Provo, Utah

Sinds Dindsdag verblijven wij op een camping in Provo. Nou ja camping, zou Milo zeggen...eerder een trailerpark/zigeunerkamp. Hmmm tja, ik heb het geregeld, kan niet anders beamen dat hij gelijk heeft. Maar goed dat terzijde, de toiletten en douches zijn schoon, we kunnen slapen, wellis waar met wat lawaai van een train midden in de nacht. Who cares :-) we hebben vakantie. We zitten midden in de staat van de Mormonen. Met de bijhorende regels, in de meeste restaurants wordt geen alcohol geschonken, want dit volk drinkt immers geen alcohol, koffie en thee. De Starbucks is hier niet op iedere hoek van de straat tevinden zoals elders in de USA. Wel op bijna iedere hoek een kerk van de Mormonen met 1 en hetzelfde torentje. Na aankomst het strandje bij Utah lake opgezocht en lekker gezwommen. Gisteren hebben een Bayliner gehuurd met een band erachter voor wat fun, voor iedereen. Het was een heldere dag, weinig wind en weinig golven. Na een nachtje met wat onweer was het weer omgeslagen tot wat wind, zeg maar storm. Vanmorgen stond op de planning om naar Salt Lake City terijden en onze ontdekkingen van de Mormonen op tedoen. Het bezichtigen van de grootste Mormonen kerk en omliggende bijhorende gebouwen. Foto van de kerk volgt nog. We hebben de tour met uitleg gehad, maar mochten de grote kerk niet in. De oppervlakte, voorzieningen, en informatie die je krijgt toegespeeld met de allernieuwste technologie, spreekt voor zich dat er enorm veel geld in omloop is. De vrijwilligers lopen overal en je wordt van alle kanten bijna op je nek gezeten, vriendelijk. Buiten om de grote kerk heen, waren opvallend veel bruidsparen om te trouwen, met de familie's. Je struikelde letterlijk over de bruidjes en bruidegommen. Het moment voor Bo en Nova die het allemaal geweldig vonden. Hoe meer hoe beter. Na een poos was het welletjes, op het centrum in en lunchen, dit bij een echt Duits restaurant met bijbehorende winkeltje. Lachen wel, Milo kon de dubbel zoute drop er niet laten liggen. Die zal huis wel niet redden ben ik bang voor. Na de lunch was het plan om naar Salt Lake terijden. Inmiddels was er een heuse zandstorm op komen zetten, waardoor alles in de verte in meer zichtbaar was. We hebben het meer gezien, door de enorme wind was het niet leuk om over het strand naar het water telopen. Het zand deed immers pijn aan je benen en je moest je gezicht bedekken. Een trip waar we ons anders bij hadden voor gesteld, we dachten daar immers aftekoelen en nog wat water pret tekunnen hebben in het hele zoute water. Maar met deze wind viel dat allemaal niet meer tedoen. Morgen vertrekken we naar Moab, zo'n 196 Mile rijden. Op naar een nieuwe camping, een echte :-)

2 dagen op pad, 3 verschillende staten.

De eerste 2 dagen hebben we erop zitten, vanmiddag zijn we in Twin Falls, Idaho gearriveerd. Gisteren hebben we 280 Mile gereden naar Pendleton Oregon voor onze eerste tussen stop naar Salt Lake City. Oregon is zeer uigestrekt zie hier op foto boven, de temp. is rond de 95 graden Fahrenheit. Na een dagje touren in de auto sliepen we in een hotel met buiten zwembad. Lekker afkoelen, bewegen en spelen met de kids. De eerste Nederlanders uit Nederland zijn we al tegen het lijf gelopen, we verwachten dat dit niet hier bij zal blijven. Grappig wel, je herkent het meteen als er hoofden omdraaien als je Nederlands praat onderling van vreemden. In het Steak restaurant in Pendleton kwam er zelf een "oud" hoofd tevoorschijn....met de vraag of we uit Nederland kwamen. Een ouder echtpaar, die hier al sinds 1960 wonen. Vandaag hebben we er 344 Mile op zitten, maar we beginnen de rit niet door eerst even langs een koffie drive by terijden, zie foto hierboven, de Dutch Brothers, een keten in Oregon gevestigd en is opgezet door 2 Nederlandse broers. Lekker bakkie hoor! De staat Idaho aan deze kant lijkt erg Nederlands, lang en uitgestrekt maar dan vele vele malen groter. Bergen niet tevinden en hier en daar wat bomen en groene velden die gewaterd worden, wel nodig met deze droogte en hitte. En niet tevergeten de vele boeren met koeien. Morgen gaan we weer vroeg op pad om vervolgens nog 263 Mile terijden, naar Provo, Utah. We kijken hier allemaal naar uit, lekker op pad gaan en kamperen in de cabin voor 3 nachten.

