Vancouver BC

Wat een ontzettend leuk en tof idee om met zijn tweeen in Vancouver door tekunnen brengen. Geheel relaxed pakten we de auto nadat Bo en Nova naar school waren vertrokken en lieten vervolgens Ton en Caroline achter in ons eigen huis. Het weer zat niet echt mee, maar daar zijn wij hier inmiddels aan gewend. Het was bewolkt en soms regende het ook. Maar dat alles kon de pret niet drukken. Milo had een suite geboekt in het beste hotel van Vancouver. S'middags nog even lekker over public market geslenterd, dit was overdekt, dus een mooi alternatief voor het weer. Lekker in het cafe een eerste borrel genomen op mijn verjaardag. Terug naar het hotel om wat anders aan tetrekken voor het dinner. We gingen uit eten op aanraden van een collega van Milo, een heel chique restaurant. We hebben daar een 10 gangen menu genomen en hebben vervolgens de hele avond gezellig getafelt. Overheerlijk en zeer smaakvol was het. Zaterdag was een zonnige dag, blauwe lucht. Moet zeggen dat Vancouver er een stuk mooier uit ziet bij zonneschijn. We hebben heel wat gelopen, terrasje gepakt, van het zonnetje genoten. Niets moet alles mag. Bij Down Town zit nog een heel groot park we hebben hier de rest van de middag door gebracht op de fiets die we gehuurd hadden. Op het eind van de middag de auto weer gepakt en weer huiswaarts. Onderweg nog even het dorp Lynden aangedaan omdat we hier langskwamen. Dit dorp heeft wat Nederlandse achtergronden en ligt in America net voor de grens van Canada. Hier zijn we nog niet eerder geweest. We hebben hier nog iets gegeten, voor Milo was dat een echte Hollandse Erwten soep en als hoofdmenu schnitzel met rode kool. Dit was tevens de afsluiting van een heel gaaf, fantastisch en verrassend weekend. Dank je wel Milo mijn veertigste verjaardag zal ik niet meer vergeten. Ik hou van je. En bij terug komst in eigen huis, lagen onze kinderen heerlijk teslapen en hebben een leuke tijd door gebracht met hun oom en tante. Ton en Caro, bedankt voor de medewerking aan het plan, om dit alles te kunnen realiseren. Echt heel tof van jullie!

VEERTIG

Hieper de piep! Vrijdag was ik jarig en kreeg de leeftijd met de Big 4. Op zich natuurlijk wel bijzonder. De afgelopen week was de spanning rond deze verjaardag al aardig opgevoerd. Met name door de kinderen. Er was een mooi kado gekocht samen met Milo, maar.......ze hadden nog iets in petto. Ik werd wakker gezongen, kreeg zelfgemaakte kado's van Bo en Nova, daarna het speciale kado wat met Milo gekocht was, een mooie zilveren ring met bijpassende oorbellen met diamantjes erin. Heel erg mooi en goed uitgezocht. Daarna was er nog wat uitpak werk wat uit Nederland was meegenomen door Ton en Caroline en natuurlijk de verjaardagskaarten. Maar het was nog niet voorbij......Ton had inmiddels de gitaar tepakken en als verrassing speelde hij eigenhandig Happy Birthday, iets waarvan wij geen van alle wisten dat hij dit kon. Daarna verzamelde Bo en Nova zich met Milo en kwamen met een koffer tevoorschijn. Het bericht was het volgende, ik had een half uur de tijd om deze in tepakken om samen met Milo te vertrekken naar Vancouver, Canada. Je kunt me op zo een moment niet gelukkiger krijgen. Samen met Milo een weekend weg, lekker met zijn tweeen. Ton en Caroline waren zo lief om voor de kinderen tezorgen. Dus alles was geregeld.

Een "Mini Hummer" ???

Ton wat heb je nu gehuurd ? Wat doe je als je met deze auto het pad op komt rijden bij je zus? Je bedenkt er een stoere naam voor. Een Mini Hummer. Dit overkomt mijn broer, je reserveerd een auto in Nederland haalt hem op en krijgt deze. In het land der grote auto's wisten wij niet eens van het bestaan af. Maar Ton kwam er mee thuis. We hebben er nog steeds avond aan avond lol over. Over een blauw bordje wat we nog missen, dan kun je echt overal parkeren, het is maar goed dat je weg bent overdag, dan staat hij gelukkig alleen maar s'nachts in donker voor de deur, etc. Dag 1 kwam de familie al thuis met een verhaal dat ze aangesproken waren door een "jonge" Amerikaan die zo een zelfde auto had gekocht en heel tevreden over was. En met jong bedoelde ze ook jong, onze leeftijd. Dit verhaal zal in Nederland niet geloofwaardig overkomen, vervang dat woord "jong" maar door "bejaard" dan zit je wel snor met je verhaal. Maar in 1 ding geef ik ze geen ongelijk, het brengt je van A naar B, en je blijft droog als het regent in de "Mini Hummer"

