Trip report: Shop till you drop

Er zijn soms van die dingen die je nodig hebt, of handig zijn of die je doen denken aan thuis en die je in den vreemde ook wilt hebben. Dus als je dan weer terug in Nederland bent ga je op zoek. Vandaag was het dan zover. De shopdag. Eerst op zoek naar schoenen, want je wilt je kinderen niet de hele dag op gympen laten lopen. Dus naar Wormerveer naar de kinderschoenenwinkel "Hatsjoe". Vroeg heen, want we willen niet eeuwig wachten voor we aan de beurt zijn. Maar ja, in Wormerveer aangekomen toch even vergeten dat er speciale gebruiken zijn in de Zaanstreek. Ze hebben hier derde Pinksterdag, en dus zijn sommige winkels nog een extra dagje dicht. Zo ook "Hatsjoe". Wat nu? Er is nog een vestiging, maar in Alkmaar, dus snel de auto in naar het noorden. Met 100km/p, over de bekende A9 en zowaar in Alkmaar was alles open, inclusief de "Hatsjoe". Maar er was uitverkoop, wat nooit verkeerd is, maar als je 10.000km vliegt om er te komen wil je het meest uigebreide assortiment, en niet de laatste restjes. Maar toch voor beide dames een nieuw paar gevonden. Toen de rest van Alkmaar bekeken. Heerlijk door de HEMA lopen slenteren, op zoek naar kleding voor de meiden, uiteraard het Kruitvat niet overgeslagen en tandpasta, deodorant e.d ingeslagen, dingen die in Duvall niet te krijgen zijn. Niet alleen de noodzakelijke dingen gekocht, maar ook de mode van Nederand weer eens goed bekeken en de nodige zaken aangeschaft. Polo's, roze truien, blousen met truien erover, broeken, je moet toch bij blijven. Toen ff heerlijk geluncht en zowaar een heerlijke nederlandse delicatesse genomen: poffertjes. Dat bracht ons gelijk op het idee om poffertjes mix te kopen, want sinds we in Duvall gas hebben kunnen we onze oude poffertjes pan ook weer gebruiken. Op de terugweg even langs Zaandijk om Diane onze oude kapster gedag te zeggen, maar ook daar was het derde pinksterdag en toen naar Zaandam om nog de laatste dingen te kopen. Na een heerlijk ijsje bij Goemans (de ijskoning van Zaandam), tijd om weer naar Opa en Oma te gaan en de auto weer in te leveren. Het is leuk voor hen als de kids en kleinkids er zijn, maar ze zijn gelijk hun auto voor 10 dagen kwijt.

Trip report: Nederland

Nederland, we zijn nu een aantal dagen hier en hebben natuurlijk al weer een heleboel mensen gezien. Donderdag geland, na een prima vlucht, die maar een uurtje vertraging had vanwege een klein technisch mankement, en meiden nog helemaal wakker zonder een seconde geslapen te hebben. De volgende dag (nacht) natuurlijk om 3 uur 's morgens die familie wakker en toen maar rond 6 uur het bed uit. Ja, dat zijn dan weer even de kleine tegenvallers van jetleg. Eerste stop in de Friends & Family tour waren Pablo en Jan-Poul in Kampen en hun nieuwe zaak in Dronten. De meiden vonden het prachtig en hebben als echte serveerstertjes meegeholpen in beide zaken, schoonmaken, koffie brengen, tafeldekken etc etc. De "tips" hebben ze niet ontvangen,, dat kennen ze hier niet. Vrijdag geslapen en uiteraard de nodige tijd doorgebracht met Teun. De meiden vonden het heerlijk, met die grote hond spelen en helpen uitlaten. Ze keken er in Duvall al naar uit. In het restaurant in Kampen hangt kunst van Elize, die kwamen we ook tegen. Dat is weer een goede vriendin van Gwenda, dus de wereld is heel klein. Volgende dag naar huis, maar toen een klein probleempje, de auto start niet meer, accu kapot. Snel startkabels gekocht en dan op zaterdag opzoek naar een plek waar we een nieuwe accu voor de Polo van mijn ouders konden kopen. Gelukkig de Profile Tire center in de buurt en binnen 15 min een nieuwe accu gekregen. De avond naar Mark en Ingrid voor de 40ste verjaardag van Mark en zoals traditie het toch vaak wil, waren we om 2:30 de laatste die het feest verlieten. Beetje uitslapen op zondag en toen naar Tante Annie. Ze wordt volgende week zondag 80, maar we wilde haar ook even zo zien, zonder al haar andere visite. Gezellig aan de lunch met zijn vijfen en dan 's middags door naar Marco en Danielle. Alsof we niet weggeweest waren, ging het weer gezellig als vanouds, lekker kletsen en lekker koken, en de meiden vermaakte zich prima, met schilderen en spelen met Yorick en Robine. De eerste dagen zijn omgevlogen, maar wel een heerlijk bad van herkenning en gezelligheid.

