Gebroeders Bever

 

Hup daar komt Willem met de waterpomp tang…. Na de winter was het een paar weken geleden tijd om het water weer op de buiten kranen te zetten. Helaas bleek toen, dat de strenge winter die we gehad hebben, toch zijn tol geeist had op de waterleiding. De pijp naar de buitenkraan was gebarsten en het water stroomde eruit. Nu was het helaas niet 1,2,3 gemaakt, want om er een nieuw stuk tussen te zetten, heb je ruimte nodig en dus moest de muur open. Dat gaat makkelijk met die gipsplaten, maar toen moest deze amateur loodgieter aan de slag. Eerst oude pijp eruit zagen, diameter (1/2 duims) bepalen, onderdelen halen bij de hardware store en dan met voorstrijk en pvc cement, het hele zaakje weer in elkaar. Na een dagje drogen, vandaag de test gedaan, en alles blijkt weer in orde. Nu alleen nog even mijn stukadoor kennis weer ophalen om een groot gat in de gipswand te maken. Een eigen huis leert je van alles

Dagje met de family

Zondag, wat te doen op zondag? Vandaag wilde we de deur uit om iets actief en leuk te doen. Er was kans op regen en dus moesten we iets zoeken wat binnen was. Iets wat we nog niet gezien hadden en wat leuk is voor de kinderen. Dus dit keer naar het Pacific Science Center. Een actief, "doe" museum, waar je nog wat leert over wetenschap ook. Met de Microsoft korting, was de hele entree maar $12 (ipv $38) dus dan doen je het ook wel wat vaker. In de eerste hal de Dino's met allerlei voorbeelden en interactive schermen. Dan door naar de insecten, vogelspinnen, black Widows (die ook bij ons voorkomen), en via de vlindertuin, waar duizenden vlinders rond fladderen, naar de laatste hal, met het menselijk lichaam. Hoe werkt het hart, hoe flexibel ben je, hoe sterk is je handdruk, etc etc. Iets geleerd, en leuk gehad tegelijker tijd. Uiteindelijk een smoothie en een koffie gedronken en weer naar huis om TJ te verlossen die een groot deel van de dag in zijn hok had gezeten

Het Koor

Zingen was vroeger bij ons op de lagere school iets wat je op vrijdag middag deed, en waar de juf dan voor de klas ging staan of je naar het "documentatie klas" mocht om dan ff wat oud hollandse liedje te zingen. Hier gaan die dingen toch wat anders. Iedere lagere school heeft 1 of meerdere muziek onderwijzers, en die nemen hun beroep zeer serieus. Dus, ten eerste zingen we niet met iedereen, maar moet je op "choir", om verder te komen. Iets wat Bo wel wilde. Kan ook maar vanaf 4th grade. Dat betekend dan ook direct minimaal 1 keer in de week om 8 uur op school om voor de school start, te oefenen. Dan is er natuurlijk een generale, en vandaag was dan het" All district" optreden. Daarbij komen alle scholen in het Riverview School district bijeen en zingen de koren van de high school, de middle school en de 3 elementry scholen, apart en met elkaar, in de gym van de Cedercrest Highschool in Duvall. Met microfoons, een geluid engineer, een mix tafel etc etc, wordt elk deuntje perfect door de luidsprekers overgebracht. Voor de kids is het leuk, en Bo heeft er veel plezier mee gehad, maar of het nu, zo serieus is als de music teachers ons wilde laten geloven. Mmmm....

