een klein technisch mankement, en meiden nog helemaal wakker zonder een seconde geslapen te hebben. De volgende dag (nacht) natuurlijk om 3 uur 's morgens die familie wakker en toen maar rond 6 uur het bed uit. Ja, dat zijn dan weer even de kleine tegenvallers van jetleg. Eerste stop in de Friends & Family tour waren Pablo en Jan-Poul in Kampen en hun nieuwe zaak in Dronten. De meiden vonden het prachtig en hebben als echte serveerstertjes meegeholpen in beide zaken, schoonmaken, koffie brengen, tafeldekken etc etc. De "tips" hebben ze niet ontvangen,, dat kennen ze hier niet. Vrijdag geslapen en uiteraard de nodige tijd doorgebracht met Teun. De meiden vonden het heerlijk, met die grote hond spelen en helpen uitlaten. Ze keken er in Duvall al naar uit. In het restaurant in Kampen hangt kunst van Elize, die kwamen we ook tegen. Dat is weer een goede vriendin van Gwenda, dus de wereld is heel klein. Volgende dag naar huis, maar toen een klein probleempje, de auto start niet meer, accu kapot. Snel startkabels gekocht en dan op zaterdag opzoek naar een plek waar we een nieuwe accu voor de Polo van mijn ouders konden kopen. Gelukkig de Profile Tire center in de buurt en binnen 15 min een nieuwe accu gekregen. De avond naar Mark en Ingrid voor de 40ste verjaardag van Mark en zoals traditie het toch vaak wil, waren we om 2:30 de laatste die het feest verlieten. Beetje uitslapen op zondag en toen naar Tante Annie. Ze wordt volgende week zondag 80, maar we wilde haar ook even zo zien, zonder al haar andere visite. Gezellig aan de lunch met zijn vijfen en dan 's middags door naar Marco en Danielle. Alsof we niet weggeweest waren, ging het weer gezellig als vanouds, lekker kletsen en lekker koken, en de meiden vermaakte zich prima, met schilderen en spelen met Yorick en Robine. De eerste dagen zijn omgevlogen, maar wel een heerlijk bad van herkenning en gezelligheid.

Einde van een gezellige week

Gisteren heb ik Ingrid weer naar het vliegveld gebracht. Na een gezellige week. We habben iedere dag gevuld en niet alleen met koffie drinken en lunchen. We hebben een dagje Down Town Seattle gedaan met de Space Needle en de Public Market. Een dagje samen shoppen in de Outlet en zaterdag hadden we gepland om tegaan hiken met zijn alle, maar gezien me enkel had dat niet zo veel zin. Wel zijn we naar Snoqualmie Falls geweest en ben ik de trail ook nog mee naar beneden geweest. Uiteraard ook weer omhoog, maar dit pijnloos. Donderdag heeft Ingrid nog onverwacht opgepast voor Bo en Nova. Omdat Milo een uitnodiging kreeg om met collega's te gaan uiteten met hun aanhang. Deze beslissing was snel genomen, Ingrid had al een keer aangeboden om een avond op tepassen zodat we samen weg konden. Bij deze nog bedankt voor het avondje. Een snellere oppas hadden we niet kunnen vinden. En we zijn natuurlijk ook nog met zijn alle lekker uiteten geweest, want dat hoort er tenslotte ook bij. Want Ingrid weet ook dat alles gewoon doorddraait in het huis met 2 kinderen, dus nadat ze vertrokken was, was me huis aan kant, de was weggestreken, en ik was helemaal bij. Nu nog 2 dagen om ons voor tebereiden op ons eigen vertrek naar Nederland. Inpakken, spullen bijelkaar zoeken en maken dat we weg komen. Allemaal druk maar erg leuk en we kijken er ook erg naar uit om iedereen tezien. Dus in dat geval gaan we gewoon weer verder met een nieuwe gezellige week!