Einde van een gezellige week

Gisteren heb ik Ingrid weer naar het vliegveld gebracht. Na een gezellige week. We habben iedere dag gevuld en niet alleen met koffie drinken en lunchen. We hebben een dagje Down Town Seattle gedaan met de Space Needle en de Public Market. Een dagje samen shoppen in de Outlet en zaterdag hadden we gepland om tegaan hiken met zijn alle, maar gezien me enkel had dat niet zo veel zin. Wel zijn we naar Snoqualmie Falls geweest en ben ik de trail ook nog mee naar beneden geweest. Uiteraard ook weer omhoog, maar dit pijnloos. Donderdag heeft Ingrid nog onverwacht opgepast voor Bo en Nova. Omdat Milo een uitnodiging kreeg om met collega's te gaan uiteten met hun aanhang. Deze beslissing was snel genomen, Ingrid had al een keer aangeboden om een avond op tepassen zodat we samen weg konden. Bij deze nog bedankt voor het avondje. Een snellere oppas hadden we niet kunnen vinden. En we zijn natuurlijk ook nog met zijn alle lekker uiteten geweest, want dat hoort er tenslotte ook bij. Want Ingrid weet ook dat alles gewoon doorddraait in het huis met 2 kinderen, dus nadat ze vertrokken was, was me huis aan kant, de was weggestreken, en ik was helemaal bij. Nu nog 2 dagen om ons voor tebereiden op ons eigen vertrek naar Nederland. Inpakken, spullen bijelkaar zoeken en maken dat we weg komen. Allemaal druk maar erg leuk en we kijken er ook erg naar uit om iedereen tezien. Dus in dat geval gaan we gewoon weer verder met een nieuwe gezellige week!

Ladies on the road

Ladies on the road, vandaag een echte zomerse dag. Bij een temperatuur van rond de 20 graden vertrokken wij vanmorgen met de Audi naar Leavenworth. Niet omdat we zonodig Leavenworth wilde bezoeken maar meer omdat het ritje van 2 uur ernaar toe erg mooi is. Tenslotte wil ik Ingrid toch een beetje laten zien in wat voor mooie omgeving wij wonen. Bij Stevens Pass nog even gestopt voor wat pictures van de sneeuw. En daarna door naar Leavenworth. Koffie drinken op terras in het zonnetje en inmiddels wat het 30 graden geworden. Een lekkere lunch nog even door Leavenworth heen en daarna weer naar huis. Want het ging om tenslotte om het ritje. En we moeten toch ook weer optijd thuis zijn voor de kids. Alles volgens planning. Maar 1 ding niet. Ik maakte ruimte voor moeder met wandelwagen en zwikte mijn enkel toen ik van trottoir afging. Dit net voor een restaurant. Hevige pijn, een zeer gezwolle enkel. Zat ik tenslotte op een stoel met ijs op mijn enkel. Een goed half uur heb ik daar gezeten, zwart voor me ogen, lijkwit, zweten en bijna flauwvallend. Maar ik had Ingrid bij me, kon me niets gebeuren. Ondertussen hoorde ik vragen of er een ambulance moest komen, ziekenhuis etc. Ing...nee....niet naar het ziekenhuis. Ik kom wel bij maar geef me de tijd. Toen ik inmiddels met meer kleur op mijn gezicht en weer goed zicht voor de ogen had, heb ik mijn weg naar de auto gestrompeld. Ingrid de auto sleutels gegeven en me naar huis laten rijden. Toch wel COOL he Ingrid om ook achter het stuur tezitten? Het wordt je van harte gegund geniet ervan, want morgen gaan we weer met de Mountaineer op pad. Met een goeie chauffeur kwamen we tegelijk aan met de kinderen. Ondanks me enkel weet ik uit ervaring dat met rust maar ook bewegen dat het wel gaat lukken. Want we hebben nog niet geshopt. Nou dat gaat wel lukken als is het op bejaarden tempo.

koffie leuten, kletsen, shoppen etc

Jawel, alweer bezoek. Het kan niet op bij huize Schaap. Ingrid is gisteren aangekomen. Het weer is inmiddels wat opgeknapt en de verwachtingen zijn nog beter. Dus dat wordt de komende dagen lekker met zijn tweeen, beppen, koffie leuten, shoppen en natuurlijk toeren in de Audi TT. En ja, Milo wil deze wel even uitlenen aan ons. We hebben er zin in.

