Nieuw speeltje

Hoewel we al drie digitale fotocamera's in huis hebben, werd het toch tijd om eens iets nieuws aan te schaffen. Twee van de drie camera's kwamen niet boven de 2 Megapixels en ook hadden twee enorme problemen met hun batterijen en kon je na 5 foto's genomen te hebben weer een stopcontact gaan opzoeken om bij te laden. Dus de stoute schoenen aangetrokken en via internet wat onderzoek gedaan en uitgekomen bij de Canon SD630, in europa bekend als de Canon IXUS 65. Helemaal niets mis mee. Een 3 inch scherm geeft het effect dat je direct TV zit te kijken en daar dan een foto van kan maken, en de flitser heeft een prima bereik zodat we eindelijk ook weer eens mooie foto's van momenten binnen kunnen maken. Dus als je denkt, hoe komt het toch dat die Schaapjes plotseling zoveel foto's online zetten, dan weet je nu de reden. We hebben een nieuw speeltje.

Een klein stukje thuis

Soms is dat wat je zoekt Oh zo dicht bij. Vandaag, zondag een makkelijk dagje. We hebben lekker uitgeslapen en na de lunch zijn we een keer actief geworden. Dit keer de Arts & Crafts fair bezocht in Bellevue. Dit is een grote basar van allerlei lokale kunstenaars en andere stand-houders die proberen hun waar aan de man te brengen. Er zaten zeker leuke dingen bij die prima in ons huis passen, we zoeken nog steeds iets voor op de grote muur bij de voordeur, maar altijd was datgene wat we echt mooi vonden iets meer dan ons budget dat we in ons hoofd hadden. Na een regenbui op ons kop te hebben gekregen, weer op weg naar huis. Wat gaan we eten, chinees, pizza, mexiaans??? Mmm er is al een tijdje een zogenaamde Grill bar in het dorp gekomen, nog nooit geweest, laten we daar even iets halen, dan eten we het thuis op. Zo gezegd zo gedaan. We worden verwelkomd door een dame met hoofddoek en zien op de menukaart, Shoarma, Gyros, Kebab en andere zeer bekend gerechten. Dus vanavond was het weer ouderwets met een broodje shoarma (ze hebben ook het pitabrood!!) en Gyros plus voor de meiden een orginele kebab. Soms loont het zich, om eens beter om je heen te kijken.

Terug naar Nederland

Na 12 dagen bezoek van Dennis met daarbij de uitjes die we gemaakt hebben was het voor Dennis weer tijd om naar huis tegaan. Woensdag zijn we nog even Down Town Seattle in geweest. Hadden we Donderdag een laatste dagje rustig aan. Bo en Nova wilde wat geld verdienen die vonden het tijd om de auto tewassen. En Dennis ze daarbij goed geholpen heeft. 'S avonds nog even lekker uiteten geweest als afsluiting bij Ruby's. En afgelopen vrijdag hebben we hem weer naar Sea-tac gebracht. En wij nu gaan uitkijken naar onze eigen vakantie.

van paardrijden tot vliegtuigmuseum

Milo is sinds zaterdagavond weer thuis. Zondag was er een paardrijles van Bo, wat voor Dennis betekende dat hij meekwam om te kijken hoe zijn grote nichtje kon paardrijden. Zaterdag had hij immers zijn andere nichtje in het zwembad mogen bewonderen naar de zwemprestaties. Door de enorme warmte hebben we zondag tevens een rust moment in gelast en verder samen genoten in de achtertuin, zwembad en BBQ. Gister heeft Milo een tourtje met Dennis door Microsoft Campus gemaakt met alles erop en eraan. En ja wel na 1,5 jaar wachten voor Milo, sorry het was er vorig jaar niet van gekomen, zijn we met zijn alle naar Safecofield geweest in Seattle naar een baseball wedstrijd. De Mariners tegen Blue Jays, tot onze verbasing wilde Bo echt tot het einde blijven, want die vond het geweldig. Maar ze had geen ongelijk. Voor iedereen was het de eerste keer, behalve Milo. Het was een vermaak opzich. Het is niet alleen de wedstrijd maar ook naar mensen kijken. Ze deden het goed, de Mariners hadden nog gewonnen ook. Het einde hebben we niet meegemaakt, we zijn bij het eind van de zesde inning naar huis gegaan. Maar we hadden niets gemist, de stand veranderde niet meer. En vandaag was er weer een wens van Milo in vervulling gegaan. Het vliegtuig museum. Dit oppert hij al diverse malen maar de dames leek het helemaal niets als ze het woord al hoorde. Nu dat Dennis er is, zijn we vandaag geweest. Milo en Dennis in hun element, en tot onze verbasing onze dames ook. Ze vonden het leuker dan dat ze zelf dachten. Een leuke en leerzame dag, want ja, papa vind het leuk om te vertellen over vliegtuigen. En de meiden luisterden graag. Bij thuis komst Dennis met de meiden achtergelaten en samen lekker gaan uiteten. Mooi en warm weer om lekker op terras een hapje tedoen. Goed geregeld dus.