Welcome in the USA

Het voorjaar is begonnen, dit betekent tevens dat er weer bedrijvigheid is in Huize Schaap. Vandaag was het weer een ritje Seatac om Ton en Caroline op tehalen voor een verblijf van 11 dagen. Voor hen was het de eerste keer dat zij America bezoeken. Het wordt dus een hoop nieuwe indrukken opdoen en genieten van elkaar. Het voelt vreemd maar ook zo vertrouwd aan als je elkaar na een jaar weer ziet, maar dan aan onze kant van de aardbol. Het is fijn om je familie telaten zien, hoe wij hier wonen, leven, werken en hoe mooi deze omgeving is. (Ook al regent het hier soms lang en vaak) Voor onze bezoekers geldt tevens hetzelfde zij kunnen een indruk krijgen hoe het bij ons is, en als wij ergens over vertellen hebben ze er ook een beeld van. Morgen gaan we de huurauto halen en kunnen ze lekker samen op pad en van hun vakantie gevoel genieten en sávonds onder het genot van een wijntje hun verhalen kunnen vertellen. Genieten dus, voor ons allemaal.

Flat Stanley back home

Flat Stanley, dit is een heel bekend verhaal geschreven door Jeff Brown. Wellicht iedere Amerikaan kent het verhaal van Flat Stanley. Er bestaan een hele reeks boeken van. Het verhaal gaat dat een jongetje wat uit lucht bestaat plat wordt en allerlei avonturen meemaakt. Bij Bo in de klas hebben ze er een project van gemaakt. Eerst werd het verhaal gelezen en daarna mochten de kinderen hun eigen Flat Stanley maken. Maar dit was nog niet alles. De kinderen mochten hun eigen Flat Stanley ergens naar toe sturen om zijn eigen avontuur te beleven. De keuze van Bo was niet moeilijk, Flat Stanley ging logeren bij Opa en Oma in Amsterdam. Met een hand geschreven brief van Bo en de opdracht voor Opa en Oma ging Flat Stanley naar Amsterdam. Opa en Oma hebben op hun beurt het beste gedaan. Flat Stanley ging overal op de foto. De grachten van Amsterdam, een molen, de achtertuin, etc. En jawel, tevens een brief wat Flat Stanley had meegemaakt. Oma haar Engelse les kon mooi in de praktijk gebracht worden. Bo heeft een Opa en Oma waar ze trots op is. Daarna werd Flat Stanley weer naar school terug opgestuurd. Op school hangt op de gang een grote kaart van Amerika met alle staten, alle terug gekomen Flat Stanley's komen daar tehangen met de toegezonden foto's en brieven en een lijntje naar de kaart waar ze geweest zijn. Europa hangt er ook naast, want ja, er is ook een Flat Stanley naar Europa geweest.

Pasen, eieren... eieren

Er is eigenlijk in Huize Schaap in Duvall maar 1 ding waar Pasen mee in verband gebracht wordt, en dat is "eieren". Niks Urbi et orbi of heilige die naar de aarde afdalen, gewoon eieren en dan eigenlijk, meer de "egg-hunt". De afgelopen week hebben de dames maar liefst 3 keer eieren mogen zoeken. Bij paardrijden, bij vriendinnetjes en dan vandaag op Pasen dan eindelijk bij ons in de achtertuin. Dit keer voor de eerste keer met droog en mooi weer. De afgelopen twee keer moest of de plu of de regenlaarsen er aan te pas komen, nu konden we in t-shirt aan de slag. Geen echte eieren, natuurlijk niet, nee van de plastic hulsen, waar de ouders of andere dan snoep in zouden kunnen verstoppen. DAT doen we dus niet. Gewoon lege eieren en dan binnen in de warmte de echte eieren schilderen voor de broodnodige creative afleiding. Voor de rest van de dag hebben we gezellig visite van Roel en Gwenda en de rest van de week is VAKANTIE. Helaas niet voor mij, want 2e Paasdag is nog steeds niet ingevoerd, maar wel voor de kids die nu hun zogenaamde "spring-break" hebben. Noem het geen Easter Holiday, want dan koppel je religie aan een openbare school en er zou wel eens iemand zich "offended" kunnen voelen daardoor.

Student of the week

Student of the week, dit is inmiddels een begrip geworden. 2 Weken geleden was Nova student of the week, dit betekende dat ze foto's mee mocht nemen en deze werden dan opgehangen in de klas. Foto's van de babytijd tot nu. Dit voelt als kind natuurlijk erg speciaal als jij aan de beurt bent. Deze week was het Bo haar beurt. Bij ieder juf gebeurd dat op een andere manier. Bo kreeg een speciale poster mee naar huis om in tekleuren en in tevullen met tekst en dit samen met de meegebrachte foto's werden ook deze in de klas opgehangen. Zie foto hier boven. Maar dit was niet genoeg, Bo wilde graag het konijn Snuffie een dagje in de klas. Bij Mrs. Santamaria kan het niet gek genoeg, want ieder huisdier is weleens in haar klas geweest volgens Bo. Zelfs het "huisdier"van Mrs. Santamaria zelf.......een SNAKE. Dus Snuffie was welkom en vandaag was de dag om Snuffie tebrengen voor bezoek. Een geslaagd bezoek en een trotse Bo dat ze haar "family pet" mocht showen.