Let's get this show on the road

Soms heb je even een duwtje nodig. Al jaren zat het een keer in de planning om een cabrio the kopen. Is dat dan wel nodig, doe maar gewoon dan doe je wel gek genoeg, de calvinistische inslag van Nederlanders komt dan weer om de hoek kijken. Maar Jacqueline was heel zeker. DOEN. Dus toen op zoek, wat willen we dan? Een Mazda MX-5, een BMW Z3, een Toyota MR2, een Saab 93..... ja, ja klinkt allemaal goed, maar wat ik eigenlijk wil is een Audi TT Quatro. Goed voor de zomer, goed voor de winter om er mee de sneeuw door te komen. Dus zaterdag aan de slag en alle TT's in de omgeving bekeken en gereden. Veel zilver, zilver en nog eens zilver en een rode. De rode was van een Australische Microsoft collega die weer terug ging naar Australie. Hij had nog 2 dagen om zijn auto te verkopen voordat ie hem aan de dealer moest aanbieden. Dus een mooie deal, lage kilometers en een auto die er punt gaf uitziet. Dus deal gemaakt en vandaag Maandag, de auto opgehaald. Een top dag voor het ophalen van een roadster, want het was 25 graden in Duvall en strakkie blauw. Na het ophalen de auto gewassen, uitgezogen en de hele middag en avond met de meiden en alleen door de omgeving gereden. Het rijden in een TT is verslavend. De meiden vonden het fantastisch en Bo wilde de "cool" girl zijn. Kom pap, "Let's get this show on the road". Jacq was wat praktischer ingesteld, petje klaar, tubetje sunblock en de zonnebril, want ja.... dun haar en een cabrio hebben wat voorbereiding nodig. :-)

Vancouver BC

Wat een ontzettend leuk en tof idee om met zijn tweeen in Vancouver door tekunnen brengen. Geheel relaxed pakten we de auto nadat Bo en Nova naar school waren vertrokken en lieten vervolgens Ton en Caroline achter in ons eigen huis. Het weer zat niet echt mee, maar daar zijn wij hier inmiddels aan gewend. Het was bewolkt en soms regende het ook. Maar dat alles kon de pret niet drukken. Milo had een suite geboekt in het beste hotel van Vancouver. S'middags nog even lekker over public market geslenterd, dit was overdekt, dus een mooi alternatief voor het weer. Lekker in het cafe een eerste borrel genomen op mijn verjaardag. Terug naar het hotel om wat anders aan tetrekken voor het dinner. We gingen uit eten op aanraden van een collega van Milo, een heel chique restaurant. We hebben daar een 10 gangen menu genomen en hebben vervolgens de hele avond gezellig getafelt. Overheerlijk en zeer smaakvol was het. Zaterdag was een zonnige dag, blauwe lucht. Moet zeggen dat Vancouver er een stuk mooier uit ziet bij zonneschijn. We hebben heel wat gelopen, terrasje gepakt, van het zonnetje genoten. Niets moet alles mag. Bij Down Town zit nog een heel groot park we hebben hier de rest van de middag door gebracht op de fiets die we gehuurd hadden. Op het eind van de middag de auto weer gepakt en weer huiswaarts. Onderweg nog even het dorp Lynden aangedaan omdat we hier langskwamen. Dit dorp heeft wat Nederlandse achtergronden en ligt in America net voor de grens van Canada. Hier zijn we nog niet eerder geweest. We hebben hier nog iets gegeten, voor Milo was dat een echte Hollandse Erwten soep en als hoofdmenu schnitzel met rode kool. Dit was tevens de afsluiting van een heel gaaf, fantastisch en verrassend weekend. Dank je wel Milo mijn veertigste verjaardag zal ik niet meer vergeten. Ik hou van je. En bij terug komst in eigen huis, lagen onze kinderen heerlijk teslapen en hebben een leuke tijd door gebracht met hun oom en tante. Ton en Caro, bedankt voor de medewerking aan het plan, om dit alles te kunnen realiseren. Echt heel tof van jullie!