We zijn er klaar voor

Morgen, Zondag dus, vertrekken we met onze auto afgeladen op vakantie. We gaan zijn van plan een hele hoop mooie dingen tezien en er tevens van te genieten. Voor de belangstellende hebben we de uitgestippelde route hierboven met tevens de tussentijds geplande stops. Het wordt een ritje van ong. 3ooo Mile. Dan hebben we het rijden tijdens de stops waar we meerdere nachten verblijven niet mee gerekend. Om een tipje van de sluier op telichten, we bezoeken Arches NP, Mesa Verda NP, Grand Canyon NP en niet tevergeten stoppen we nog maar even bij Disney Land. We houden jullie op de hoogte.

Hitte golf

Het is een officieel new record. Zowel voor Seattle als voor ons. Ik geloof niet dat ik in mijn leven een warmere dag heb meegemaakt. Vandaag werd het record voor de warmste dag in Seattle ooit, gebroken met 103 F. Dat is 39.4 C. Het is nog nooit zo warm geweest en het was vandaag warmer dan in het zuiden van de US, in plaatsen zoals Tuscon Arizona, etc. Die plaatsen liggen in de woestijn, maar nu heeft de “Evergreen” state last van de hitte. Aan de oostkant, bij ons in Redmond and Duvall werd het zelfs een stukje warmer omdat we iets meer van het water af zitten. In Redmond was het 108F (42.2C) en Jacqueline had in haar auto vanochtend onderweg naar Woodinville 111F (43.8) op de thermometer staan. Wat te doen?  Op het werk bij Microsoft gaat het prima.  De airconditioning werkt en het is er heerlijk vertoeven. Je zou bijna voor je lol naar je werk gaan. Thuis is het wat minder. De fan aan het plafond is de enige manier om de warmte aan te pakken en het een beetje uit te houden. Mensen zoekn plekken waar het beter uit te houden is, en dus zitten de winkelcentra en de restaurants overvol. Jacq was met de kids vanmiddag naar de Bellevue mall gegaan en het leek wel kerstmis zo druk was het. Mensen kochten niet eens iets, maar hadden een plekje gezocht in 1 van de zithoeken en deden alsof ze thuis waren. Bakkie koffie erbij en gezellig kletsen. ‘s Avonds wilde we uit eten maar de meest populaire restaurants hadden een wachttijd van 45 – 75 min, dus maar snel verder gekeken en uiteindelijk uitgekomen bij de lokale Chinees in Redmond. Nu zitten we buiten nog steeds met een temp van 87F (30C) en de verwachting is dat we morgenochtend starten met 75F (23C). Het is zo heet dat het eigenlijk beter is om niet met het dak van de cabrio te rijden en de airco te gebruiken. Nog 1 of 2 dagen en dan komen we in “normale” temperaturen van 30C. We kijken er naar uit.

12.000 Microsofter’s

Gisteren en vandaag was het dan weer zo ver. Mijn jaarlijkse shot van Microsoft. Dit keer was het weer een extra inspirerende ervaring. Zowel de producten als de research projecten waar we aan werken zijn echt ongeloofelijk en zetten je aan het denken wat er over 10 jaar allemaal mogelijk kan zijn. En een aantal van die dingen komen echt tot een product. Ik zat laatst een oude video te kijken van 2001, waar in een prototype van een 360 gr video camera werd getoond, die reageert op de stem van iedereen om de tafel. Nu hebben we in veel meeting room’s bij Microsoft van die camera’s staan en hebben conferenc call’s waar bij je iedereen aan de andere kant kunt zien. Voor de rest is MGX altijd weer een reunie van mensen vanuit de hele wereld. Als er 12.000 mensen rondlopen dan zijn er altijd wel bekenden, zowel uit NL als de rest van de wereld. Dus weer met iedereen bij gekletst.  Morgenochtend weer op tijd uit bed en naar de meisjes toe. Het is weer klaar voor een jaar.

Working with a View

Werken op de 62ste verdieping heeft zo zijn eigenaardigheden. Als je aan het werk bent en in concentratie, dan gaat alles aan je voorbij en kun je net zo goed in de kelder zitten. Maar als je dan weer je open opslaat en even je blik van het scherm haalt, dan is het uitzicht toch nog steeds adembenemend. Werken op een 62ste verdiepen met een kantoor met een raam is zo gek toch niet. Maar ja een hotel kamer in Atlanta is een duur kantoor en ik zit toch het meest met mijn neus in de computer dus ach, een gewoon 3 hoog achter kantoor werkt ook prima.