Egg-hunt

Vandaag was het egg-hunt day. Met pasen is het natuurlijk de gelegenheid om eieren te zoeken, maar omdat iedereen dat wil, wordt de tijd een beetje verdeeld en nemen mensen de kans waar om eerder de eieren op te zoeken. Dus vandaag was het de beurt aan de egg-hunt bij Nancy, de paardrij juf van Bo. Zaterdag hadden we weer rij-les en toen hoorde we van de egg-hunt, dus zondag om 12:00 op weg. De tijd was zorgvuldig uitgekozen want het kan niet eerder, daar men dan de mis moet missen in de kerk en dat kan uiteraard niet Bij enkele liep de mis een beetje uit dus rom 12:20 werden de kids losgelaten op ruim 100 eieren en binnen 15 min waren de meeste wel gevonden. Er waren acht zilveren eieren verstopt die recht gaven op een extra kado. In de zilveren eieren zat een nummer en dat bepaalde de volgorde waarop je een kado mocht uitzoeken. Bo had nummer 1 en dus mocht de eerste greep uit de doos halen. De eieren lagen over het hele terrein en dus kwamen de laarsen die we zaterdag allemaal gekocht hadden prima van pas.

Western Party

Maak je klaar voor de Hawk Hoe Down ! Afgelopen vrijdagavond was het feest op school. Een western party. Het hoogte punt van de week voor Bo en Nova. De hele week was het onderwerp van gesprek, gaan we, zo ja, ....mogen we verkleed? is het al bijna zover? Hoeveel nachtjes nog? Deze laatste vragen kwamen van Nova af, iedere dag weer. De gymzaal was de feest zaal, er was een DJ voor de country muziek en alle kinderen verkleed en ouders ook zoveel mogelijk. De square dance werd gedaan, spelletjes voor de kinderen limbo dansen, hoela hoepen. Maar jawel de papa's en de mama's werden er ook bij betrokken. In groepjes van 4 personen hebben deze een playback moeten doen om de sfeer temaken. Milo werd tussen neus en lippen als volunteer gevraagd door Doug, de vader van Bo haar vriendinnetje. Milo niet de beroerste wilde wel helpen, niet gevraagd wat hem te doen stond. Tot dat hij op het podium achterin de instructies kreeg om met 3 andere mannen tegaan play-back'n, op een totaal voor hem onbekend nummer. Zoals je ziet staat het hem goed, zie foto. Nova wilde ook nog wel even op de foto met een klasgenootje en Bo staat er ook nog op, wachtende in de rij om te hoela hoepen. Zie bruin hesje met hoed op. Meiden hebben genoten, wij ouders ook, en zullen we volgendjaar weer aan dit jaarlijkse schoolfeest moeten geloven.

Party-time

We hadden nog wat te melden. Een week of wat geleden was er wat te vieren. Wat generatie genoten komen dit jaar de grote vier-nul tegen en zo ook Karen. Zij wilde dit groots vieren en dus een Seventies georganiseerd in een "hippe" club in Seattle met want leeftijd en land genoten. Dus de kids op "sleep-over" gestuurd en papa en mama opstap. Eerst bij Winni en Marisca moed indrinken en omkleden en daarna in vol ornaat eerst gezellig eten met Eric en Maartje (andere nederlanders) met uiteraard voldoende aandacht in het restaurant. Regeltjes zijn toch altijd ff anders hier en tijdens het diner kregen we een telefoontje dat we onze ID meemoesten hebben anders kwamen we het feest niet binnen (zelfs de jarige job zelf had problemen om binnen te komen). De drankwetten zijn zeer streng, maar toch is het meestal zo dat Jacq en ik toch wel zonder onze identificatie te laten zien naar binnen komen. (die grijze haren verraden het toch meestal wel) maar hier hadden we het toch nodig. Marisca moest helaas eerst terug naar huis en wij alvast naar binnen. De "DJ" had de sfeer erin maar wijn was er niet dus Jacq aan de "Long Island ice tea". Geen idee wat het was, maar na 1 glas liep ze al redelijk achteruit. Om 1:00 uur toch maar weer naar huis, want voor papa begon de dag weer vroeg voor een vlucht naar Parijs voor een weekje vergaderen. Een erg leuk feest en een hele gezellige avond............... 27 April komt langzaam maar zeker dichterbij

Zomertijd

In tegenstelling tot Nederland zijn wij het afgelopen weekend de zomertijd ingegaan. Dit brengt tot gevolg dat wij nu geen negen maar 8 uur tijdsverschil hebben. Voor ons wordt het dus sávonds alweer langer licht. Dit samen met wat aangenaam lente weer geeft weer een goed gevoel dat de zomer er aankomt.