VEERTIG

Hieper de piep! Vrijdag was ik jarig en kreeg de leeftijd met de Big 4. Op zich natuurlijk wel bijzonder. De afgelopen week was de spanning rond deze verjaardag al aardig opgevoerd. Met name door de kinderen. Er was een mooi kado gekocht samen met Milo, maar.......ze hadden nog iets in petto. Ik werd wakker gezongen, kreeg zelfgemaakte kado's van Bo en Nova, daarna het speciale kado wat met Milo gekocht was, een mooie zilveren ring met bijpassende oorbellen met diamantjes erin. Heel erg mooi en goed uitgezocht. Daarna was er nog wat uitpak werk wat uit Nederland was meegenomen door Ton en Caroline en natuurlijk de verjaardagskaarten. Maar het was nog niet voorbij......Ton had inmiddels de gitaar tepakken en als verrassing speelde hij eigenhandig Happy Birthday, iets waarvan wij geen van alle wisten dat hij dit kon. Daarna verzamelde Bo en Nova zich met Milo en kwamen met een koffer tevoorschijn. Het bericht was het volgende, ik had een half uur de tijd om deze in tepakken om samen met Milo te vertrekken naar Vancouver, Canada. Je kunt me op zo een moment niet gelukkiger krijgen. Samen met Milo een weekend weg, lekker met zijn tweeen. Ton en Caroline waren zo lief om voor de kinderen tezorgen. Dus alles was geregeld.

Een "Mini Hummer" ???

Ton wat heb je nu gehuurd ? Wat doe je als je met deze auto het pad op komt rijden bij je zus? Je bedenkt er een stoere naam voor. Een Mini Hummer. Dit overkomt mijn broer, je reserveerd een auto in Nederland haalt hem op en krijgt deze. In het land der grote auto's wisten wij niet eens van het bestaan af. Maar Ton kwam er mee thuis. We hebben er nog steeds avond aan avond lol over. Over een blauw bordje wat we nog missen, dan kun je echt overal parkeren, het is maar goed dat je weg bent overdag, dan staat hij gelukkig alleen maar s'nachts in donker voor de deur, etc. Dag 1 kwam de familie al thuis met een verhaal dat ze aangesproken waren door een "jonge" Amerikaan die zo een zelfde auto had gekocht en heel tevreden over was. En met jong bedoelde ze ook jong, onze leeftijd. Dit verhaal zal in Nederland niet geloofwaardig overkomen, vervang dat woord "jong" maar door "bejaard" dan zit je wel snor met je verhaal. Maar in 1 ding geef ik ze geen ongelijk, het brengt je van A naar B, en je blijft droog als het regent in de "Mini Hummer"

Welcome in the USA

Het voorjaar is begonnen, dit betekent tevens dat er weer bedrijvigheid is in Huize Schaap. Vandaag was het weer een ritje Seatac om Ton en Caroline op tehalen voor een verblijf van 11 dagen. Voor hen was het de eerste keer dat zij America bezoeken. Het wordt dus een hoop nieuwe indrukken opdoen en genieten van elkaar. Het voelt vreemd maar ook zo vertrouwd aan als je elkaar na een jaar weer ziet, maar dan aan onze kant van de aardbol. Het is fijn om je familie telaten zien, hoe wij hier wonen, leven, werken en hoe mooi deze omgeving is. (Ook al regent het hier soms lang en vaak) Voor onze bezoekers geldt tevens hetzelfde zij kunnen een indruk krijgen hoe het bij ons is, en als wij ergens over vertellen hebben ze er ook een beeld van. Morgen gaan we de huurauto halen en kunnen ze lekker samen op pad en van hun vakantie gevoel genieten en sávonds onder het genot van een wijntje hun verhalen kunnen vertellen. Genieten dus, voor ons allemaal.