Atlanta Georgia – een weekje sessies geven

Vanochtend om 3:30am, kwam de car service naar Duvall om me op te halen voor een vlucht om 6am naar Atlanta.  Alles voor elkaar, maar toen ik via het internet in ging checken was het al vreemd dat ik geen stoel kreeg.  Maar ach, komt wel goed.  Op Seatac aangekomen rond 4:30am gelijk doorlopen en dan naar de gate. Delta Airlines heeft vaste gates op Seatac dus ik liep naar de D gates. Maar Delta en NorthWest Airlines zijn samen gegaan, dus alle vluchten gaan nu naar S-gates. Dus weer terug lopen, met het treintje naar S-gates en naar de juiste gate.  Daar aangekomen, naar de balie voor een instap kaart. Ja mijnheer, dat kunnen we pas doen 15 min van te voren. Dus wachten….  iedereen instappen, allerlei namen worden afgeroepen, behalve de mijne.  Mmm… maar dan toch “Milo Schaap, please come to the desk”. Een zucht van verlichting en hup in de Boeing 767. Interne vluchten van Delta in de US hebben ook schermen in de stoelen en ook satellite TV, dus je kan CNN, NBC, CBS, etc, etc, allemaal zien en ook wireless internetten.  Dus wellicht de volgende keer kan ik MSN’n met iemand op 30.000 voet.  Dan in de taxi naar het hotel. Dit keer het WestIn in Atlanta. Dat is die ronde toren in de rode cirkel. Zit nu in mijn kamer op de 62ste verdieping, met een geweldig uitzicht, de blog bij te houden.  De rest van de week zijn presentaties, en presentaties, en hopelijk ook wat lol.

Electric boat company

Een vrije vrijdag en wat doe je dan? Omdat Independence Day, July 4th, op zaterdag viel kregen we op 3 Juli vrij. Goed nieuws was dat het fantastisch weer werd en dus werd een week van te voren al het plan op gevat om te gaan varen. We konden speedboot in Lake Washington, een kano bij de universiteit of een electisch bootje in Lake Union, in Seattle. Dat laatste werd het samen met de Fam Drapers. Dit was echt relaxed van het water genieten. In de coolboxen de nodig flessen bubbles en rose, plus genoeg groen voer en wat chips om niet 2 uur op een lege maag rond te dobberen. Als je vol gas gaat hoor je alleen het piepen van de as die de propellor aandrijft. Geen brullende motor en benzine luchten. Eerst richting de sluizen gevaren, daar waar het zoute en zoete water bijelkaar komen. Toen terug en richting de zogenaamde Mont Lake cut, een gegraven kanaal tussen Lake Union en Lake Washington. Daarna weer terug naar het haventje om het bootje weer terug te brengen. Daarna zijn we nog even naar Blue Water bistro aan Lake Union gereden en verder geborrelt en wat gegeten. Een prima einde van een heerlijke dag.

Klein teentje

Een ongeluk zit in een klein hoekje en in een klein teentje. Omdat het hier fantastisch weer is, gaan de dames overdag, nu ze zomer vakantie hebben, naar het strandje aan de rivier in het dorp. Daar rennen ze dan door het water met TJ en rollen in het zand, bouwen zandkastelen etc etc. Maar uiteraard ook door de bosjes gaan en TJ achter je aan krijgen is populair. Echter een keer ging het iets minder wat Bo rende door de bosjes en toen bleef haar kleine teen haken achter een wortel die iets uit het zand opstak. Omdat ze rende ging het hard dus de teen klapte om. Deed erg pijn en we mochten er niet eens naar wijzen. Eerst maar eens een nachtje geslapen maar de volgende ochtend bleek de hele teen en deel van haar voet blauw en ze kon er niet op lopen. Dus ‘s middags maar even naar de doktor voor een foto (ja wel handig hier de huisarts heeft zijn eigen rontgen aparaat) om te zien wat er aan de hand is. Gelukkig niet gebroken maar wel zwaar gekneust. Dus op krukken en elke dag ijsen. Helaas voor Bo zou ze volgende week gaan softballen op kamp maar dat gaat niet door. Hopelijk is het over twee weken beter als ze naar paardrij kamp gaat.