Ladies on the road

Ladies on the road, vandaag een echte zomerse dag. Bij een temperatuur van rond de 20 graden vertrokken wij vanmorgen met de Audi naar Leavenworth. Niet omdat we zonodig Leavenworth wilde bezoeken maar meer omdat het ritje van 2 uur ernaar toe erg mooi is. Tenslotte wil ik Ingrid toch een beetje laten zien in wat voor mooie omgeving wij wonen. Bij Stevens Pass nog even gestopt voor wat pictures van de sneeuw. En daarna door naar Leavenworth. Koffie drinken op terras in het zonnetje en inmiddels wat het 30 graden geworden. Een lekkere lunch nog even door Leavenworth heen en daarna weer naar huis. Want het ging om tenslotte om het ritje. En we moeten toch ook weer optijd thuis zijn voor de kids. Alles volgens planning. Maar 1 ding niet. Ik maakte ruimte voor moeder met wandelwagen en zwikte mijn enkel toen ik van trottoir afging. Dit net voor een restaurant. Hevige pijn, een zeer gezwolle enkel. Zat ik tenslotte op een stoel met ijs op mijn enkel. Een goed half uur heb ik daar gezeten, zwart voor me ogen, lijkwit, zweten en bijna flauwvallend. Maar ik had Ingrid bij me, kon me niets gebeuren. Ondertussen hoorde ik vragen of er een ambulance moest komen, ziekenhuis etc. Ing...nee....niet naar het ziekenhuis. Ik kom wel bij maar geef me de tijd. Toen ik inmiddels met meer kleur op mijn gezicht en weer goed zicht voor de ogen had, heb ik mijn weg naar de auto gestrompeld. Ingrid de auto sleutels gegeven en me naar huis laten rijden. Toch wel COOL he Ingrid om ook achter het stuur tezitten? Het wordt je van harte gegund geniet ervan, want morgen gaan we weer met de Mountaineer op pad. Met een goeie chauffeur kwamen we tegelijk aan met de kinderen. Ondanks me enkel weet ik uit ervaring dat met rust maar ook bewegen dat het wel gaat lukken. Want we hebben nog niet geshopt. Nou dat gaat wel lukken als is het op bejaarden tempo.

koffie leuten, kletsen, shoppen etc

Jawel, alweer bezoek. Het kan niet op bij huize Schaap. Ingrid is gisteren aangekomen. Het weer is inmiddels wat opgeknapt en de verwachtingen zijn nog beter. Dus dat wordt de komende dagen lekker met zijn tweeen, beppen, koffie leuten, shoppen en natuurlijk toeren in de Audi TT. En ja, Milo wil deze wel even uitlenen aan ons. We hebben er zin in.

Let's get this show on the road

Soms heb je even een duwtje nodig. Al jaren zat het een keer in de planning om een cabrio the kopen. Is dat dan wel nodig, doe maar gewoon dan doe je wel gek genoeg, de calvinistische inslag van Nederlanders komt dan weer om de hoek kijken. Maar Jacqueline was heel zeker. DOEN. Dus toen op zoek, wat willen we dan? Een Mazda MX-5, een BMW Z3, een Toyota MR2, een Saab 93..... ja, ja klinkt allemaal goed, maar wat ik eigenlijk wil is een Audi TT Quatro. Goed voor de zomer, goed voor de winter om er mee de sneeuw door te komen. Dus zaterdag aan de slag en alle TT's in de omgeving bekeken en gereden. Veel zilver, zilver en nog eens zilver en een rode. De rode was van een Australische Microsoft collega die weer terug ging naar Australie. Hij had nog 2 dagen om zijn auto te verkopen voordat ie hem aan de dealer moest aanbieden. Dus een mooie deal, lage kilometers en een auto die er punt gaf uitziet. Dus deal gemaakt en vandaag Maandag, de auto opgehaald. Een top dag voor het ophalen van een roadster, want het was 25 graden in Duvall en strakkie blauw. Na het ophalen de auto gewassen, uitgezogen en de hele middag en avond met de meiden en alleen door de omgeving gereden. Het rijden in een TT is verslavend. De meiden vonden het fantastisch en Bo wilde de "cool" girl zijn. Kom pap, "Let's get this show on the road". Jacq was wat praktischer ingesteld, petje klaar, tubetje sunblock en de zonnebril, want ja.... dun haar en een cabrio hebben wat voorbereiding nodig. :-)