Flat Stanley back home

Flat Stanley, dit is een heel bekend verhaal geschreven door Jeff Brown. Wellicht iedere Amerikaan kent het verhaal van Flat Stanley. Er bestaan een hele reeks boeken van. Het verhaal gaat dat een jongetje wat uit lucht bestaat plat wordt en allerlei avonturen meemaakt. Bij Bo in de klas hebben ze er een project van gemaakt. Eerst werd het verhaal gelezen en daarna mochten de kinderen hun eigen Flat Stanley maken. Maar dit was nog niet alles. De kinderen mochten hun eigen Flat Stanley ergens naar toe sturen om zijn eigen avontuur te beleven. De keuze van Bo was niet moeilijk, Flat Stanley ging logeren bij Opa en Oma in Amsterdam. Met een hand geschreven brief van Bo en de opdracht voor Opa en Oma ging Flat Stanley naar Amsterdam. Opa en Oma hebben op hun beurt het beste gedaan. Flat Stanley ging overal op de foto. De grachten van Amsterdam, een molen, de achtertuin, etc. En jawel, tevens een brief wat Flat Stanley had meegemaakt. Oma haar Engelse les kon mooi in de praktijk gebracht worden. Bo heeft een Opa en Oma waar ze trots op is. Daarna werd Flat Stanley weer naar school terug opgestuurd. Op school hangt op de gang een grote kaart van Amerika met alle staten, alle terug gekomen Flat Stanley's komen daar tehangen met de toegezonden foto's en brieven en een lijntje naar de kaart waar ze geweest zijn. Europa hangt er ook naast, want ja, er is ook een Flat Stanley naar Europa geweest.

Pasen, eieren... eieren

Er is eigenlijk in Huize Schaap in Duvall maar 1 ding waar Pasen mee in verband gebracht wordt, en dat is "eieren". Niks Urbi et orbi of heilige die naar de aarde afdalen, gewoon eieren en dan eigenlijk, meer de "egg-hunt". De afgelopen week hebben de dames maar liefst 3 keer eieren mogen zoeken. Bij paardrijden, bij vriendinnetjes en dan vandaag op Pasen dan eindelijk bij ons in de achtertuin. Dit keer voor de eerste keer met droog en mooi weer. De afgelopen twee keer moest of de plu of de regenlaarsen er aan te pas komen, nu konden we in t-shirt aan de slag. Geen echte eieren, natuurlijk niet, nee van de plastic hulsen, waar de ouders of andere dan snoep in zouden kunnen verstoppen. DAT doen we dus niet. Gewoon lege eieren en dan binnen in de warmte de echte eieren schilderen voor de broodnodige creative afleiding. Voor de rest van de dag hebben we gezellig visite van Roel en Gwenda en de rest van de week is VAKANTIE. Helaas niet voor mij, want 2e Paasdag is nog steeds niet ingevoerd, maar wel voor de kids die nu hun zogenaamde "spring-break" hebben. Noem het geen Easter Holiday, want dan koppel je religie aan een openbare school en er zou wel eens iemand zich "offended" kunnen voelen daardoor.

Student of the week

Student of the week, dit is inmiddels een begrip geworden. 2 Weken geleden was Nova student of the week, dit betekende dat ze foto's mee mocht nemen en deze werden dan opgehangen in de klas. Foto's van de babytijd tot nu. Dit voelt als kind natuurlijk erg speciaal als jij aan de beurt bent. Deze week was het Bo haar beurt. Bij ieder juf gebeurd dat op een andere manier. Bo kreeg een speciale poster mee naar huis om in tekleuren en in tevullen met tekst en dit samen met de meegebrachte foto's werden ook deze in de klas opgehangen. Zie foto hier boven. Maar dit was niet genoeg, Bo wilde graag het konijn Snuffie een dagje in de klas. Bij Mrs. Santamaria kan het niet gek genoeg, want ieder huisdier is weleens in haar klas geweest volgens Bo. Zelfs het "huisdier"van Mrs. Santamaria zelf.......een SNAKE. Dus Snuffie was welkom en vandaag was de dag om Snuffie tebrengen voor bezoek. Een geslaagd bezoek en een trotse Bo dat ze haar "family pet" mocht showen.

Egg-hunt

Vandaag was het egg-hunt day. Met pasen is het natuurlijk de gelegenheid om eieren te zoeken, maar omdat iedereen dat wil, wordt de tijd een beetje verdeeld en nemen mensen de kans waar om eerder de eieren op te zoeken. Dus vandaag was het de beurt aan de egg-hunt bij Nancy, de paardrij juf van Bo. Zaterdag hadden we weer rij-les en toen hoorde we van de egg-hunt, dus zondag om 12:00 op weg. De tijd was zorgvuldig uitgekozen want het kan niet eerder, daar men dan de mis moet missen in de kerk en dat kan uiteraard niet Bij enkele liep de mis een beetje uit dus rom 12:20 werden de kids losgelaten op ruim 100 eieren en binnen 15 min waren de meeste wel gevonden. Er waren acht zilveren eieren verstopt die recht gaven op een extra kado. In de zilveren eieren zat een nummer en dat bepaalde de volgorde waarop je een kado mocht uitzoeken. Bo had nummer 1 en dus mocht de eerste greep uit de doos halen. De eieren lagen over het hele terrein en dus kwamen de laarsen die we zaterdag allemaal gekocht hadden prima van pas.