Verloren

Gisteren dacht ik dat ik nog een deel van mijn trots over had, maar zondag is ook dat laatste restje verdwenen. We gingen naar de Target, de lokale V&D om een iPod Touch te kopen en een Zune. Onderweg toch nog even gechecked of we alles onder controle hadden en iedereen wist wat ie wilde. Bo was er helemaal klaar voor, maar met Nova moesten we nog even praten om alles zeker te weten. “Nova, weet je zeker wat je wil? Het is jouw geld en je mag er voor kopen wat je wilt”  Je zag haar denken, mmm wat wil ik nu. Maar toen kwam het hoge woord eruit. “ Pap, ik wil je feelings niet hurten, dus ik neem wel een Zune”.  De schat. Dus we hebben er overgepraat en gekeken wat ze wilde, en dus hebben we nu twee Apple iPod’s in huis. Een Touch en een roze Nano. Iedereen happy, want ik ben trots dat mijn meiden weten wat ze hebben willen en niet bang zijn om het te zeggen.

Zune vs iPod Touch

Onze dames hebben allebei fantastische rapporten laten zien, en het eind rapport was deze week met de post binnengekomen. Veel 3-en en 4-en (4 is max haalbare) voor alle vakken zoals rekenen, lezen, maar ook sociale vaardigheden, en hun gedrag in de klas. Ze hebben hard gewerkt het hele jaar en dus verdiende ze een beloning, Nu zijn ze allebei aan het sparen, Bo had nog $25 nodig voor een iPod Touch en Nova was wel aan het sparen, maar wist nog niet waarvoor. Dus voor hun rapport allebei $25 gekregen. Met pijn in mijn hart moet ik morgen naar de Apple Store om een iPod te kopen. Ik, die werkt voor Microsoft, moet er nu, door mijn dochter toch echt aan geloven en een Apple product in huis halen. Ik heb van alles geprobeerd om haar te overtuigen van het genot van een Zune, hoe cool die dan wel niet is, en dat ze dan met papa muziek kan delen omdat ik ook een Zune heb. Maar nee, een verloren strijd. De jeugd is gebrainwashed door Steve Jobs van Apple en mijn dochter niet anders. "Nee pap, een Zune is niet cool. Een iPod is beter. Ik wil gewoon een iPod." Was ik bijna in mijn verdriet in een hoekje gaan zitten om mijn wonden te likken, komt Nova naar me toe. " Pap ik wil graag een Zune, een roze.Daar heb ik voor gespaard" Dus nu moeten we morgen naar zowel de Apple als de Microsoft Store om een iPod en een Zune te kopen. Mijn eer is nog enigszins in tact gebleven

Nova's presentatie

Voor Nova was het de laatste weken van school hard werken in het weekend. Ieder weekend moest er iets gedaan worden aan haar project. Als organisme had ze zeesterren gekozen. Iedere maandag was het inleverdag op school waar ze beetje bij beetje haar project tot einde bracht. Eerst onderwerp bedenken, dan de vragen van wat je wilt weten over het onderwerp, waar haal ik de informatie vandaan etc. Dit samen met Milo bracht dit tot een mooi eind resultaat. Aan het eind een samenvatting maken om tevens een presentatie tegeven aan je klas genoten en je vader/moeder want die zijn ook uit genodigd. Daar stond onze dochter luid en duidelijk tespreken, trots als een pauw over haar project en volkomen op haar gemak als of ze niets anders deed. Aan het eind was er gelegenheid om vragen testellen door haar klasgenoten, die ze tevens beantwoorden. Net echt zoals papa ook altijd doet op zijn werk. Jong geleerd, oud gedaan!

Bo's Piano Recital

Eind van het schooljaar, begin van de zomervakantie. We zijn zo ver, Nova heeft First Grade erop zitten en Bo Fourt Grade. Het eind van het schooljaar was een laatste sprint... voor allemaal. Voor Nova betekende dat ze een project over een Organisme moest uitzoeken en maken met een presentatie voor de klas als goal, in volgende blog meer hierover, verder moest er voor Bo gerepeteerd worden voor de Recital van de piano lessen. Field day op school of wel teverstaan sport en spel dag, een jaarlijks terugkeerend evenement. Party's niet tevergeten, en het afscheid nemen van zowel Bo haar meester die vertrekt als Nova haar juf die stopt met het lesgeven. Vanavond hadden we dus de recital van Bo, Pianoles is ze gestart in Sept. vorig jaar. Haar piano juf doet een recital 2x per jaar voor al haar studenten. Vanavond waren dat 17 kinderen in de leeftijd van 5- 16 jaar. De Recital werd gegeven in een kerk in Redmond, de studenten hadden een dress-code. Geen spijkerbroek of flip-flops. Ja onze Rusische piano lerares weet hoe het werkt hier in de states...hahaha. Het was geweldig teluisteren naar al die jongeren en natuurlijk met trots naar je eigen dochter. Voor geintresseerde hebben het filmpje hierboven.