Feestje voor 7 1/2 jaar oude Nova

Als je dan in Aug jarig bent, is er natuurlijk niemand om je kinderfeestje mee te vieren. Ook geen kans om op school met de juf iets leuks te doen voor je verjaardag. Maar niets is impossible, dus heeft men op school de 1/2 birthday uitgevonden. Dus op exact de helft, in Nova's geval op 24 Feb, mocht ze haar verjaardag op school vieren en uitdelen. Toen dachten we ook, dat het wel een goed idee was om haar kinderfeestje ook te vieren, want dat was in de zomer ook niet gebeurd omdat niemand er dan is. Dus zo'n twee weken geleden hadden we de uitnodigingen de deur uitgedaan voor 5 kindjes met de vraag om even RVSP te geven, zodat we wisten wie er kwamen. Na 1 week, nog geen reactie, toen met nog een week te gaan, kwam de eerste bevesting, dat was 1. Maar de rest bleef op zich wachten. En Woensdag was er nog steeds maar een, dus toen maar een bel rondje door Jacq gedaan. Toen kregen we er een bij. Bij de rest antwoordapparaat ingesproken, want de mama's en papa's werken allemaal. Op donderdag hadden we er drie en later op de dag ook nr 4. Uiteindelijk op Vrijdag bevestigde ook nr 5, dus het feest kon beginnen. Van 13:00 - 15;00, leek ons lang genoeg en het werd een knutsel feest. Het aantal bleef uiteindelijk steken op 4, bleek dat een moeder het "vergeten' was. Maar Nova vond het allemaal best, ze heeft een top feest gehad, en papa en mama konden met een vrolijk gezicht iedereen om 15:00 weer naar huis sturen.

Jacq zit ook op FaceBook !!

Ja, het is dan eindelijk gebeurd. Als laatste in de wereld zit Jacq nu ook op FaceBook. Ze wilde natuurlijk niet achterblijven, hoewel ze in April 42 wordt. Dus haar Wall is nog een beetje leeg en ik ben haar enige friend. Dus daar moet nog ff iets aan gedaan worden.

28 Feb 2009 start van 42ste levensjaar

Vorig jaar was natuurlijk een mijlpaal, dus dit keer was het "iets anders". Maar niet te min, wel reden voor een leuke dag en kado's. Du 28 Feb 2009, gelukkig een Zaterdag dus we konden doen wat we wilde, werd gestart met gezang en een ontbijtje op bed. De dames waren er met Jacq uit gegaan en hadden broodjes uit de oven gemaakt, toast met kaas en cerial met yogurt. Dus voor iedereen wat, en we hebben het lekker op bed opgepeuzeld, met TJ ernaast om de familie compleet te maken. Daarna de kaarten en de kado's van de meiden en uit Nederland uitpakken. Van de meiden een flitser voor mijn Digitale Spiegelreflex Camera gekregen, en daarbij ook nog een boek van John Grisham en een CD van ColdPlay. Ook twee boeken van Baantjer kwamen uit een pakje uit Nederland en veel kaarten waren in de loop van de afgelopen weken al aangekomen. Iedereen bedankt!! voor de kaarten en uiteraard de telefoontjes die de rest van de ochtend volgde. We moesten eerst even naar Paardrijden en Gymastiek in de ochtend, om daarna naar de laatste verrassing te gaan, een bezoek aan de Boeing fabriek voor de 747, 777 en 787 in Everett, iets ten noorden van Seattle. Stond al lang op mijn lijstje, maar was er nooit van gekomen. De meiden vonden het wel een goed idee om papa daarmee te verrassen. Dus we hebben alles gezien, vanaf een balkon in twee fabrieks hallen en het process gezien hoe van niets, een 747 in elkaar gezet wordt. Om je een idee te geven hoe groot dat gebouw is, Disneyworld in California past in het oppervlak van deze bedrijfshal. Ook hebben we de "Dreamlifter" gezien, die onderdelen vanuit de hele wereld ophaalt en naar Everett brengt om de nieuwe 787 te bouwen. Tijdens de tour hebben we ook een lege cabine, (zonders stoelen) gezien en daarbij had ik Bo verteld dat je daar wel een feestje in kan geven, of dat sommige mensen dat gebruiken om de zwaarte kracht te omzeilen en gewichtloos te worden. "Dat wil ik ook, pap" was het antwoord van Bo. Dus thuis op zoek om te laten zien wat het is op internet. wwwgozerog.com is een bedrijf die dat commercieel doet, maar wel voor een aanzienlijk bedrag van $5.000 per persoon. Ze komen in Juni naar Seattle, (he Pablo iets voor jullie?), maar vrees dat Bo het vooralsnog niet gaat meemaken. Als laatste uiteten geweest bij de lokale Thai, "SilverSpoon" en prima onze buikjes rond gegeten. Kan er weer een jaar tegenaan.