Western Party

Maak je klaar voor de Hawk Hoe Down ! Afgelopen vrijdagavond was het feest op school. Een western party. Het hoogte punt van de week voor Bo en Nova. De hele week was het onderwerp van gesprek, gaan we, zo ja, ....mogen we verkleed? is het al bijna zover? Hoeveel nachtjes nog? Deze laatste vragen kwamen van Nova af, iedere dag weer. De gymzaal was de feest zaal, er was een DJ voor de country muziek en alle kinderen verkleed en ouders ook zoveel mogelijk. De square dance werd gedaan, spelletjes voor de kinderen limbo dansen, hoela hoepen. Maar jawel de papa's en de mama's werden er ook bij betrokken. In groepjes van 4 personen hebben deze een playback moeten doen om de sfeer temaken. Milo werd tussen neus en lippen als volunteer gevraagd door Doug, de vader van Bo haar vriendinnetje. Milo niet de beroerste wilde wel helpen, niet gevraagd wat hem te doen stond. Tot dat hij op het podium achterin de instructies kreeg om met 3 andere mannen tegaan play-back'n, op een totaal voor hem onbekend nummer. Zoals je ziet staat het hem goed, zie foto. Nova wilde ook nog wel even op de foto met een klasgenootje en Bo staat er ook nog op, wachtende in de rij om te hoela hoepen. Zie bruin hesje met hoed op. Meiden hebben genoten, wij ouders ook, en zullen we volgendjaar weer aan dit jaarlijkse schoolfeest moeten geloven.

Party-time

We hadden nog wat te melden. Een week of wat geleden was er wat te vieren. Wat generatie genoten komen dit jaar de grote vier-nul tegen en zo ook Karen. Zij wilde dit groots vieren en dus een Seventies georganiseerd in een "hippe" club in Seattle met want leeftijd en land genoten. Dus de kids op "sleep-over" gestuurd en papa en mama opstap. Eerst bij Winni en Marisca moed indrinken en omkleden en daarna in vol ornaat eerst gezellig eten met Eric en Maartje (andere nederlanders) met uiteraard voldoende aandacht in het restaurant. Regeltjes zijn toch altijd ff anders hier en tijdens het diner kregen we een telefoontje dat we onze ID meemoesten hebben anders kwamen we het feest niet binnen (zelfs de jarige job zelf had problemen om binnen te komen). De drankwetten zijn zeer streng, maar toch is het meestal zo dat Jacq en ik toch wel zonder onze identificatie te laten zien naar binnen komen. (die grijze haren verraden het toch meestal wel) maar hier hadden we het toch nodig. Marisca moest helaas eerst terug naar huis en wij alvast naar binnen. De "DJ" had de sfeer erin maar wijn was er niet dus Jacq aan de "Long Island ice tea". Geen idee wat het was, maar na 1 glas liep ze al redelijk achteruit. Om 1:00 uur toch maar weer naar huis, want voor papa begon de dag weer vroeg voor een vlucht naar Parijs voor een weekje vergaderen. Een erg leuk feest en een hele gezellige avond............... 27 April komt langzaam maar zeker dichterbij

Zomertijd

In tegenstelling tot Nederland zijn wij het afgelopen weekend de zomertijd ingegaan. Dit brengt tot gevolg dat wij nu geen negen maar 8 uur tijdsverschil hebben. Voor ons wordt het dus sávonds alweer langer licht. Dit samen met wat aangenaam lente weer geeft weer een goed gevoel dat de zomer er aankomt.

Make-over

Oke, hier dan een foto van onze nieuwe aanwinst in de keuken. De boodschap van de comments is door gekomen. haha. Onze koelkast was al reeds eerder ontvangen. Maar nu staat de rest van nieuwe spul er ook. Een gasfornhuis een magnetron en een vaatwasser. Dit alles werd bezorgd in de week dat Milo naar Europa was voor zijn werk en nog een bliksem bezoek van 1 dag in Nederland deed. Foto's kon ik toen niet maken dus het heeft wat langer geduurd allemaal. We zijn er helemaal blij mee. Samen met dit nieuwe zijn er nog wat dingetjes gebeurd. Milo is jarig geweest in de week, dus heeft zijn verjaardag in Parijs gevierd. Hadden we de avond voor vertrek van Milo nog een feestje van een nieuw bakken 40-tiger. Foto met verhaal volgen nog. Want het was een jaren 70 party. Vorige week heb ik voor het eerst mijn officiele betaalde werk dag gehad op school als inval. Dit was op een Elementary school in Carnetion. Zo verbreed ik de horizon maar wat door in het Amerikaanse school systeem teduiken. Uit de ervaring zal blijken of dit ook daad werkelijk iets voor mij is. Je moet tenslotte alles een keer meegemaakt hebben.