Willekeurige momenten uit Duvall

Voor iedereen die op een warme zomer avond even wil kijken naar hoe de wereld er aan de andere kant van de plas uitziet en hoe wij onze tijd doorbrengen, hebben we weer even wat foto's op het web gezet. Klik hier voor de laatste fotos.

verkoeling zoeken

De temperatuur gaat omhoog en de wolken verdwijnen. Gisteren was het nog aangenaam. We zijn met de auto naar noord Seattle gereden om Carkeek parkbeach tebezoeken. De rit ernaar toe was voor Dennis al een vermaak. En het was lekker vertoeven aan het strand. 'S middags zijn we naar onze plaatselijke farmers market in Duvall geweest. We kwamen alleen met een hele mooie bos bloemen thuis. Het waren 5 stalletjes met wat groente en fruit maar ik had er zelf iets meer van verwacht. De markt is voor het eerst deze zomer en was er nog niet eerder geweest. Gisteravond naar de summerstage in het park geweest. Was leuk om mee temaken. Iedereen had zijn kleed mee om op tezitten of mee gebrachte stoelen. Vandaag werd er een temperatuur voorspeld van bijna 40 graden. We hebben dus de verkoeling maar een beetje op gezocht op de veerboot van Seattle naar Bremerton. Deze boot hebben Milo en ik wel eerder gedaan maar toen regende het. Dit was nu natuurlijk anders. Mooi uitzicht, genieten dus voor allemaal van het uitzicht over de skyline van Seattle. Bij aankomst thuis was het zo heet dat het zwembad meteen in gebruik werd genomen want de voorspelde temperatuur was ook inderdaad aanwezig. Voorlopig zijn we volgens de berichten nog niet af van het hele hete weer, dus we passen onze programma er maar een beetje naar aan. Gelukkig hebben we genoeg verschillende plekken om de verkoeling, strand en zee op tezoeken.

Magic Orlando

Het leven tijdens een MGX congress is zwaar hier in Orlando. Maar gelukkig is de omgeving aangenaam en geeft wat verlichting. Ben dit jaar officieel presenter dus dat betekend ook dat ik een kamer alleen mag hebben en niet met een collega hoef te delen. De JW Marriott hotel waar ik verblijf is een echte vakantie kolonie waar al die amerikaanse families met hun kinderen verblijven en dan van park naar park gaan om hun "actieve vakantie' te vieren. Ik zit op de 24e verdieping en zover ik kan kijken zijn er alleen maar hotels, bungalows en alle pret parken die je maar kunt bedenken, Disney, MGM, Universal Studios, SeaWorld, Animal Kingdom, en nog meer. Alles bij elkaar, voor het gemak. De wegen zijn genoemd naar de parken en de wegwijzers boven de snelweg geven alleen de afslagen naar de parken. Het is voor veel amerikanen de ultieme vakantie, maar op een of andere manier kan ik er de lol niet van inzien. Alles geregiseerd en overal waar je in wil, wachtrijen tot dat je aan de beurt bent. Overal Mickey Mouse, zelfs op het vliegveld zie je hele families met die kleine zwarte oren op hun hoofd. Gelukkig moet ik werken.

Happy Birthday

Vandaag hadden wij een verjaardag van onze gast. Dennis moest dit jaar iets langer op zijn verjaardag wachten, dit in verband met het tijdsverschil in Nederland. Maar het was het allemaal waard. Milo was helaas in alle vroegte al vertrokken naar de luchthaven voor zijn trip naar Orlando, maar het feest ging hier gewoon door. Alle verzamelde post uit Nederland op gestuurd door familie, vrienden en bekenden samen met een kadootje van deze fam., kreeg hij in handen nadat wij dames hem hadden toegezongen. Na wat ontvangen telefoontjes, koffie en cake trokken wij erop uit. Het weer was lekker, niet teheet, dus een mooie gelegenheid om Seattle in tegaan. Het werd een bezoek aan de Space Needle om van bovenaf het uitzicht te bewonderen over de hele stad. En 's avonds natuurlijk uiteten bij onze plaatselijk Mexicaan, waar Bo wel even regelde dat er nog voor haar neef gezongen werd. Deze afsluiting was natuurlijk wel het mooiste voor de dames van deze amerikaanse verjaardag, voor onze Hollandse gast.