Een lang weekend er tussen uit

We hadden een lekker lang weekend gepland, het was een korte schoolvakantie voor de kids en na alle drukte op Milo's werk was het tijd voor wat ontspanning. De keuze was weer op Whistler Canada gevallen. Vrijdag vertrokken we voor 3 Volle dagen skieen, apre-ski en lekker uiteten. De sneeuw was goed, we hadden de mogelijkheid om tot aan het dal naar beneden teskieen. En waar we op hoopte hebben we ook gekregen, de zon. Alle dagen een blauwe lucht met een zonnetje. Het was behoorlijk drukker dan de vorige keer in Nov. Lekker gezellig dus en alle menigte zag je op de piste niet meer terug, genoeg ruimte voor iedereen dus. Bo en Nova waren ook dit keer weer 2 dagen op ski-les en de derde dag hebben we gezamelijk geskied. Het weekend stond in het kader van de Olympische winterspelen van 2010, het officiele aftellen begon afgelopen weekend. Dus op het pleintje bij ons hotel stond een podium waar optredens waren. Het hotel had ook nog een zwembad dus hebben we daar ook nog maar even gebruik van gemaakt na een dagje in beweging op de pistes. Op Valentijnsdag waren we op zoek naar een restaurant en kwamen we uit op een Teri Yaki Japans restaurant. Dit was Awesome! Een reactie van onze kids. Aan een bakplaat zitten en met stokjes eten. We waren toch wel trots op onze kinderen, die zich keurig gedraagden, netjes met stokjes aten, alles probeerden wat ze werd voor geschoteld. Zelf vonden ze het heel speciaal en leuk want 2 dagen later wilden Nova toch wel weer naar dat ene speciale restaurant. Wanneer we geen tafel meer konden bemachtigen in een restaurant met een wachttijd die korter was dan een uur. Maar ja, het moet toch speciaal blijven, helaas voor Nova. Dinsdag was het weer tijd om terug naar huis terijden en hebben we in Lynden gelunched met een broodje Kroket en Erwten soep. Hier zijn we wel eerder geweest wanneer we uit Canada naar huis reden. Na thuiskomst de auto leeggeruimd en TJ opgepikt van de boarding. ( ook hij heeft vakantie gehad). Iedereen weer uitgerust en morgen alles weer in normaal ritme.

SuperBowl 43 Party

Vandaag was de dag voor SuperBowl 43, de officieuze wereldkampioenschap van het American Football. Dit is een enorme traditie in de US en er wordt al weken naar toe gewerkt nadat de finalisten ; Pittsburg Steelers and St Louis Cardinals bekend waren geworden. Er zijn twee belangrijke delen in dit grootste TV moment van het jaar, hier in de US. Het spel (dus wie wint er), en voor sommige nog belangrijker, de nieuwste TV commercials. Voor de SuperBowl, nemen veel bedrijven, speciale, grappige commercials op en er worden hele lijsten en verkiezingen gehouden, welke de leukste is. Voor ons, in het kader van de inburgering, was het een mooie gelegenheid om wat vrienden uit te nodigen en gezamelijk de Superbowl te kijken, de game of de commercials. Het werd gezellig, hoewel helaas zowel de fam Decneut, als de Fam Drapers, met zieke familie leden te kampen hadden. De fam Verhoef was in volle sterkte aanwezig. Maar we hebben de wedstrijd gezien en in een echte cliffhanger, werd deze beslist in het voordeel van de Steelers, met nog maar 34 seconden te gaan op de speel klok. Nadat de Steelers, 3 jaar geleden, de lokale Seattle Seahawks van winst in de Superbowl afgehouden hadden, hebben ze hem nu weer gewonnen.