Have fun!

Kort maar krachtig

Kort maar krachtig hebben wij allemaal genoten van het bezoek van Pablo en Jan-Poul. Zaterdagmiddag kwamen ze voor visite van 3 nachtjes. Bo en Nova keken enorm uit naar hun ooms. Jan-Poul kwam nu ook mee deze keer, voor hem was het de eerste keer dat hij ons op komt zoeken sinds we hier wonen. Het was iets minder dan vorige week maar dat mocht de pret niet drukken. Lekker met elkaar genieten. Zondag met zn alle onbijten, naar de Snoqualmie fall, treinen kijken in Snoqualmie, even door de outletmall, BBQ in de achtertuin en natuurlijk een lekker wijntje erbij. Alles compleet. Maandag had Milo een vrije dag en zijn we met zn vieren naar Seattle geweest, uiteraard moest er geshopped worden door de heren, maar ook een lunch op terras in het zonnetje, wat door Seattle Public Market slenteren was allemaal goed. Als laatste nog even Microsoft Campus even laten zien... En vanmorgen was het afscheid nemen daar alweer. Iedereen in weer in het gereel. Milo naar zn werk, Bo en Nova weer naar school. Na een bakkie koffie stapten Pablo en Jan-Poul in de auto om hun vakantie voor tebrengen op naar Canada, Vancouver Island etc. Lekker genieten.

Klaar voor de zomer

De voorbereidingen waren al 2 maanden geleden gestart toen we in een folder van de IKEA lounge stoelen en banken zagen voor buiten. Dus Jacqueline gelijk de volgende dag (Zondag) naar de IKEA want je weet nooit wanneer het op is bij die gasten. Nu moesten we nog ff wachten maar afgelopen weekend wat het weer dusdanig dat we de nieuwe buitenmeubelen konden inwijden. Dus nu hebben we een lounge area voor het voor - en na borrelen, en de eettafel voor de BBQ en het genieten van het buitenkoken. De volgende aanschaf staat al in de planning en dat is een parasol in bijpassende kleur, en dan niet eentje met een gewone steel, maar zo een die hangt boven de tafel of stoelen zodat we optimaal van de schaduw kunnen genieten. Over ruim 2,5 week komen Pablo en Jan-Poul langs, dus we hopen op top weer, zodat we lekker kunnen loungen in onze patio.

Valt niet mee tekiezen.

Valt niet mee om tekiezen. Na 4,5 jaar in onze Mercury Mountaineer hebben gereden, werd het tijd dat deze vervangen werd. Wij waren niet de eerste eigenaars van deze auto en hadden er heel wat Miles meegereden inmiddels. De auto werd er niet jonger op en voordat hij daadwerkelijk mankementen zou vertonen wilden we toch wel een andere auto nieuwere auto voor vervangen. Maar ja, dan komt het erop aan. Er moeten keuzes gemaakt worden. De keuze om een andere auto tekopen hebben we gemaakt. Je zou dus denken hoeft niet zomoeilijk tezijn. Keuzes genoeg in het land der Opportunities. Een amerikaanse auto wilden we niet meer, valt immers uitelkaar na enkele jaren. Wat wel? In iedergeval een auto met een derde rij of tewel 2 extra stoelen achterin. Zitplaats voor 7 pers. dus. Is wel zohandig voor familie die overkomt als wel de vriendinnetjes om mee terijden. Lees verjaardagpartijtjes, soccerwedstrijden etc. Dus na weken internet af snuffelen, Milo nog wat dealers afgeweest om tekijken, proefritjes maken, is tenslotte mannenwerk, keuzes maken. En dan nog niet tespreken over kleur, kleur van het interieur etc. Eerst nog een Land Rover onder de loep maar het model wat we wilden was niet veel keus in, dus uiteindelijk viel de keuze op deze auto waar ons oog opviel. Zaterdagmiddag met zijn alle oppad, kijken, proefritje maken, onderhandelen en als eigenaar van een witte Volvo xc 90 vertrekken. Denk nou niet dat het allemaal in 1 zucht gedaan was. Nee, het blijft tenslotte Amerika, onderhandelen over de prijs van een auto duurt uuuuuren, al met al waren we blij dat we rond half 7 weer thuis waren. Maar het tripje zaterdagmiddag was het wel waard, inmiddels staat onze Volvo in de garage thuis, en zoeven we over de weg. Hij rijdt heerlijk en we zijn erg blij met onze keuze. Voorlopig hoeven niet meer tekiezen wat auto's betreft. Maar alleen te genieten van onze auto. Hier boven wat foto's van onze nieuwe aankoop.