Make-over

Oke, hier dan een foto van onze nieuwe aanwinst in de keuken. De boodschap van de comments is door gekomen. haha. Onze koelkast was al reeds eerder ontvangen. Maar nu staat de rest van nieuwe spul er ook. Een gasfornhuis een magnetron en een vaatwasser. Dit alles werd bezorgd in de week dat Milo naar Europa was voor zijn werk en nog een bliksem bezoek van 1 dag in Nederland deed. Foto's kon ik toen niet maken dus het heeft wat langer geduurd allemaal. We zijn er helemaal blij mee. Samen met dit nieuwe zijn er nog wat dingetjes gebeurd. Milo is jarig geweest in de week, dus heeft zijn verjaardag in Parijs gevierd. Hadden we de avond voor vertrek van Milo nog een feestje van een nieuw bakken 40-tiger. Foto met verhaal volgen nog. Want het was een jaren 70 party. Vorige week heb ik voor het eerst mijn officiele betaalde werk dag gehad op school als inval. Dit was op een Elementary school in Carnetion. Zo verbreed ik de horizon maar wat door in het Amerikaanse school systeem teduiken. Uit de ervaring zal blijken of dit ook daad werkelijk iets voor mij is. Je moet tenslotte alles een keer meegemaakt hebben.

Fietsenrek

Eindelijk een fietsenrek.....het was lang wachten maar Nova haar ondertand is eruit! Sinds het vertrek van Opa en Oma zat hij al los. Samen met de tand die er naast zit. De afgelopen maanden wiebelde, rammelde die twee tanden daar onder. In Jan. bij de tandarts voor een check-up zei de tandarts ass. al ze deze tand nog 3 dagen gaf en dat hij eraf zou vallen. Doch dit waren echter geen 3 dagen maar zeker 6 weken. Alles moest met voorzichtigheid gebeuren, tanden poetsen, eten etc. Milo en ik hebben wel eens geprobeerd om hem eruit tehalen maar dat mocht niet baten. Nova liet het puntje bij paaltje niet toe. Iedere dag met tanden poetsen probeerde we ook nog het laatste zetje tegeven. Sorry Nova.... Maar hij bleef maar zitten. Ook hebben de dames het samen wel eens geprobeerd, want ja Bo de grote zus wil heel graag helpen om hem eruit tehalen. Maar dit mocht allemaal niet baten. Dan maar met een rammelende tand rond lopen en eten tot hij er letterlijk vanzelf uitvalt. Tot gistermiddag er een hele trotse dochter thuis kwam met een fietsenrek. Tand mee in een speciaal "tandendoosje" Hij was los gekomen met het eten van een appel met de lunch. En denk nou niet dat het door de appel komt, want er waren al vele appels aan vooraf gegaan hahaha.

Grote uitgave

Zoals we weten kost alles geld, geld kun je maar 1x besteden.......jammer. Ik zou graag de kans willen hebben om het 2x tekunnen doen. Dit betekent dat grote uitgave in dit huis altijd erg traag gaan. We willen wel, maar.....geld......je kunt het tenslotte maar 1x uitgeven. Wij zijn geen snelle beslissers. Sinds dat de grote stroomuitval geweest is in December, doet onze koelkast het niet goed meer. Het vries gedeelte vroor niet goed meer, dit in combinatie met een 2 jarige wens van mijn kant een gasfornhuis ipv electrisch koken. Hadden we in gedachten om dan alles maar nieuw in dat mooie rvs tedoen. Dan maar goed dachten we. We zijn op pad geweest voor de prijzen, kijken wat we willen en mooi vinden etc. Daarna nog een prijsbepaling voor de gasleiding die van de garage naar de keuken moest. En bij dat complete prijskaartje zijn we blijven steken! Het bleven plannen...de koelkast werkte immers nog...niet goed meer, maar we konden misschien nog een andere keuze maken. Tot afgelopen dinsdag. Onze koelkast heeft het opgegeven, we hadden immers genoeg bedenktijd gehad. We hebben dus nu een beslissing moeten nemen. Het moest immers snel, want zonder koelkast is niet prettig. Woensdag ben ik dus de aanschaf gaan doen. Alles nieuw, alles in RVS en meteen een mannnetje regelen om de gasleiding teleggen. De koelkast staat inmiddels, die kon donderdag gebracht worden. Staat erg mooi kan niet anders zeggen. En de vriezer is nu erg functioneel weer, ook erg prettig. Deze week wordt de gasleiding gelegd en volgende week komen de rest van de spullen. Het plaatje compleet dus. We kijken ernaar uit! Misschien maar goed dat we voor het blok werden gezet voor het maken van onze beslissing.

Bietje

Bezoek. We hebben weer bezoek gehad. Dit keer was het een oud collega. Ilco vd Bie, de samen met Nicolette, Mila en Vicky "de Bietjes" vormen. Na al een week met een klant in Redmond op campus gezeten te hebben en met nog een week voor de boeg, was het tijd voor wat huizelijkheid ipv een hotelkamer. Op vrijdag kwam Ilco langs, voor een gezellig diner en hij kwam niet met lege handen. Een update van de voorraad hagelslag en vlokken en ook voor de dames een hele mooie verrassing. Uit de koffer kwamen twee zelfgemaakte schortjes, door Nicolette gemaakt, en een echt kinderkookboek, niet met woorden maar met plaatjes en tekeningen. Dus dit weekend kunnen we aan de slag. Vrijdagavond hebben we zeer gezellig doorgebracht met een fles wijn en een 6-pack bier en zelfs nog even buiten op de veranda gestaan want dat wilde Ilco toch ook wel meemaken, (het was 3 graden buiten). Om 12:00 was het feest want Ilco werd jarig. Na een toast op wederom een jaar, kwamen uiteraard nog de SMS's uit Nederland. De volgende dag zijn we naar North Bend geweest om te eten in Twin Peaks Cafe (een oude favoriet uit de jaren 80) en dan door naar de outlet mall voor wat shoppen. De volgende dag weer op weg naar de business. Het was weer gezellig.