Welkom Dennis

Eindelijk daar is hij dan toch. Voor Bo en Nova kon de tijd niet snel genoeg gaan om Dennis op tehalen van het vliegveld, en wat duurt wachten dan toch lang op je neef. Maar na de lange reis die hij achter de rug had, hield de adrenaline hem op de been. Want ja, voor Dennis begon het nu echt. Genieten van iedere minuut dat hij hier is. En wij natuurlijk ook van hem, dat hij hier bij ons op bezoek is. Wakker bleef hij wel, met 2 nichtjes waarvan de mond niet stil staat, dat houdt je wel op de been. Na het eten nog even met zijn alle Duvall door gereden om wat van de omgeving telaten zien. En nadat de meiden naar bed waren, stortte ook Dennis in. Nou mijn complimenten hij heeft het lang vol gehouden. Nu maar afwachten hoe vroeg hij morgenochtend wakker is.

Hij is onderweg..

Vandaag verwachten we onze volgende gast. Dit keer neef Dennis of zoals Jacqueline hem nog steeds ziet, kleine neefje Dennis. (Dennis wordt 20 en is 3 koppen groter als Jacq, maar dat maakt niet uit). De komende 2 weken zullen we hem alles laten zien en een indruk geven van het leven in de US. Ook kan ie zijn engels in de praktijk brengen en zien of ie het hill-billy engels van de Amerikanen kan verstaan. Voor de rest veel plezier hebben en van het mooie weer genieten dan we hier hebben. Het zwembad staat op het te wachten, evenals 2 enthousiaste nichtjes en een enthousiaste tante en oom. We hebben er zin in.

Welcome Jessa

Het was vrijdag een heugelijke dag. Uiteraard vierde onze Franse vrienden 14 Julliet de nationale franse feestdag, maar nog belangrijker was de geboorte van Jessa, de kersverse dochter van Winni en Marica. Met 53 cm niet de kleinste, maar toen we zondag voor het eerst even mochten komen kijken, bleek een baby toch wel weer heel klein te zijn als je zelf dochters hebt van 7 en 4 jaar oud. Uiteraard konden de meiden niet vertrekken, na de beschuit met muisjes en de geboorte taart, zonder de kleine meid toch heel even vastgehouden te hebben. Ze had net gedronken dus lag ze vredig bij de meiden te knorren en konden die samen laten zien dat ze toch al wel heeeel groot waren en zelf een baby konden vasthouden. Gefeliciteerd Winni en Marisca en geniet van de kleine meid.

Vooral doorgaan

We weten dat het lang kan duren, en dat je geduld moet hebben en dat hebben we ook met Nova als het om zwemles gaat. Omdat ze hier geen A,B en C hebben en ook beginnen met crawl te leren en dan schoolslag zijn we ons vergelijkpunt kwijt om te zien hoe ver het meisje nu is. We zijn enorm trots hoe ze het doet en nu kan ze toxh al wel het grote zwembad helemaal over zemmen zowel op haar buik al sop haar rug. De vooruitgang lijkt nu even te staken maar we houden de spirit erin en dan komen we vanzelf bij het punt dat we denken, we kunnen je nu het diepe in gooien zonder dat we bang hoeven te zijn dat je moetje hebt om weer boven te komen.

Kikkershow en Paardenwedstrijd

Zaterdag waren wij uitgenodigd bij een vriendinnetje van Bo om tekomen bbq-en. Deze wonen even buiten Duvall midden in de natuur in de bossen. Er waren nog wat vrienden uitgenodigd, dus altijd leuk om weer andere mensen te ontmoeten. Onder het genot van natuurlijk de hamburgers en hotdogs die van de BBQ afkwamen, waren de kinderen aan het spelen. Bij de grote vijver waar kikkers in zitten van kikkervisjes tot enorm grote kikkers. Greta leerde de meiden hoe je kikkers moest pakken en vangen. Ze hadden dus ook de visjes en kleine kikkers tepakken weten tekrijgen. De grote kikkers konden de dans letterlijk ontspringen. Deze hoefde niet mee tedoen in de gegeven show door de dames. Want ja, waar meiden zijn worden shows gegeven met of zonder dieren. Zo ook de zondag werd besteed aan show en wedstrijd. In het dorp Monroe hier in de buurt waren er wedstrijden. Het paard waar Bo op leert paardrijden deed met wedstrijd rijden mee. Zie boven het middelste paard wat wit is. Deze werd bereden door de dochter van de eigenaar. Zowel Bo als Nova vonden het allemaal geweldig. Vooral de kinderen die erop zaten met hun glimmende western bloesjes aan. Ja de show zit er helemaal in! Dit vind Bo toch wel leuk, of ze ook niet aan een wedstrijd mee mag doen.... Maar de afsluiting was geweldig want "haar"paard Aredonis had de tweede prijs gewonnen. Nu maar goed oefenen om ook zo goed teworden als de berijdster van zondag!