Black & White series

   

Afgelopen weekend was het mooi weer en dus tijd voor een dagje uit en bijna traditioneel gingen we naar Carkeek Park in Seattle voor een dagje uitwaaien en gezonde zee-lucht. De camera meegenomen want meestal levert dat mooie plaatjes op. We hebben al foto’s van de dames op die boom van een paar jaar geleden dus we kunnen er over een tijdje een mooie serie van maken. Eerst de pick-nick opgegeten, die door de meiden klaar was gemaakt en daar de vliegers uit de zakjes gehaald om van de wind gebruik te maken en te zien hoe hoog we ze konden laten vliegen. Na het zoeken van schelpen en een ijsje was het weer tijd om naar huis te gaan, want helaas TJ kon niet mee, want honden zijn niet toegestaan.

3x Bloetjes van kinderen en een tante

Na tien dagen vertier, gezelligheid, feestjes, praten, shoppen, fietsen etc. Kwam er zondag een eind aan het bezoek in Nederland. Deze foto is gemaakt tijdens het verjaardagsfeest van Ton. 3 Bloetjes van kinderen en natuurlijk niet tevergeten Tante Annie want die hoort er ook bij. Het waren 10 heerlijke dagen waarbij heerlijk verwend werd door familie en vrienden. Iedereen bedankt voor de etentjes, het smaakte allemaal heerlijk. Zondag werd het dan ook tijd voor vertrek en hereniging met man en kinderen. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. De tijd van gaan was zondag gekomen. Waar het niet dat het nog wel even spannend was voor vertrek, want na inchecken werd mij het heugelijke nieuws verteld dat het vliegtuig overboekt was en ik geen zitplaats had. Na enig geduld op de proef gesteld kon ik toch nog mee aanboord. Yeah schaap kon mee. Want het laatste wat ik wilde was met mijn verjaardag terug komen. Maar toch nog gelukt, dus werd ik vanmorgen zoals planning toch nog toegezongen door Milo, Bo en Nova. Met een heel mooi kado, een paar nieuwe oorbellen. En vanmorgen de telefoontjes die binnen kwamen maakte mij jarig. Heerlijk om weer thuis tezijn en helemaal in de ban van alle spullen op teruimen, wassen en poetsen. Moet je tenslotte gebruik van maken als je dat gevoel heb. Vanavond lekker uiteten bij de Tai om het nog wat tevieren met zn alle. Allemaal gezellig. Op naar het 43ste levensjaar.

Vader alleen – deel 2 – Ik mis mama

Wassen, ja, dat had ik al een tijdje niet meer gedaan. Om eerlijk te bekennen denk ik dat ik de wasmachine hier in de US nog nooit heb aangeraakt, maar als de handdoeken op raken en de kleren voor de kids toch klaar moeten, dan zul je toch met de billen bloot moeten, anders wordt dat toch letterlijk als je niets hebt om aan te trekken. Dus met de witte was begonnen, handdoeken, T-shirts, ondergoed. Allemaal in de machine en twee uur later er weer uit. Niks aan het handje, maar dan weer in de droger om het zaakje af te maken. So far so good. Maar dan alles uit de droger en opvouwen en in de kasten krijgen. Dat is nog het meeste werk !! Die was stelt niks voor, maar wat daarna komt, dat is geen kattepis. Dus nadat ik op zondag, na een heerlijk BBQ bij de Fam Drapers, (nog bedankt voor de uitnodiging voor een vader in de stress), de kids onder douch en in bed had, kon ik toch aan de vouw. Wow!!. Daarnaast moest er een tweede lading in, want ook de spijkerbroeken raken op. Begin er steeds meer handigheid in te krijgen. Toch ff goed om de instructies van Jacq te lezen dat niet alles in de droger mag. Dus ook met de knijpers aan de slag voor T-shirts etc. 2 uur later was alles klaar. En kon papa om middernacht naar bedje. De dames lagen er al in natuurlijk maar waren toch wel weer verdrietig, want met mama is toch alles net ff beter. Papa weet niet alles, we moeten overal bij helpen en uiteraard, papa is strenger. Hier en daar komen er toch wel wat tranen, in de bus, op de schommel, op de trap, en beide hebben iets gevonden wat helpt het leed te verzachten. Nova heeft Jacq haar oude Teddy-beer gevonden, antiek, en die ligt nu bij haar te slapen en Bo maakt gebruik van haar lengte, want die heeft mama’s pyama shirt en broek genomen (die nog onder haar kussen lagen), aangetrokken en ligt daar nu in te slapen want “ het ruikt zo lekker naar mama”. Ik mis mama zo!!  (Ja ik ook!) Maar we genieten er wel van, zoveel papa en dochters tijd.