Fietsenrek

Eindelijk een fietsenrek.....het was lang wachten maar Nova haar ondertand is eruit! Sinds het vertrek van Opa en Oma zat hij al los. Samen met de tand die er naast zit. De afgelopen maanden wiebelde, rammelde die twee tanden daar onder. In Jan. bij de tandarts voor een check-up zei de tandarts ass. al ze deze tand nog 3 dagen gaf en dat hij eraf zou vallen. Doch dit waren echter geen 3 dagen maar zeker 6 weken. Alles moest met voorzichtigheid gebeuren, tanden poetsen, eten etc. Milo en ik hebben wel eens geprobeerd om hem eruit tehalen maar dat mocht niet baten. Nova liet het puntje bij paaltje niet toe. Iedere dag met tanden poetsen probeerde we ook nog het laatste zetje tegeven. Sorry Nova.... Maar hij bleef maar zitten. Ook hebben de dames het samen wel eens geprobeerd, want ja Bo de grote zus wil heel graag helpen om hem eruit tehalen. Maar dit mocht allemaal niet baten. Dan maar met een rammelende tand rond lopen en eten tot hij er letterlijk vanzelf uitvalt. Tot gistermiddag er een hele trotse dochter thuis kwam met een fietsenrek. Tand mee in een speciaal "tandendoosje" Hij was los gekomen met het eten van een appel met de lunch. En denk nou niet dat het door de appel komt, want er waren al vele appels aan vooraf gegaan hahaha.

Grote uitgave

Zoals we weten kost alles geld, geld kun je maar 1x besteden.......jammer. Ik zou graag de kans willen hebben om het 2x tekunnen doen. Dit betekent dat grote uitgave in dit huis altijd erg traag gaan. We willen wel, maar.....geld......je kunt het tenslotte maar 1x uitgeven. Wij zijn geen snelle beslissers. Sinds dat de grote stroomuitval geweest is in December, doet onze koelkast het niet goed meer. Het vries gedeelte vroor niet goed meer, dit in combinatie met een 2 jarige wens van mijn kant een gasfornhuis ipv electrisch koken. Hadden we in gedachten om dan alles maar nieuw in dat mooie rvs tedoen. Dan maar goed dachten we. We zijn op pad geweest voor de prijzen, kijken wat we willen en mooi vinden etc. Daarna nog een prijsbepaling voor de gasleiding die van de garage naar de keuken moest. En bij dat complete prijskaartje zijn we blijven steken! Het bleven plannen...de koelkast werkte immers nog...niet goed meer, maar we konden misschien nog een andere keuze maken. Tot afgelopen dinsdag. Onze koelkast heeft het opgegeven, we hadden immers genoeg bedenktijd gehad. We hebben dus nu een beslissing moeten nemen. Het moest immers snel, want zonder koelkast is niet prettig. Woensdag ben ik dus de aanschaf gaan doen. Alles nieuw, alles in RVS en meteen een mannnetje regelen om de gasleiding teleggen. De koelkast staat inmiddels, die kon donderdag gebracht worden. Staat erg mooi kan niet anders zeggen. En de vriezer is nu erg functioneel weer, ook erg prettig. Deze week wordt de gasleiding gelegd en volgende week komen de rest van de spullen. Het plaatje compleet dus. We kijken ernaar uit! Misschien maar goed dat we voor het blok werden gezet voor het maken van onze beslissing.