Aarbeien plukken

Bij de zomer hoort natuurlijk ook "Aardbeien". Deze zijn natuurlijk volop tekoop in de plaatselijke supermarkt. Maar je kunt ze hier ook zelf plukken op diverse velden bij de boer. Vorig jaar had ik Bo en Nova al beloofd om het samen tegaan doen. Was er toen niet van gekomen. Maar dat hebben we nu ingehaald. Vrijdagochtend eerst naar de bibliotheek in het dorp om boeken teruilen. Dit om het leesnivo van Bo op peil tehouden. En daarna door naar Carnation om zelf aarbeien teplukken. Het weer was er ook naar om deze arbeid teverrichten. Want er is natuurlijk geen schaduw en zodra de zon doorkomt is het hier ook meteen goed heet. Na verloop van tijd vonden we dat we voldoende geplukt hadden en hebben we ze smakelijk gegeten met de lunch vandaag.

Lang feest/werk weekend

4 Juli is de 30 April van Amerika. Dus is het de nationale feestdag waarmee de "geboorte" van de Verenigde Staten wordt gevierd en het moment waarop de "declaration of Independence" is opgesteld. Dit jaar is dat 230 jaar geleden (ja, de US is nog maar een broekie) en is het aantal staten gegroeid van 13, 230 jaar geleden naar 50 zoals die er nu zijn. De Fourth of July viel dit jaar op een dinsdag en dus een ideale gelegenheid om een lange weekend te plannen, en we hebben niet op onze kont gezeten. Zondag zijn we op visite bij Winni en Mariska geweest omdat hun dochter Maite jarig was. Rond 3 uur was het feest afgelopen maar Bo en Nova mochten gezellig met Maite blijven spelen waar Jacq en ik een paar uurtje voor onszelf hadden en lekker langs de boulevard van Kirkland zijn wezen slenteren. Daarna de BBQ in de fik bij de Fam Verhoef en met zijn alle gegeten en ook nog even de "slip and slide" getest zoals de bovenstaande foto laat zien. Maandag waren we gestoken door een werkbij en hebben we ons schuurtje geschilderd. Dat was ooit met een grote franse slag gedaan door Bob en Christine, de vorige eigenaars, maar nu hebben we het werk maar afgemaakt. Nu is de schuur een " mini - me" copy van ons huis met dezelfde kleuren. Op de dag zelf, 4 July hebben we 's ochtends genoten van de parade in Carnation, waar allen bekende en minder bekende locale clubs en bedrijven zich laten zien. Omdat er in November weer verkiezingen zijn, worden deze parades ook gebruikt door de potentiele candidaten voor het Congress en Huis van Afgevaardigen om zich te profileren, vorig jaar zag je ze amper. Als laatste de nu al legendarische party van Bob en Christine bezocht, waar gezwommen, gespeeld, gekletst, vuurwerk afgestoken werd door meer dan 40 gasten. Moeder natuur gaf haar eigen vuurwerk door precies tijdens het afsteken met een mooie omweershow te komen. Om 10:00 werd de film buiten gestart, maar dat redden de meisjes (en papa en mama) niet meer dus was het tijd voor ons bedje. Het land is weer een jaartje ouder.

een nieuwe job

Sinds de schoolvakantie is begonnen, heb ik een nieuwe job. En daarmee bedoel ik niet mee dat ik voor de kids moet zorgen, want dat is niet nieuw. De hitte golf was gearriveerd, het zwembad werd opgezet en met ingang van afgelopen maandag ben ik BADJUF. Mijn nieuwe job voor deze zomer is lifeguard. Geen vervelende baan, ik zit lekker buiten in de tuin genietend van alle kids in de pool. Want ja, buurtkinderen uitnodigen is natuurlijk ook erg leuk. Dus de vakantie is begonnen met over en weer lunchen in elkaars tuin en zwemmen, heel veel zwemmen. Met vriendjes en vriendinnetjes of gewoon lekker samen met je zus.

HOT HOT HOT

De zomer is gestart. Vrijdag was voor Bo de laatste schooldag. Blij, vrolijk en trots kwam ze thuis met een goed rapport. Na de vakantie start ze in second grade. Eindelijk voor haar was ook de zomervakantie van 10 weken begonnen. En jawel het weer voorspelde hetzelfde. De temperatuur ging omhoog. Jawel erg hoog dit weekend. Rond de 30 graden en het ziet er niet naar uit dat het verandert. Hooguit iets lagere temperatuur maar vooral zonnig. Dus de verkoeling maar gezocht met de sproeier en vanmiddag het grote zwembad op gezet en gevuld. Jawel de waterkraan heeft vandaag weer overuren gedraaid. Maar morgen gaat het gebeuren, de Pool gaat open. En we zullen hier als het goed is tot september van kunnen genieten wanneer we maar willen. Vanmorgen hebben we nog actief gefietst tussen de bomen beneden in de vallei. We hebben ons fietsenrek voor op de auto uitgeprobeerd. Maar het was toch wel erg heet. Dus hebben we ons maar op een ijsje getrakteerd in het dorp. Maar klagen doen we niet, dit is het weer wat we willen hebben. Bo en Nova de hele dag in bikini, zwemmen, spelen met de kinderen uit de buurt en lekker doen waar we zin in hebben. We hebben in iedergeval een goede start gemaakt.