Suprise,Suprise

Vrijdag 17 April s'morgens was het de Suprise dag. Deze dag was al enkele maanden in voorbereiding. Ik zou me broer verrassen op zijn 50ste verjaardag. Nou dat was gelukt, nadat ik van Schiphol was opgehaald door Dennis en zijn vriendin Kelly belde ik Ton voor de deur zijn bed uit. Met een telefoontje om tevragen of hij de deur voor me wilde openen. Boven keek hij uit het raam, zag alleen zn zoon staan. Waarop Caro vroeg, wie had je dan aan de telefoon? Ja, ja me zusje....het zal toch niet waar zijn? Niet wetende hoe snel naar beneden tekomen om tekijken of het daadwerkelijk toch waar was. Erg leuk, erg verrassend en het proberen tot zich telaten komen zitten we even later lekker aan de koffie. En begint de dag echt. Nee, naar zn werk wil hij nu niet meer..haha alle stukjes vallen op zn plek...waarom toch dit en dat moest gebeuren. Iedereen van het gezin zat immers in het complot. De Abhram wordt op de moter geplaatst en ik ga op tuk. Zaterdag was het feest en tevens de tweede verrassing. Want immers mijn andere broer wist ook niet dat ik in het land was. Hij en Sandra hadden wel enig vermoeden, dit werd nu bevestigd. Een leuke hereniging zo met mijn beide broers. Na een leuke verjaardag lekker slapen en vroeg weer op. Het blijft immers April, de maand van verjaardagen. S'morgens op gehaald door mijn schoonouders en door naar Kampen rijden waar Pablo jarig was en een brunch had georganiseerd. Erg lekker en ook weer erg gezellig om daar weer iedereen van de Schapen kant tezien. Maar het was nog niet over, vervolgens werd ik s'middags weer afgezet bij Gerard mijn andere broer om daar de rest van de dag door tefeesten want het was ook zijn verjaardag. De zon schijnt het is lekker weer alle mensen om je heen van wie je houd, wat wil je nog meer. Gezellig, ik hou wel van dit soort verrassing geven. De rest van de week ga ik lekker genieten om de vrienden nog tezien en natuurlijk me koffer nog tevullen door tewinkelen.

Vader alleen – deel 1

Tien dagen. tien dagen ben ik op mezelf aangewezen en ben ik voor even een alleenstaande ouder. Niets mis mee, want ouder ben je altijd en nu is het even alleen aangezien Jacqueline voor een aantal dagen in NL zit om haar broer te verrassen voor zijn 50ste verjaardag. Nu is April toch verjaardagsmaand in de familie dus ze neemt ook haar andere broer, mijn broertje en mijn moeder even mee en komt dan op 26 April weer terug 1 dag voor haar eigen verjaardag. Het begon als papa alleen wel goed, want Jacq had de tent nog niet verlaten, en was nog niet eens in NL geland of Bo had 39gr koorts en overgeven, dus kon ook gelijk zuster/broeder en papa zijn. Maar na twee nachten, met de nodige paracetamol, gaan we weer de goede kant op. TJ heeft de afgelopen dagen niet zoveel gelopen maar veel tijd in de tuin doorgebracht, want je laat een ziek kind niet alleen. Vandaag zaterdag, naar de nieuwe Hanna Montana movie geweest, op sterk aandringen van de kids. Op het einde stond Nova helemaal te dansen op van haar stoel en maling aan iedereen in het theater. Helemaal goed dus. Na een maaltijd spagetti, tijd om te gaan slapen en morgen mooi weer dus we gaan er wat van maken.

Spring Break

Afgelopen week was het Springbreak voor Bo en Nova. Een week van activiteiten en klusjes. Tandarts bezoek voor controle, kapper, kleding en schoenen kopen. Maar ook het hebben van play-dates met vriendinnetjes hoorde daar bij. Als afsluiting van de vakantie was Pasen. Vanmorgen lekker ontbijtje gemaakt lekker relaxed. En natuurlijk hoort daar ook het eieren schilderen bij. Gelukkig hebben we 2 meiden die dit knutsel gebeuren erg leuk vinden en dus ook de nodige tijd innam. Was op zich helemaal niet erg want inmiddels regende het pijpestelen de hele dag en zag het er troosteloos uit. Het eieren zoeken hebben voor dit jaar overgeslagen en vervangen door spelletjes tespelen aan tafel en de Wij gebruikt. S'avonds heeft Milo met behulp van Nova het dinner gemaakt als afsluiting. Alles bij elkaar een lekker relaxed dagje met zn allen. Morgen is het hier gewoon weer maandag en begint onze week gewoon weer. Naar werk en naar school. Want hier hebben we tenslotte maar 1 paasdag.