Plat kijken

Het was de week van de verwennerij. Eerst de verrassing van het bezoek van Marco, en later in de week kwam daar nog een eigen meer geplande verrassing bij. We hadden al onze zinnen gezet op een nieuwe TV want de oude waar bij onze aankomst in de US mee gestart waren, deed het wel goed, maar was niet geschikt om een zogenaamde Media Center PC op aan te sluiten dus er moest iets anders komen. We hadden iets gezien van het merk Vizio, maar hij was steeds niet op voorraad bij de Costco, onze plaatselijk Makro. Maar donderdag was Jacq weer gaan proberen en toen ik thuis kwam zat er een grote doos in de achterbak van de Mountaineer. 's Avonds geinstalleerd en dus nu kijken we gezellig met zijn allen lekker plat naar een 42 inch flatscreen LCD TV.

De surprise .. deel 2

Door de sneeuwproblematiek heen was natuurlijk de grote surprise nog steeds aan de gang. Na het Hennie Huisman moment op Vrijdag, had Jacqueline nog wat in petto voor Marco en mijzelf, een sneeuwscooter tocht door de East Cascades. Echt fantastisch. Doordat we natuurlijk sneeuw hadden was de hele weg ernaartoe helemaal wit en eenmaal Stevenspass over was alles wit en kon de 4WD zijn werk doen om ons veilig op de plaats van bestemming te brengen. Na ruim 2 uur rijden kwamen we op de plaats van bestemming, een mooie Lodge in te bergen. Na een bakkie gedaan te hebben, werden we ontvangen door de organisatie, uiteraard het tekenen van de nodige legal papieren, en konden we de uitleg hoe een snowscooter werkt doornemen. Duurde ons uiteraard te lang en eindelijk konden we voor 2 uur aan de slag. Heerlijk door de bossen rossen en na enige oefening en wat vertrouwen met de scooter, ook proberen om driftend door de bochten te gaan. Twee uur was precies genoeg en nadat we weer terug kwamen en waren we moe maar voldaan. In de korte tijd dat Marco hier was voelde hij zich al wat thuis. Lekker zappen langs de meer dan 200 kanalen en hangen op de bank. De volgende dag nog wat meer van de omgeving gezien en toen Seattle bezocht en ook voor ons de eerste keer dat we de Seattle Mono-rail bereden, een ritje van 3 minuten. Toen op maandag kwam het afscheid al weer om de hoek en hebben we Marco op het vliegtuig naar Minneapolis gezet, waar hij eigenlijk heen moest. Ik vond het echt een top verassing, en vond het fantastisch dat deze opportunity voorbij kwam. En uiteraard, mijn dank voor Marco en Jacqueline voor het organizeren van deze unieke surprise en veel liefde voor Jacq specifiek voor de slagroom op de taart met de snowscooter tour. Ik hou van je!!

Duvall, niet IJsland

De natuur laat zich niet temmen. Na de overstromingen en de wind was het vorige week de beurt aan de sneeuw. We hadden een paar weken geleden (toen Pablo hier was) al een klein voorproefje, nu was het voor het eggie. Zoals we al eerder gemeld hebben viel er in 1 avond bijna 20cm sneeuw. Welnu, direct daarna begon de temperatuur te dalen, naar waardes van -11 in de nacht. Dus die 20cm sneeuw veranderde in een 20cm ijslaag. Dat had tot gevolg dat de wegen weer problemen veroorzaakten, de scholen weer meerdere dagen gesloten werden, maar ook dat de wereld er als een sprookje uit kwam te zien. De foto's laten je zien hoe de wegen en de omgeving eruit zag. Vandaag is de temperatuur eindelijk boven het vriespunt gekomen en kunnen we weer veilig rondtuffen

Hallo, dan....

We misten alleen de camera's en Hennie Huisman nog, maar voor de rest was het net een aflevering van "Surprise. Surprise". Vanmiddag werd ik dat door de receptie gebeld van kantoor dat er bezoek voor me was: "Pipo the Clown"stond er zei de dame. Wat is dit nu weer. Kom beneden, staat niemand en uit een hoek spring plotseling een van mijn beste vrienden op me af. WOW. Wat een ongelofelijke verrassing. Marco Jansen, die ik al ken vanaf de MAVO tijden, had wat business te doen in Minneapolis maar dacht, weet je Seattle is niet zover dus we gaan ff op bezoek. Uiteraard niet zomaar gedaan, maar in het diepste geheim, met Jacqueline bekokstooft, binnen een periode van 2 weken. Vrijdag aagekomen, Maandag weer weg. Een bliksembezoek, maar echt fantastisch om hem te zien en van alles te showen hoe wij hier in de US met de familie Schaap lekker bezig zijn. Kan ik weer 3 dagen lang"Hallo, dan.. " roepen, een gevleugede uitspraak van Marco en mij. Maar de surprise was nog niet voorbij.... Jacqueline, had, zelf zonder dat Marco het wist een leuk uitje gepland om Zaterdag, met zijn tweeen de bergen in te gaan en een 2 uur duurde snowscooter tocht te gaan beleven, als vrienden onder elkaar. Ter herinnering dat we dit 10 jaar geleden ook gedaan hebben toen Marco, Danielle, Jacqueline en ik onze, niet te vergeten trip naar Finland hebben gemaakt. Helemaal top. We gaan genieten !