Toronto Canada

Vandaag donderdag en vrijdag ben ik weer eens een beetje op reis. Niet te ver dit jaar maar even naar de buren, Canada dus. Voor Microsoft mag ik bij de collega's van Microsoft Canada gaan kijken hoe ze daar een en ander doen en wat andere daar van kunnen leren. Dus ik ben ik het mooie Toronto in de provincie Ontorio. Woensdag ochtend met het vliegende boemeltje vertrokken van Seattle naar Vancouver. Een ritje met een turbo-prop DeHaviland vliegtuig van 29 minuten. Mijn eerste ervaring met een prop vliegtuig en het viel niet tegen, hoewel je elk hobbeltje, zowel op de startbaan als in de lucht voelt. Daar vandaan met Air Canada naar Toronto. Dit is waar Jacqueline familie heeft wonen, ome Cor plus zijn kinderen wonen hier al tietalle jaren in London. Dus eerst hadden we nog de goede moed dat Jacq en ik beide zouden kunnen gaan, maar zowel de kids die nog naar school gaan plus het kleine feit dat London nog 164km van Toronto af is heeft ons doen besluiten toch maar niet te doen. Wat opvalt aan Toronto is dat het zo plat als een dubbeltje is, net als Nederland, en dat boerenland de hele omgeving van Toronto bepaald, naast Lake Ontorio, dat minimaal zo groot is als de hele Noordzee. Voetbal is hier vreemd genoeg een belangrijk iets, hoewel de Canadeze echt warmlopen voor de finale van de Stanley cup, de topprijs van ijshockey. Canada speelt zelf niet mee in de WK, maar iedereen is voor een land, zeker voor een land waar ze enige verbinding mee hebben, zo ben ik al 4, 5 auto's tegengekomen met Nederlandse vlaggen in top. Die hollanders vindt je dus overal. Morgen weer meetings en 's avonds weer terug naar Seattle. Goede is dat we de 3 uur tijdverschil weer terug winnen en nog een redelijke tijd thuis zijn. Moet uiteraard dit weekend terug op de basis zijn, want er is me ingefluisterd dat vaderdag dit jaar uitgebreid gevierd zal worden.

Field Trip naar Carkeek Park Beach

Vanmorgen zag ik het somber in. Het regende en het zag grijs van de wolken. Er stond een uitje op de agenda naar een park beach ten noorden van Seattle aan de Puged Sound. Dit was het uitje van pre-school van Nova als afsluiting van het schooljaar. Ik had Nova beloofd dat we gingen en die vergeet dat nu niet meer. Als het weer teslecht zou zijn, dan werden er op school spelletjes gedaan werd me door de juf verteld. Ik had Nova vanmorgen maar een beetje voorbereid dat het wellicht niet doorging naar het strand. Maar die zag geen problemen. Het verbaasde me dat alles doorging en onderweg er naar toe regende het zelfs ook nog. Waar begin ik aan dacht ik bij mezelf.... Maar ja, ik had 2 blije meiden achterin. Nova en nog een meisje van school. Maar na 45 min rijden naar het westen, klaarde het op en hebben we dus zelfs nog enige blauwe lucht gezien. Maar echt warm was het niet. Eerst spelen in de speeltuin, daarna de pick-nic en toen op naar het strand. Ik was er nog niet eerder geweest, maar het uitzicht was weer erg mooi, het was een leuk strand met een wat ruige omgeving. Het was zeker de moeite waard en Nova die heeft zich kostelijk vermaakt met de voeten in het water, schelpen zoeken, krabbetjes zoeken en met zand spelen. Toch nog een leuke afsluiting van het schooljaar. Voor Nova zit het erop en zij heeft nu vakantie, jawel 11 weken lang. Voor Bo zit het er bijna op, die is alles ook aan het afronden op school, vrijdag wordt er een pick-nic bij haar op school georganiseerd en volgende week heeft zij haar laatste week.