Mid Year Review

Ja, hoe leg ik dat nu uit. Mid Year Review. Binnen Microsoft een begrip, beroemd en berucht, buiten Microsoft een onbekend fenomeen, waar iedereen van denkt, hoe komt het toch dat jullie daar zo druk mee bezig zijn. Zit op dit moment in de Business lounge van de KLM op Schiphol en ben klaar met de europeese tour van MYR. Samen met alle kopstuken van Microsoft (Kevin Turner (COO); Chris Capposela (VP Office); Bob Kelly (VP Server); Simon Witts (VP Enterprise) en nog ruim 25+ andere reviewers waren we, na vorige week in Redmond al bezig geweest te zijn, nu neergestreken in Paijs, of eigenlijk het Hilton Hotel op Charles de Gaulle airport, om de Duitse, Franse en West Europeese subs te reviewen. MYR is een soort mix tussen een tribunaal, een eind-examen en een coaching sessie met de top van het bedrijf. Er gaan weken aan voorbereiding vooraf en iedereen in de landen probeert voor iedere vraag voorbereid te zijn, en je weet zeker dat 50% van je voorbereiding niet gebruikt gaat worden. Toen ik in NL was heb er ook mijn steentje aan bijgedragen, maar dit keer zat ik aan de andere, reviewers kant. Dat betekend dat je voorbereiding minder is, maar dat je vele vragen influistert die de executive aan de landen kunnen stellen. Het is constant op je hoede zijn, want er kan zo maar een vraag naar je komen die je in 20 sec moet beantwoorden om de reviewers de informatie te geven die ze nodig hebben. Als "ondersteuner" zit je tweede rij en ik zat voor 4 dagen direct achter Kevin Turner, de COO, de hoogste baas in de zaal. Dat betekend ook dat alle ogen indirect op jou gericht zijn en je niet als je heel moe bent, een oogje kunt dichtknijpen of ff lekker kan gaan zitten gapen. En dat moet je toch echt, want deze meetings duren tussen de 4 - 6 uur achter elkaar, zonder pause. We doen er twee tot drie op een dag en ze hebben de reputatie om enorm uit te lopen. De eerste dag waren we om 9 uur 's avond klaar, de laatste dag was het 11 uur geweest voordat we de laptops dichtklapten en de bar opzochten. Vrijdag ben ik dan via Amsterdam terug naar Seattle gekomen en heb als verrassing voor mijn ouders de vlucht gesplitst en heb een nachtje bij ze geslapen om dan zaterdag de vlucht naar Seattle te nemen. Was ook wel nodig want om 8 uur 's avonds viel ik in slaap en ben naar bed gegaan en ben om 8 uur 's ochtends weer wakker geworden. Vrijdagmiddag eens met van vader op stap geweest en eerst door Landsmeer en Den Ilp gereden om te zien wat er allemaal veranderd was, toen langs Albert Keijzer transport, waar mijn vader en ik gewerkt hebben. Kende er niemand meer, maar dat is ook wel logisch. Als laatste naar mijn vaders stamkroeg cafe "Zerkzicht", officieel heet het Cafe Lamers, maar het kijkt uit over de begraafplaats dus wij noemen het Zerkzicht. Nog nooit zoveel mensen zien roken. Officieel heerst er een rookverbod voor cafe's maar daar trekken ze daar niets van aan en 80% van de mensen roken er op los. Ach moet kunnen, maar het enige was dat mijn kleren een uur in de wind stonken. Moet nog een ding vertellen. Op de heenweg hadden we de meest grappige en muzikale piloot die ik ooit heb meegemaakt. De eerste aankonding die hij deed, was in en blues-achtige muziek stijl. met een mond-harmonica. Dus het ging zo van: " Ladies and Gentlemen, folks this is your captain speaking" - tadaa,tada.." our fly-time to Amsterdam is 9 hours and 56 minutes" tadaaa, tada, " we hope you have a nice flight with us" tadaaa, tada. En zo maar door. Fantastisch. Die man had echt lol in zijn werk. Wellicht heb ik hem nu weer op de terug weg.