19 centimeter sneeuw

Vandaag was het weer eens zover. Deze winter blijft maar doorgaan. Sneeuw opkomst, veel sneeuw, zeggen ze, maar dat zeggen ze wel vaker hier. Vanmiddag zag het er nog uit dat we wel naar zwemles konden gaan. Het had een beetje gesneeuwd vanacht maar alle leed viel mee. Behalve voor ons schooldistrict want deze besloot 2 uur later tebeginnen. Ik begin er inmiddels al helemaal aan tewennen dat onze kinderen geen normale week meer kunnen maken. (vanwege het weer) Maar onderweg het dorp nog niet uit begon het tesneeuwen opweg naar Redmond voor de wekelijkse zwemles. Milo belde op dat moment dat het misschien toch verstandiger is om naar huis terug tekeren. Het was al slecht in Redmond en iedereen nam een poging om naar huis tegaan. Oke, dan maar doen niet waar. Maar niets teveel gezegd, het kleine beetje sneeuw werden al gauw grote vlokken en lag er in een klein uurtje al gauw 10 centimeter. Dus gauw eten en daarna nog even naar buiten en van de sneeuwpret genieten. Met de slee de weg af naar beneden, sneeuwballen gevecht en sneeuwpoppen maken. Want ja, vroeg naar hoeft niet echt de school is immers dicht morgen. Om 10 uur vanavond lag er 18 centimeter sneeuw. Milo was inmiddels thuis gekomen, veilig en wel na een lange rit. Veel drukte op de weg, auto's langs de kant die gestrand waren. Milo is toch wel blij met zijn SUV 4 wheel drive. Anders had hij echt niet thuis gekomen omhoog Big Rock road op. Alles weer thuis bij huize Schaap en de dames lekker op bed na veel sneeuw pret. En morgen gaan we weer volop verder met deze pret.

Happy New Year

Wij wensen iedereen een fantastisch, gezond en gelukkig 2007 hier vanuit Duvall. A Happy New Year and a good Two , double 0 , Seven... zoals ze dat hier zeggen. Voor een impressie van de festiviteiten in Seattle klik hier.
Liefs Milo, Jacqueline, Bo en Nova

Meester sneeuwpop bouwers

Het kwam ff te laat, maar op de virtuele derde kerstdag was het er dan toch. Sneeuw. Volgens de weersvoorspelling was het een kleine kans en zou het meer regen en natte sneeuw zijn, maar toen de gordijnen open gingen was het toch weer een witte wereld. Als je zoals als wij op de heuvel woont en de sneeuwgrens komt tot 500 feet, dan weet je dat de wereld wit gaat worden. In Seattle, Redmond en Bellevue regent het op dit moment en is er voor meester sneeuwpopbouwers eigenlijk niets te doen. Maar na het ontbijt, de nodige koffie en de toen we de klokken weer gelijk gezet hadden want vannacht was toch weer even de stroom eraf geweest, stond niets Nova en mijzelf aan de slag om in de tuin onze kunsten te vertonen. Het was ideale sneeuw. Een beetje nat, plakt als lijm en door gewoon wat kleine sneeuwballen te rollen heb je binnen no-time een meesterwerk. Zowel in de voortuin als de achtertuin een kunstwerk neergezet zodat iedereen ervan kan genieten. Nu kan de natuur zijn werk doen en wachten de meestersneeuwpop bouwers weer op de volgende opportunity.

Een warm en licht kerstfeest

Onze eerste officiele kerst in de USA. Natuurlijk hadden we het vorig jaar al een keer meegemaakt maar op het moment supreme waren we het land uit gegaan en hadden kerst en oud en nieuw in NL gevierd. Nu waren we op onze post en na de kampeer oefening in eigen huis toen de stroom uitgevallen was, leek het kerstfeest als hemel en vrede op aarde met warmte, licht en goed gezelschap. Op kerstavond hadden we Winni en Marisca uitgenodigd, onze redders in nood en nood opvang tijdens de barre dagen zonder stroom. Ik was die avond chef kok en kon mij lekker uitleven vanuit het Jamie Oliver boek. Een gezellige avond, met lekker eten, wijn en uiteindelijk ouderwetse spelletjes. Kerstdag (eerste of tweede maakt niet uit want ze hebben er hier maar 1) waren we uitgenodigd bij Roel en Gwenda. Ook weer heerlijk gegeten en gesnoept van de champagne die gereed stond toen we aankwamen en van de bout die al stond te braden in de oven. De dames waren in hun element met Alisha, als tijdelijke grote zus, en Nicolai, als tijdelijke kleine broertje. Op beide dagen en avonden, alle kerstfilms gezien die je kunt bedenken. Alle dagen komen, Sound of Music, Rudolf the Red nose reindeer, Mary Poppins, etc etc voorbij en kun je onder het genot van warme chocolade melk en een warme deken heerlijk knus op de bank, ondergedompeld worden in de kerstsfeer. Kortom, het was heerlijk