Vancouver BC

Wat een ontzettend leuk en tof idee om met zijn tweeen in Vancouver door tekunnen brengen. Geheel relaxed pakten we de auto nadat Bo en Nova naar school waren vertrokken en lieten vervolgens Ton en Caroline achter in ons eigen huis. Het weer zat niet echt mee, maar daar zijn wij hier inmiddels aan gewend. Het was bewolkt en soms regende het ook. Maar dat alles kon de pret niet drukken. Milo had een suite geboekt in het beste hotel van Vancouver. S'middags nog even lekker over public market geslenterd, dit was overdekt, dus een mooi alternatief voor het weer. Lekker in het cafe een eerste borrel genomen op mijn verjaardag. Terug naar het hotel om wat anders aan tetrekken voor het dinner. We gingen uit eten op aanraden van een collega van Milo, een heel chique restaurant. We hebben daar een 10 gangen menu genomen en hebben vervolgens de hele avond gezellig getafelt. Overheerlijk en zeer smaakvol was het. Zaterdag was een zonnige dag, blauwe lucht. Moet zeggen dat Vancouver er een stuk mooier uit ziet bij zonneschijn. We hebben heel wat gelopen, terrasje gepakt, van het zonnetje genoten. Niets moet alles mag. Bij Down Town zit nog een heel groot park we hebben hier de rest van de middag door gebracht op de fiets die we gehuurd hadden. Op het eind van de middag de auto weer gepakt en weer huiswaarts. Onderweg nog even het dorp Lynden aangedaan omdat we hier langskwamen. Dit dorp heeft wat Nederlandse achtergronden en ligt in America net voor de grens van Canada. Hier zijn we nog niet eerder geweest. We hebben hier nog iets gegeten, voor Milo was dat een echte Hollandse Erwten soep en als hoofdmenu schnitzel met rode kool. Dit was tevens de afsluiting van een heel gaaf, fantastisch en verrassend weekend. Dank je wel Milo mijn veertigste verjaardag zal ik niet meer vergeten. Ik hou van je. En bij terug komst in eigen huis, lagen onze kinderen heerlijk teslapen en hebben een leuke tijd door gebracht met hun oom en tante. Ton en Caro, bedankt voor de medewerking aan het plan, om dit alles te kunnen realiseren. Echt heel tof van jullie!

VEERTIG

Hieper de piep! Vrijdag was ik jarig en kreeg de leeftijd met de Big 4. Op zich natuurlijk wel bijzonder. De afgelopen week was de spanning rond deze verjaardag al aardig opgevoerd. Met name door de kinderen. Er was een mooi kado gekocht samen met Milo, maar.......ze hadden nog iets in petto. Ik werd wakker gezongen, kreeg zelfgemaakte kado's van Bo en Nova, daarna het speciale kado wat met Milo gekocht was, een mooie zilveren ring met bijpassende oorbellen met diamantjes erin. Heel erg mooi en goed uitgezocht. Daarna was er nog wat uitpak werk wat uit Nederland was meegenomen door Ton en Caroline en natuurlijk de verjaardagskaarten. Maar het was nog niet voorbij......Ton had inmiddels de gitaar tepakken en als verrassing speelde hij eigenhandig Happy Birthday, iets waarvan wij geen van alle wisten dat hij dit kon. Daarna verzamelde Bo en Nova zich met Milo en kwamen met een koffer tevoorschijn. Het bericht was het volgende, ik had een half uur de tijd om deze in tepakken om samen met Milo te vertrekken naar Vancouver, Canada. Je kunt me op zo een moment niet gelukkiger krijgen. Samen met Milo een weekend weg, lekker met zijn tweeen. Ton en Caroline waren zo lief om voor de kinderen tezorgen. Dus alles was geregeld.