TEveel water

Alles waar TE voor staat is niet echt positief. Hier wat voorbeelden:

-te-veel sneeuw, vorige week,

-te-veel water, 2006 en heden,

-te-sterke wind, dec 2006,

-te-lang zonder stroom, (8 dagen), dec 2006,

-te-weinig schooluren maken, oorzaak hierboven,

-te-vaak afgesloten zitten van de bewoonde wereld, oorzaak zie hierboven.

De beste wensen voor 2009 zullen we maar roepen. Na 2008 tehebben afgesloten op een positieve manier, de dooi trad in en de wegen waren enigzins weer begaanbaar. Hebben we opa en oma op het vliegveld afgezet afgelopen zondag en dachten we maandag 5 januari met volle moed tebeginnen. Deze gedachten werden veranderd door de sneeuw alles zag binnen een paar uur weer wit en het gevolg daarvan was dat de scholen 2 uur later begonnen. Oke, oke denk je dan dinsdag gaat de routine dan toch echt beginnen. Yep, letterlijk 1 dag. Doordat de temperatuur zijn werk deed smolt het water dit als gevolg, je raad het al... overal water. Woensdag morgen bij de busstop kreeg ik ook meteen al het bericht dat de scholen een halve dag les hadden ivm water over de weg. En niet zo een beetje ook, de rivier die buiten zijn oevers treed en alle wegen nu heeft afgesloten. Milo had bedacht een tasje met wat spullen mee tenemen voor het geval dat, hij niet meer naar huis kon. Hij heeft dus ook niet thuis geslapen en dat zal deze nacht ook niet het geval zijn. Hopelijk vrijdagavond is de brug weer open. Voor de

liefhebber link ik een live video aan waarop Duvall vanuit de lucht tezien is http://www.king5.com/topstories/stories/NW_010809WXB_flooding_rain_DS.4ed414b.html

Is weer eens iets anders, want ja laten we eerlijk zijn dit is niet de eerste keer dat we dit mee mogen maken. Gelukkig wonen wij zelf hoog en droog dus over ons geen zorgen. We hebben eten en drinken voorradig. Laten we hopen dat we snel weer in de dagelijkse regelmaat komen dit jaar.

Een goed einde van 2008 en goed begin van 2009

Het begint bijna een traditie te worden dat we op oudejaarsdag gaan schaatsen op de tijdelijke ijsbaan in Bellevue. Bijna konden we de traditie niet voortzetten omdat de sneeuw die de afgelopen 2 weken gevallen is, het dak van de tent van de ijsbaan had laten instorten en alles eerst opgbouwd en opgeruimd moest worden. Maar op 32 December, was alles goed en konden we met oma naar de schaatsbaan. De dames op het ijs en ik foto's maken en warme chocolade-melk verzorgen. Na een uurtje op de baan, en Pablo aan de lijn gehad te hebben om 3:00pm (ook een traditie) konden we weer naar huis. Daar stond ons nog wat werk te wachten want we hadden het idee om oliebollen te gaan bakken. Nog nooit gedaan, maar met Koopmans mix moest het lukken. Maar ja, je wilt die olie lucht niet door je hele huis heen hebben, maar waar dan wel? Toen ging er een lichtje branden, we hebben een prima plek, de veranda. Dus tafeltje neergezet, de olie binnen, op het gas, eerst warm gemaakt, en toen verder gegaan op de camping branders die we hebben voor de vakantie. Ging prima. Opa, met zijn broer Otto, zijn oude ome Jantje als voorbeeld, die vroeger duizenden oliebollen gebakken hebben, ging enthousiast aan de slag en kwam terug met prima bollen. We moeten nu een recept vinden waarmee we het zonder de firma Koopmans kunnen doen en we hebben al een idee voor volgend jaar om een handeltje op te zetten voor onze Amerikaanse buurtgenoten. We noemen ze "Duvall bollen" en kunnen ze zelfs in de zomer verkopen. Amerikane eten alles wat uit de frituur komt, dus dat moet een hit worden. Om 12 uur de champagne ontkurkt en vuurwerk gekeken op de Space-needle. Duurt maar 10 min, maar ziet er spectacular uit.