Powerfull Christmas

Afgelopen donderdag laat in de middag zijn wij voorzien van stroom. Dit na 8 dagen zonder stroom tehebben gezeten. De eerste dagen waren nog wel door tekomen, het weekend waren we bij Winnie en Marisca, want zij koken op een gasfornhuis. Geen stroom maar met kaarslicht een gashaard en lekker eten kwamen we op een gezellige manier samen met nog een gezin de avond wel door. Zondag hebben wij hetzelfde gedaan bij Gwenda en Roel waar toen ook geen stroom was maar ook lekker eten gezelligheid en kaarslicht. 3 Dagen zonder stroom is dus nog wel tedoen. Maar wij moesten als vele met ons als Bikkels door. Na 3 dagen wordt het zogenaamde zwervers bestaan iets minder, Milo was naar zijn werk inmiddels, Bellevue had stroom inmiddels en de bioscoop draaide. Dus filmpje met de meiden, dan maar ff uiteten in Redmond waar ook grotendeels weer stroom was en s'avonds weer in een koud bed in een koud huis de nacht door brengen. Mondjes maat werd iedereen van stroom voorzien. Maar in Duvall was het nog donker en stil. Woensdag kwamen er tegen strijdige berichten, Duvall was na de kerst pas van stroom voorzien. Dit werd tegottig. Marisca en Winnie hadden inmiddels stroom, en boode ook tevens aan om bij hun teverblijven tot wij van stroom voorzien waren. Woensdag toch maar besloten om dit tedoen. Gezien we niet wisten hoe lang het zou duren. S'middags waren ze in Duvall bezig en hadden bepaalde buurten stroom, we kregen weer nieuwe hoop, misschien wel donderdag al of anders vrijdag. Donderdag middag kon ons geluk niet meer op toen de verlichting in ons aan huis aan ging. En nog steeds waren wij zeker niet de laatste mensen die van stroom voorzien waren. Het is nu kerstavond en de berichten zijn inmiddels dat iedereen nu wel stroom heeft. Met man en macht hebben alle werklui gezord dat alle miljoen mensen die zonder stroom zaten na 1 windstorm 10 dagen geleden allemaal weer van stroom zijn voorzien. Hopelijk duurt het weer een tientallen jaren voor er nog weer eens zo een storm door de staat raast en zo een ravage achterlaat.

Natural disaster

Je maakt nog eens wat mee in de US of A. Na de overstromingen, de sneeuw en ijsstormen was het dit keer de beurt aan de wind om ons leven op zijn kop te zetten. In de nacht van Donderdag op Vrijdag raasde de zwaarste storm in 15 jaar over Seattle en omgeving met windsnelheden van 100km/u voor Seattle en 160km/u voor de kust. Na een woelige en niet comfortabele nacht werden we wakker en leek het net of we een bom in de omgeving gevallen was. Overal bomen en huizen omver, de stroom eraf en geen doorkomen aan op de wegen omdat overal wel een boom lag. Het resultaat van deze nacht was 1 miljoen mensen zonder stroom, duizende bomen uit de grond. De vooruitzichten zijn, nog geen stroom tot Donderdag en zelfs dat is niet zeker, en koud en leven met kaarsen. Helaas koken we op elektra, dus geen warme hap voor de fam Schaap. Voor de rest gaat alles goed met ons. We kruipen lekker dicht tegen elkaar. Hopelijk binnenkort meer nieuws over de stroom toevoer. Overigens, we hebben telefoon dus zijn bereikbaar.

School closed......again

Dacht ik toch alle mogelijkheden bedacht en meegemaakt tehebben waardoor de school kan sluiten, later beginnen of eerder uit is. Sneeuw, IJs op de weg, wateroverlast, Nou......dus niet. School dicht wegens ......geen electriciteit. De power was off deze keer. Vanmorgen kwam het eerste telefoontje binnen een buurvrouw, of ik al op de hoogte was dat de school 2 uur later begon vandaag omdat er geen electriciteit is. Waarschijnlijk is er een boom ergens op een electriciteitskabel terecht gekomen waardoor er weer een aantal zonder zitten, zo ook de school. Nee, ik wist het op dat moment nog niet, na mijn @-mail na tehebben gekeken, yep ik had hem gekregen. Nou ja, geen probleem, dus maar ik had deze variant nog niet ingedachten. Vanacht heeft het wel geregend met de nodige windstoten, was een beetje onrustig, de kinderen waren er wakker van geworden en inderdaad de electriciteit was ook bij ons even uit, maar kort daarop ook weer aan. Dit weten we omdat de dames beide een nachtlichtje op de kamer hebben. Een kleine 2 uur later kreeg ik weer dezelfde buurvrouw aan de telefoon ze had een juf gesproken, de school blijft gesloten, het probleem was nog niet opgelost. Ja ook dat fenomeen kennen we inmiddels, want vorig jaar hebben wij hier zelf 14 uur zonder electriciteit gezeten. Dus vandaag weer een dagje vrij en deze wordt aan het einde van het schooljaar dus gewoon eraan vast geplakt. Dagje minder dus van de 3 maanden zomervakantie. En wij? De dames hebben maar eens geshopped, want de shirts en de broeken worden teklein dus hebben we maar even het tekort weer aangevuld.