Extreme Makeover

Toen en nu, de schilder kwasten zijn weer tevoorschijn gekomen vorige week. Ik was vorige week begonnen om 2 muren oranje teschilderen. Na lang overdenken, enkele maanden, waren wij er overuit dat het oranje moest worden. En dan komt de volgende moeilijke stap, welke kleur oranje want je heb daar natuurlijk ook weer vele mogelijkheden in. Voetbal oranje vonden we een beetje te.... heftig en is maar tijdelijk. Nadat de oranje verf erop zat vrijdagmiddag, kwamen we zaterdag tot de conclusie dat de aansluitende muren maar bruin moesten, en waren we er tevens overeens dat de oranje die erop zat niet echt naar onze zin was. Milo dus zaterdag maar naar de plaatselijk hardware store om zowel de bruine als de "andere oranje" verf tekopen. Zaterdag avond schilderen was geen optie meer, oranje over oranje, dat zie je niet. Dus had ik het voorstel om om 6 uur op testaan, lekker rustig, kinderen slapen dan nog en dan die oranje muurtjes even teschilderen met zijn twee-en. Milo vond het niet echt een geweldig idee, maar was er wel voor teporren. Dus met WK voetbal op de tv aan stonden we teschilderen en waren we om 9 uur klaar. Konden we dus relaxed onze zondag vervolgen door ons op temaken voor Claire en Doug die met hun twee kinderen kwamen BBQ-en s'middags. En Milo zondag as. is het vaderdag dus mag je uitslapen!

Business trip

Als je je ooit afvraagt wat er tijdens een business trip gebeurd. Het is allemaal hard, hard, hard werken. Afgelopen voorjaar was ik voor Microsoft een week in Europe in Portugal om precies te zijn en daar was ik de gastheer en organisator van een wereldwijde conferentie met collega's van Microsoft uit de hele wereld. Bloed, zweet en tranen, lange dagen en weinig slaap brachten ons tot een van de beste summits die we ooit gehad hebben. Dus nu weet je het, een business is hard werken, all work, no fun!!

Graduated from Pre-school

Vandaag was het dan zo ver. Nova had er al weken naar uit gekeken en voelde een zeker mate van spanning voor de dag van vandaag. " Heb ik het liedje wel goed? Komt papa zeker kijken? Is ie er al? Mag ik mijn jurk aan?" Om maar eens een paar zaken te noemen. Wat was het heugelijke feit? Graduation, anders gezegd de laatste schooldag van de pre-school (eerste jaar kleuteren) en dat moet officieel gevierd beleefd worden. Dus 3 liedjes zingen, waarbij Nova "God bless America" uit volle borst meezong, en daarna de uitreiking van het certificaat maakte deze ceremony tot een succes. Nog nooit zo een trotse meid gezien, en eigenlijk niet eens zo zeer voor het behalen van deze mijlpaal, nee, veel meer de toekomst. Weg van deze "nep" school en volgend jaar echt naar school, naar de StillWater School en samen met Bo met de schoolbus. Dan ben je pas echt GROOT!

Duvall Day's

Gisteren was het een dag van sport, parades, kidsfun en genieten van muziek en vuurwerk. Dat alles op 1 dag. Om half 9 was de familie in het dorp in het park, want om 9.15 u ging de 5 km run van start waar ik aan meedeed. Dit was de eerste keer dat het georganiseerd werd met de Duvall Day's, tevens was er ook een 10 km run maar daar had ik nog niet goed voor getraind en die ging ook tevens het dorp in, en dat betekent een hele hoge heuvel op. Ik heb hem goed volbracht, was wel vermoeid maar was met 31.06 min. weer terug. Sneller dan verwacht. Na de race was er ook nog een kidsrun. Dit was een sprintje trekken van 75 yard. Vonden Bo en Nova wel leuk om aan mee tedoen. Alleen Bo gaat liever op voor het "echte run" van 5 km de volgende keer. Daarna hebben we naar de parade gekeken. Deze was weer hetzelfde als vorig jaar, Highschool bands, middleschool bands, de dansende paarden van de Mexicanen met de bijbehorende muziek, etc. etc. Voor Bo betekent dit inmiddels kijken wie ze als bekende ziet bij de optocht waar ook alle clubs aan meedoen. Want er lopen natuurlijk altijd bekende mee. In park hebben we nog naar de Frog race gekeken. Een vriendinnetje van Bo deed hier aan mee, met haar eigen kikker gevangen uit de vijver bij hun huis. We hadden de kikker gezien, een maga grote kikker, ze hadden er helaas niet meegewonnen. Toen nog even zakloop wedstrijden, de springkussens langs en een pony ride. En even naar huis om terusten. De zon brak inmiddels door, de BBQ ging aan en Winnie en Marisca waren inmiddels ook gearriveerd samen met Maite. Om na de BBQ nog terug naar het park tegaan om van de band op het podium te genieten. De kinderen liepen, renden, dansten in het midden voor het podium, samen met nog vele andere kinderen. En om 10 uur was er vuurwerk als afsluiten van de dag.