Tandarts telefonisch verkopen

Het gaat minder goed met de economie. Je ziet het overal, in de huizenmarkt, met het aantal werklozen dat stijgt, en om over de aandelenmarkt maar te zwijgen. Er zijn ook andere signalen die je inzicht geven hoe de vlag ervoor staat. Vorige week had ik een afspraak bij Dr Sam, onze family dentist, voor en half jaarlijkse controle en zoals gebruikelijk bellen ze dan een dag vantevoren om je aan je afspraak te herinneren. Dus er stond een voice mail op onze telefoon, maar dit keer was de vraag of we wilde terugbellen. Dus Jacq belde ff terug, en toen kwam het volgende verhaal. " Ja, uw man heeft een afspraak morgen met Dr Sam, en we zagen in zijn dossier, dat we nog steeds een aanbeveling hebben voor een kroon voor een van zijn kiezen. Dus is er een afspraak uitgevallen morgen ochtend, en dus is het misschien iets voor hem om het nu te laten doen? De kosten zijn $ 1500 en we accepteren credit cards" Nu zijn mijn kiezen al in dezelfde staat voor de laatste 10 jaar, en de nederlandse tandarts heeft nooit over een kroon gesproken, en zelfs al zou dat toch op de lijst komen, dan zeker niet wanneer de tandarts zijn omzet wil verhogen. Zo zie je hoe de economie ook de gezondheidszorg raakt, en doktor ook creatiever worden om hun omzet te halen. Na controle, bleek alles goed te zijn, en zonder gaatjes, en met een schoon gebit liep ik de volgende dag fluitend het kantoor van de tandarts uit.

Start van de lente met Moisture Festival

Dit weekend was het echt een top weekend qua weer en hebben we een hoop gedaan in de tuin en hebben we de de patio klaar gemaakt voor de zomer. De hoge druk spuit is er overheen geweest, en alles is weer schoon. Nu moeten we alle tuinmeubels weer klaar maken. Zondag hadden Winni en Marisca voorgesteld om naar een theater show te gaan in Seattle. Dus zijn we 's middags naar het Moisture Festival geweest. Een fantastische show, wat een beetje lijkt op de Parade, maar dan in 1 klein theater, en achter elkaar voor ongeveer twee uur. De kids zitten op de grond voor het podium en kunnen alles zien, en de ouder genieten op hun stoelen van hun biertjes en pinda's. Het is een variete show, met comedy, veel jongleren, en gewoon veel lachen. Echt entertainment. Hebben een top tijd gehad, en in een deuk gelegen van de simpele maar sublieme optredens. Daarna naar een Italiaans restaurant, waar we nog nooit geweest waren met de naam Buca di Beppo. Heerlijk gegeten in zogenaamd "family style" wat zoveel betekend als, je krijgt schalen met het eten dat je besteld, en een aantal borden, en dan kun je. net als thuis, opscheppen wat je wilt, en eigelijk alles uitproberen, ook wat andere besteld hebben. We konden wat later opblijven op een zondag want deze week is het Spring break voor de kids, dus ze hoefde niet naar school op Maandag. Een relaxed weekend, voor herhaling vatbaar

Gebroeders Bever

 

Hup daar komt Willem met de waterpomp tang…. Na de winter was het een paar weken geleden tijd om het water weer op de buiten kranen te zetten. Helaas bleek toen, dat de strenge winter die we gehad hebben, toch zijn tol geeist had op de waterleiding. De pijp naar de buitenkraan was gebarsten en het water stroomde eruit. Nu was het helaas niet 1,2,3 gemaakt, want om er een nieuw stuk tussen te zetten, heb je ruimte nodig en dus moest de muur open. Dat gaat makkelijk met die gipsplaten, maar toen moest deze amateur loodgieter aan de slag. Eerst oude pijp eruit zagen, diameter (1/2 duims) bepalen, onderdelen halen bij de hardware store en dan met voorstrijk en pvc cement, het hele zaakje weer in elkaar. Na een dagje drogen, vandaag de test gedaan, en alles blijkt weer in orde. Nu alleen nog even mijn stukadoor kennis weer ophalen om een groot gat in de gipswand te maken. Een eigen huis leert je van alles