Dit is niet de "echte"

Zondag hebben we Sinterklaas gevierd, dit soort gelijk als vorig jaar. Bij iemand thuis met nog een aantal NL gezinnen met kinderen. Dit jaar lukte het ook om hem daadwerkelijk samen met zijn pieten thuis telaten komen. Alles lag klaar, alleen er moest nog iemand gevonden worden die bereid was om het pak aan tetrekken. Een geslaagde middag voor groot en klein. Op de terug weg naar huis in de auto kwamen er opmerkingen van Bo. Deze Sinterklaas is niet de echte, concludeerde ze. Hij had een bril op, op zijn mijter stond geen kruis, maar alleen een streep. De echte had andere schoenen, zijn staf was plat aan de boven kant. Een piet had vingerafdrukken op zijn gezicht zitten die wit waren, de kadootjes kwamen in een kar en niet in de zak. En dat paard? waar was die? en die baard was ook niet echt, die leek er wel opgeplakt mam...... Het was maar goed dat het inmiddels donker was en Bo direct achter mij in de auto zat, want ik kon mijn gezicht niet meer in de plooi houden..... Maar werd er aan toe gevoegd, deze Sinterklaas die ze gezien hebben vonden ze wel lief. Dit onderwerp werd tot aan vanavond het hoofd gesprek. Toen Milo nog even bij Bo langs ging om welterusten tezeggen werd weer het onderwerp aan gesneden door Bo. Bo heeft het door, ze weet het nu, ze deelt het "geheim" was gelukkig niet boos, verdrietig of teleurgesteld, dat ook de "echte" Sinterklaas in Nederland ook niet bestaat. Maar vatte het trots op dat ze zelf achter het geheim gekomen is.

Ski-seizoen geopend

Na 10 heerlijke en ontspannen dagen met volop genieten, is Pablo inmiddels weer thuis zijn Jet-Lag aan het overwinnen. Na de twee dagen thuis hebben doorgebracht wegens de sneeuw en ijs op de weg, waren de scholen weer open en hebben we nog even genoten van het shoppen in Seattle, Milo nog even een tourtje gegeven over het Microsoft terrein. En zaterdag hebben we het ski-seizoen geopend door nog even een dagje met zijn alle tegaan skieen. Pablo was voorbereid en had alle spullen mee, alleen het weer moest nog even mee werken. Dat lukte zaterdag uiterst goed. Een lekker zonnetje op Stevens Pass met zeer goede verse sneeuw. Een goede afsluiting voor ons alle, waarna Pablo zondag weer naar huis vertrok. En wij weer verder gingen met onze eigen evenementen. Sinterklaas!

Sneeuw vrij

Pablo heeft een goede week uitgezocht om tekomen..... Na een langweekend vrij en nog een bezoek aan een basketbal wedstrijd (Milo en Pablo samen) begonnen maandag de scholen weer. Maandagavond viel de eerste sneeuw. Milo had enige tijd overgedaan om thuis tekomen maar geen paniek, zoals de rest van de Amerikanen die meteen in de stress vliegen als het sneeuwt. En hadden veel schooldistricten al besloten om hun scholen tesluiten. Zo ook het schooldistrict van onze school, die dit dus vanmorgen meldde via de @-mail. Dus dat werd vandaag een ontspannen dagje, lekker uitslapen voor de meiden en daarna buitenspelen in het zonnetje met de sneeuw. Ben vandaag nog wel even met de auto weg geweest om wat boodschappen de toen, was allemaal goed tedoen. Campus van Microsoft was ook gesloten wegens slecht begane wegen. Vandaag weer een mailtje gehad dat ook morgen de scholen nog dicht zijn. Dus dat wordt morgen weer een lekker dagje buiten spelen voor de kinderen.

Kerst & Klussen

Het lange weekend van Thanks Giving betekent in dit land dat de voorbereidingen op de kerst genomen kunnen worden. Santa Claus meld zich aan, de kerst muziek hoor je op de radio en in de winkels, de reclame speelt erop in. Alles wat je maar bedenken kunt. Dus zo ook hier bij Huize Schaap. Vorig jaar hadden we kerst verlichting aan het huis, dit alleen aan het onderste laag van het dak. Maar nu Pablo er ook is kon hij mooi helpen klussen. Zaterdag hebben ze lichtjes erbij gekocht en Milo en Pablo samen alle lichtjes aan het huis gehangen, zowel aan de onderste kant als aan de top. Tegen de tijd dat het donker werd, waren ze klaar en konden we het mooie huis meteen geheel verlicht zien. Ons huis ziet er aan de buitenkant al kerst klaar uit, de volgende stap zijn de kerstbomen in het huis. Maar dit laten we nog maar even wachten tot Sinterklaas het land uit is.