Cow girl on Annie

Ja, het was weer eens tijd om de fotograaf langs te laten komen op school. Dit keer Buckaroo Bob met zijn paardje Annie. Dolle pret op school en fantastische foto's in tijdloze cowgirl kledij genomen door onze vriend Bob. Zoals op de foto te zien zette Nova haar beste fotogenieke beentje voor, en dat is nog wel wat voor haar. Over smaak valt niet te twisten maar bij deze pink cowgirl heb ik daar toch mijn twijfels over. Toch is de vrolijke snuit van onze smurf dan toch wel weer de moeite waard van deze foto.

Petting farm- Muziek optreden

Woensdag had Nova een fieldtrip naar de Pettingfarm in Bellevue. Vorig jaar zijn we er ook geweest met de pre-school en toen was het heet. Deze keer hadden we regen en probeerden we tussen de buien door het bezoek te doen. Nova vond de rit er naar toe geweldig want we hadden nog 2 andere kindjes mee in onze auto. Deze keer was eigenlijk hetzelfde als vorig jaar. Er werd alles uitgelegd over de kippen, konijne, geiten en het varken. Het varken lustte dit jaar ook nog steeds de hamburgers. Weet trouwens niet of hij ze alleen van Mc Donalds wil hebben. Alle dieren mochten even geaaid worden etc. Aan het eind kregen ze allemaal een zaadje van een pompoen plant om in de grond testoppen, kon nog net voor er een regenbui naar beneden kletterden. Vrijdagavond zijn we met zijn alle naar de school van Bo geweest om naar een optreden tekijken van Bo met haar klas. De muziekjuf had haar jaarlijkse voorstelling weer ingestudeerd met alle first grade klassen en kindergarten. Dit keer waren het liedjes die over de boerderij gingen. Was weer leuk om tezien en tehoren. Goede afsluiting van de week en goed begin van een lang weekend vrij.

Memorial Weekend

Memorial Day was het vandaag. Dit betekent voor iedereen een lang weekend vrij. Heel veel mensen gaan er op uit in dit soort lange weekenden. Nu was het weer alleen dit weekend niet echt prettig. Heel veel regen. Zaterdag was een lekker rustig dagje van klussen. Wij hebben onze allermooiste fan in de huiskamer vervangen door een nog mooiere. Dat wil zeggen we hebben de Amerikaanse stijl vervangen voor iets wat er Europees uitziet. We hebben er dus weer iets bij voor de garagesale. Zondag waren wij uitgenodigd bij een Franse collega van Milo, samen met een Zweeds gezin voor een bbq, maar ondanks de regen was het binnen niet minder gezellig om te eten. Vanmorgen had Bo weer haar paardrijles, Milo ging dit keer met Bo mee. Inclusief een route beschrijving, want ik weet hoe je er kan verdwalen. En daar had hij geen tijd voor. Vandaag zou het droog blijven, dus vanmiddag hebben we een hike gedaan, van 1.25 Mile bij de Snoqualmie Pass. Deze trail bracht ons naar een rivier waar grote gladde stenen lagen. Deze plek gaan we van de zomer zeker nog een keer heen en nemen we de badpakken mee, want je kunt daar lekker afkoelen in de rivier door over de stenen door het water teglijden. Door er tekomen moesten we nog even wat snow shoeing doen. Want er lag tot onze verbazing nog aardig wat sneeuw. Hadden toch nog onze snowboots nog moeten meenemen.

Zachtjes gaan de paarden voetjes.....

De beslissing is genomen, we hebben weer een adresje om paard te kunnen rijden. Na de verhuizing van Anna, diegene die de paardrijlessen gaf in Januari en Februari. Hebben we nu weer iemand gevonden. Bo was de koning terijk, ze mocht weer paardrijden. Deze mevrouw, is een moeder van een klasgenootje van Bo. Deze heeft een leuk optrekje met paarden stallen en een buitenbak en nog wat weide erom heen. En dit alles tussen de bossen. Landelijk dus. Gelukkig wist ik dat ze de vlak bij een vriendinnetje van Bo woonde waar ik wel eens geweest was. En vorig jaar ook verdwaald was om er tekomen. Maar inmiddels wordt ik hier het country leven eigen zullen we maar zeggen. Dus het western rijden kon vandaag beginnen. Bo werd alles uitgelegd, en het was ook de bedoeling dat ze het ook zelf deed. Poetsen, hoefenkrabben, op en af zadelen, bit in en uit etc. En daarna rijden. Ze had er weer heel veel lol in en genoot met volle teugen.

Nog niet jarig !