Bietje

Bezoek. We hebben weer bezoek gehad. Dit keer was het een oud collega. Ilco vd Bie, de samen met Nicolette, Mila en Vicky "de Bietjes" vormen. Na al een week met een klant in Redmond op campus gezeten te hebben en met nog een week voor de boeg, was het tijd voor wat huizelijkheid ipv een hotelkamer. Op vrijdag kwam Ilco langs, voor een gezellig diner en hij kwam niet met lege handen. Een update van de voorraad hagelslag en vlokken en ook voor de dames een hele mooie verrassing. Uit de koffer kwamen twee zelfgemaakte schortjes, door Nicolette gemaakt, en een echt kinderkookboek, niet met woorden maar met plaatjes en tekeningen. Dus dit weekend kunnen we aan de slag. Vrijdagavond hebben we zeer gezellig doorgebracht met een fles wijn en een 6-pack bier en zelfs nog even buiten op de veranda gestaan want dat wilde Ilco toch ook wel meemaken, (het was 3 graden buiten). Om 12:00 was het feest want Ilco werd jarig. Na een toast op wederom een jaar, kwamen uiteraard nog de SMS's uit Nederland. De volgende dag zijn we naar North Bend geweest om te eten in Twin Peaks Cafe (een oude favoriet uit de jaren 80) en dan door naar de outlet mall voor wat shoppen. De volgende dag weer op weg naar de business. Het was weer gezellig.

Plat kijken

Het was de week van de verwennerij. Eerst de verrassing van het bezoek van Marco, en later in de week kwam daar nog een eigen meer geplande verrassing bij. We hadden al onze zinnen gezet op een nieuwe TV want de oude waar bij onze aankomst in de US mee gestart waren, deed het wel goed, maar was niet geschikt om een zogenaamde Media Center PC op aan te sluiten dus er moest iets anders komen. We hadden iets gezien van het merk Vizio, maar hij was steeds niet op voorraad bij de Costco, onze plaatselijk Makro. Maar donderdag was Jacq weer gaan proberen en toen ik thuis kwam zat er een grote doos in de achterbak van de Mountaineer. 's Avonds geinstalleerd en dus nu kijken we gezellig met zijn allen lekker plat naar een 42 inch flatscreen LCD TV.

De surprise .. deel 2

Door de sneeuwproblematiek heen was natuurlijk de grote surprise nog steeds aan de gang. Na het Hennie Huisman moment op Vrijdag, had Jacqueline nog wat in petto voor Marco en mijzelf, een sneeuwscooter tocht door de East Cascades. Echt fantastisch. Doordat we natuurlijk sneeuw hadden was de hele weg ernaartoe helemaal wit en eenmaal Stevenspass over was alles wit en kon de 4WD zijn werk doen om ons veilig op de plaats van bestemming te brengen. Na ruim 2 uur rijden kwamen we op de plaats van bestemming, een mooie Lodge in te bergen. Na een bakkie gedaan te hebben, werden we ontvangen door de organisatie, uiteraard het tekenen van de nodige legal papieren, en konden we de uitleg hoe een snowscooter werkt doornemen. Duurde ons uiteraard te lang en eindelijk konden we voor 2 uur aan de slag. Heerlijk door de bossen rossen en na enige oefening en wat vertrouwen met de scooter, ook proberen om driftend door de bochten te gaan. Twee uur was precies genoeg en nadat we weer terug kwamen en waren we moe maar voldaan. In de korte tijd dat Marco hier was voelde hij zich al wat thuis. Lekker zappen langs de meer dan 200 kanalen en hangen op de bank. De volgende dag nog wat meer van de omgeving gezien en toen Seattle bezocht en ook voor ons de eerste keer dat we de Seattle Mono-rail bereden, een ritje van 3 minuten. Toen op maandag kwam het afscheid al weer om de hoek en hebben we Marco op het vliegtuig naar Minneapolis gezet, waar hij eigenlijk heen moest. Ik vond het echt een top verassing, en vond het fantastisch dat deze opportunity voorbij kwam. En uiteraard, mijn dank voor Marco en Jacqueline voor het organizeren van deze unieke surprise en veel liefde voor Jacq specifiek voor de slagroom op de taart met de snowscooter tour. Ik hou van je!!

Duvall, niet IJsland

De natuur laat zich niet temmen. Na de overstromingen en de wind was het vorige week de beurt aan de sneeuw. We hadden een paar weken geleden (toen Pablo hier was) al een klein voorproefje, nu was het voor het eggie. Zoals we al eerder gemeld hebben viel er in 1 avond bijna 20cm sneeuw. Welnu, direct daarna begon de temperatuur te dalen, naar waardes van -11 in de nacht. Dus die 20cm sneeuw veranderde in een 20cm ijslaag. Dat had tot gevolg dat de wegen weer problemen veroorzaakten, de scholen weer meerdere dagen gesloten werden, maar ook dat de wereld er als een sprookje uit kwam te zien. De foto's laten je zien hoe de wegen en de omgeving eruit zag. Vandaag is de temperatuur eindelijk boven het vriespunt gekomen en kunnen we weer veilig rondtuffen