Dooi treed in....

Na toch wel enige lange tijd van deze wondere witte wereld temogen genieten, dooit het sinds gisteren. De sneeuwmeter van de familie Schaap gaat weer zakken. Gisterochtend de laatste sneeuwbui nog even mogen ontvangen, terwijl Seattle en omgeving al weer van de regen mochten genieten. De temperatuur was net boven het vriespunt. Gistermiddag moest het project van Milo en Bo op de valreep worden afgebouwd. De Iglo en de grootste sneeuwpop van de straat. Bo had dit al enige dagen in haar hoofd in Milo vond ze haar maatje om tehelpen. Dit 2 daagsproject was hard werken. Sneeuwblokken maken dmv kratjes vullen met sneeuw en omdraaien. Milo kreeg geen kans om een pauze in telassen...kom pap we zijn er bijna! nog ff door! etc. Gisteren tegen donker was de Iglo dan ook helemaal klaar en dicht aan de bovenkant, lichtje erin, dit maakt het tenslotte helemaal af. En meteen een foto maken, je weet immers maar nooit hoelang het dak het houdt. Vanmorgen zag je dat de mooie inglo al in verval was getreden. Helaas zakt hij door de dooi al inelkaar. Maar de projectleiders hebben hun werk gedaan, de iglo is niet ingestort.

Pijn in mijn Microsoft hart

Vanochtend was het dan zover, de kerst kado's uitpakken. Er stonden een aantal coole wensen op de lijstjes van Bo en Nova en zeker die van Bo, was geheel tegen mijn natuurlijke gedachten dat "wie appelen vaart, die appelen eet". Microsoft heeft met de XBOX een gameplatform waar je heel veel spellen voor beschikbaar hebt en met de Zune (waar ik reeds de eerste versie van heb) een complete muziek / walkman. Maaaaarrrr..... op het lijstje van Bo stonden de Nintendo Wii en de Apple Ipod classic....... Pijn in mijn hart. Ik heb het nog geprobeerd met " maar Papa werkt toch bij Microsoft, die hebben ook Muziek spelers en spelletjes computers", maar het werd mij al snel duidelijk gemaakt, dat die niet "cool" waren. Ook had de XBOX volgens de meiden alleen maar jongense spellen, en dus was het voor hen als echte dames niet het juiste platform. Dus deze week, tussen de sneeuwbuien door nog even naar de GameStore geweest, om een Wii te halen en op kerstochtend werd hij met een enorm gegil en bij ADHD achtige taferelen door de meiden onthaalt. Uiteraard direct aangesloten en met Wii Sport als eerste game (met Tennis, Bowling, Baseball, Golf, etc) is de hele familie direct aan de Wii verslaafd. Door de twee controllers die op bewegingen reageren, is het net echt of je nu tennist, aan het bowlen bent of aan je electronische handicap werkt met golfen. Zelfs Opa en Oma moesten eraan geloven, en wonderbaarlijk was Opa direct een enthousiast bowler. Zo een Wii is een prima activiteiten tool, ik zie een grote toekomst voor de Wii in de Nederlandse bejaarde en verpleeg tehuizen. Mensen worden actief en hebben er nog lol in ook. Voor mij is het moeilijk om toe te geven, maar eigenlijk denk ik dat de meiden gelijk hebben. De Wii is cool!