Een "Mini Hummer" ???

Ton wat heb je nu gehuurd ? Wat doe je als je met deze auto het pad op komt rijden bij je zus? Je bedenkt er een stoere naam voor. Een Mini Hummer. Dit overkomt mijn broer, je reserveerd een auto in Nederland haalt hem op en krijgt deze. In het land der grote auto's wisten wij niet eens van het bestaan af. Maar Ton kwam er mee thuis. We hebben er nog steeds avond aan avond lol over. Over een blauw bordje wat we nog missen, dan kun je echt overal parkeren, het is maar goed dat je weg bent overdag, dan staat hij gelukkig alleen maar s'nachts in donker voor de deur, etc. Dag 1 kwam de familie al thuis met een verhaal dat ze aangesproken waren door een "jonge" Amerikaan die zo een zelfde auto had gekocht en heel tevreden over was. En met jong bedoelde ze ook jong, onze leeftijd. Dit verhaal zal in Nederland niet geloofwaardig overkomen, vervang dat woord "jong" maar door "bejaard" dan zit je wel snor met je verhaal. Maar in 1 ding geef ik ze geen ongelijk, het brengt je van A naar B, en je blijft droog als het regent in de "Mini Hummer"

Welcome in the USA

Het voorjaar is begonnen, dit betekent tevens dat er weer bedrijvigheid is in Huize Schaap. Vandaag was het weer een ritje Seatac om Ton en Caroline op tehalen voor een verblijf van 11 dagen. Voor hen was het de eerste keer dat zij America bezoeken. Het wordt dus een hoop nieuwe indrukken opdoen en genieten van elkaar. Het voelt vreemd maar ook zo vertrouwd aan als je elkaar na een jaar weer ziet, maar dan aan onze kant van de aardbol. Het is fijn om je familie telaten zien, hoe wij hier wonen, leven, werken en hoe mooi deze omgeving is. (Ook al regent het hier soms lang en vaak) Voor onze bezoekers geldt tevens hetzelfde zij kunnen een indruk krijgen hoe het bij ons is, en als wij ergens over vertellen hebben ze er ook een beeld van. Morgen gaan we de huurauto halen en kunnen ze lekker samen op pad en van hun vakantie gevoel genieten en sávonds onder het genot van een wijntje hun verhalen kunnen vertellen. Genieten dus, voor ons allemaal.

Flat Stanley back home

Flat Stanley, dit is een heel bekend verhaal geschreven door Jeff Brown. Wellicht iedere Amerikaan kent het verhaal van Flat Stanley. Er bestaan een hele reeks boeken van. Het verhaal gaat dat een jongetje wat uit lucht bestaat plat wordt en allerlei avonturen meemaakt. Bij Bo in de klas hebben ze er een project van gemaakt. Eerst werd het verhaal gelezen en daarna mochten de kinderen hun eigen Flat Stanley maken. Maar dit was nog niet alles. De kinderen mochten hun eigen Flat Stanley ergens naar toe sturen om zijn eigen avontuur te beleven. De keuze van Bo was niet moeilijk, Flat Stanley ging logeren bij Opa en Oma in Amsterdam. Met een hand geschreven brief van Bo en de opdracht voor Opa en Oma ging Flat Stanley naar Amsterdam. Opa en Oma hebben op hun beurt het beste gedaan. Flat Stanley ging overal op de foto. De grachten van Amsterdam, een molen, de achtertuin, etc. En jawel, tevens een brief wat Flat Stanley had meegemaakt. Oma haar Engelse les kon mooi in de praktijk gebracht worden. Bo heeft een Opa en Oma waar ze trots op is. Daarna werd Flat Stanley weer naar school terug opgestuurd. Op school hangt op de gang een grote kaart van Amerika met alle staten, alle terug gekomen Flat Stanley's komen daar tehangen met de toegezonden foto's en brieven en een lijntje naar de kaart waar ze geweest zijn. Europa hangt er ook naast, want ja, er is ook een Flat Stanley naar Europa geweest.