Official snow-meter

Ik heb het in de afgelopen posts al eens over de sneeuwmeter gehad en foto's laten zien wat de hoeveelheid dan wel niet was. Nu wilde ik dan toch even laten zien wat onze sneeuwmeter dan eigenlijk is en hoe hij eruit ziet. In de voorbereidingen voor de winter hebben we de tuinset in de garage gezet behalve de grote houten tafel. Die heeft een redelijk groot oppervlakte en heeft dus in de afgelopen anderhalve week, alle sneeuw die gevallen is, inclusief vandaag eerste kerstdag, over zich heen gehad. Daardoor is een deken, of eigenlijk meerdere dekens, van sneeuw op komen te liggen en die hebben zich nu tot een hoogte van 55cm opgestapeld. Er zijn vast manieren die meer wetenschappelijk zijn om sneeuwhoogte te meten, maar de officiele Schaap snow-meter doet prima zijn werk en ik moet zeggen dat ik in mijn leven mijzelf niet kan herinneren dat ik ooit zoveel sneeuw bijelkaar gezien heb, behalve in Fins Lapland en boven op de pistes in Oostenrijk.

Not dreaming of a White Christmas

Vanavond is het kerstavond en de hele dag heeft het dikke vlokken gesneeuwd. Dus van een witte kerst hoeven we niet te dromen want we weten zeker dat het morgen nog wit zal zijn. De officiele Schaap sneeuw meter, de hoeveelheid sneeuw die op de tafel buiten is blijven liggen, staat nu op bijna 42 cm, wat er in de afgelopen week gevallen is. Gisteren was ik voor het eerst maar weer eens naar mijn werk geweest en met de TT de reis aanvaard. Ging natuurlijk prima en de quatro vierwiel aandrijving met nieuwe sneeuwbanden, zijn net zo goed als een LandRover met 4x4. Op de Microsoft Campus was alles prima in orde en zelfs had men de voetpaden tussen de verschillende gebouwen geheel vrij gemaakt van sneeuw. Het was lekker rustig op kantoor, van mijn hele afdeling (21 man sterk) was ik de enige die de reis naar gebouw 122 had gemaakt.

Na het diner vanavond, kippepoten uit het pannetje van opa, hebben de dames hun eerste kado onder de kerstboom open mogen maken. Beide kozen ze toevallig hetzelfde, een leeslampje die je met een knijper op een boek kunt zette om te lezen in het donker. Niet dat we nu willen dat ze tot midden in de nacht lezen, maar het is ook niet slecht als ze meer tijd in boeken en minder voor de TV doorbrengen. De rest van de kado's doen we morgen op kerstdag, in de morgen, voor het ontbijt en in onze pyama, en dan zien wat de Kerstman (Santa Claus) in de sokken heeft gestopt. Merry Christmas to everybody ! Ho Ho Ho Ho

40 cm sneeuw en we wachten af

Vannacht is er weer genoeg gevallen. Het sprookje van Winter Wonderland gaat nog steeds door. We hebben er maar wat plaatjes van geschoten zodat iedereen kan zien wat dat nu betekend als er 40cm ligt. Klik hier om de foto's te bekijken.

Voorbereid, niet gekomen

We zijn de nacht doorgekomen, en even afkloppen, maar zonder noemswaardige problemen. De stroom is er 10 min afgeweest, maar kwam direct weer terug en tegen die tijd lagen wij al onder de wol. Gisteren waren we wederom op jacht geweest, nu niet voor een generator, maar meer voor benzine. Een knappe jerrycan was niet te vinden, dus toen maar alle winkels weer af om de kleinere versies te kopen en die te vullen. Bo en ik zijn naar Monroe gereden en hebben daar bij de lokale auto-onderdelen boer, nog twee, 2 gallon tanks kunnen kopen EN kunnen vullen bij de Shell. Want toen we terug kwamen, was de benzine in Duvall al op en was het tankstation van de Safeway gesloten en afgezet met tape. Vandaag is er weer sneeuw in de forecast en kan er nog 2-4 inch bij komen. De wegen rond Duvall lijken wel of ze boven de poolcirkel liggen en grote hoeveelheden liggen naast de weg. Vannacht heeft het ook geijzeld en er ligt op de sneeuw een laagje van 1cm bevroren sneeuw, dus als je eroverheen loopt knapt en kraakt het. TJ heeft zelfs moeite om er doorheen te rennen. Vanmiddag gaan we naar een verjaardag van Vera bij de Fam Drapers thuis. Opa en Oma blijven thuis, want helaas is Oma geveld door de griep en ligt in bed.