Ondanks dat Nova nog niet jarig is heeft ze haar kado alvast maar gekregen. Een nieuwe Amerikaanse Bike. Haar andere fietsje was ze geheel ontgroeid en zaten haar knieen tegen het stuur aan. En als je dan eind Augustus jarig bent zoals Nova, dan is de zomer bijna voorbij en kun je nog maar eventjes van die nieuwe fiets genieten. Dus hebben we maar besloten om deze kleine meid, die alweer zo groot wordt, bijna 5 jaar, een fiets kado tedoen. Het voordeel hiervan is dat de hele family nu gezamelijk kan fietsen als het mooi weer is, als we het fietsenrek voor de auto ook hebben. Want er zijn wel speciale trails waar je veilig en vlak kunt fietsen. Dus Nova kan met deze fiets ook goed meefietsen. Want wat is er leuker dan zelf een fietstocht maken met zijn alle. In alle trots fietste Nova zondag door de buurt om haar vriendinnetjes de nieuwe fiets te showen.

Kleine up-date

Er zijn verschillende dingen hier gaande. Bo was vandaag op schoolreis. Ze moest alleen een lunch pakketje mee naar school nemen. Dus geen rugzak met de nodige inhoud. Het Seaquarium in Seattle stond op het programma. Het was vandaag een mooie dag voor schoolreis. Zoals gewoonlijk is ze met de bus naar school gegaan. En had ik toch nog even gevraagd of ik haar niet zal brengen zodat ik haar kon "uitzwaaien". Dit laatste moest ik haar toch nog maar even uitleggen, ze vond het blijkbaar maar een vreemde gewaarwording en wist toen zeker dat dit niet hoefde. Nu zal ik daar wel als wellicht enige moeder hebben gestaan....maar toch. Ze heeft het leuk gehad en genoten. Nova gaat volgende week op schoolreis en dan wordt het de kinderboerderij. Vorig jaar was ik ook meegeweest en dat zal wel weer een beetje hetzelfde zijn. Zelf ben ik aan het trainen voor een 5 kilometer run. Het gaat goed en kan hem goed volhouden, op de band bij de sportclub. Dus ik ben voor bereid. Deze run is op 3 juni tijdens de Duvall days. Het zwemmen van Nova gaat goed, ze zit inmiddels weer een level hoger. Level 4 is dat nu. Ze zwemt bij regelmaat is het grote bad en leert er nu ook de "schoolslag"bij. Zaterdag is het weer de laatste schooldag van de Nederlandse school en krijgt Bo haar rapport. Dit zal feestelijk afgesloten worden. Zo komen we al weer snel aan het einde van het schooljaar en bereiden we ons maar op de schoolvakantie voor van 10 weken vrijheid, blijheid.

Moederdag

Moederdag was het vandaag. Niets geen commercieel gedoe.....in huize Schaap. Maar een moederdag zoals je zelf vroeger ook deed. Afgelopen week had ik een uitnodiging gekregen van Bo om vrijdagmiddag op school op de tea-party tekomen. Natuurlijk was ik van de partij. Er was drinken, zelf versierde koekjes en ik had een speciaal plekje aan een tafeltje naast Bo. Daarna werd ieder kind bij de juf geroepen en las het een zelf gemaakte tekst voor wat zij zo speciaal aan hun moeder vonden. Erg leuk en natuurlijk ook wel erg spannend als je voor een groep moet voorlezen. Maar ik zat vol trots naar mijn eigen dochter te luisteren en tekijken. Want op deze leeftijd is moederdag toch wel speciaal en heel spannend allemaal. Het zit vol geheimen. Vanmorgen werd ik ook verwend met ontbijt op bed en op school de zelf gemaakte bloemen en gedichtjes. Dit was uiteraard verstopt nadat het van school was mee genomen. Na een lekkere dag van genieten in het zonnetje en het warme weer, lekker uiteten zat deze moederdag er weer op. Maar het mooie weer blijft gelukkig nog even aanhouden, dus daar blijven we voorlopig van genieten.

Naar Nederland

Op het moment dat Milo de wereldrond reist in 14 dagen. Werd hij achtervolgd door zijn harem uit Duvall. Op het laatste moment besloten we nog maar even 3 tickets naar NL tekopen om Milo en ook natuurlijk de rest van de familie en vrienden tezien. Dit alles gebeurde op 27 April, waar wij als gezin weer even bij elkaar waren voor een aantal dagen. Iedereen nog bedankt voor het sturen van (digi) kaarten, erg leuk.Het is toch wel een vreemde gewaarwording als de eerste man die je met je verjaardag feliciteerd, een man is van de douane op Schiphol en niet je eigen man. Maar dat mocht de pret niet drukken. Er was bij Opa en Oma thuis flink voor mij gezongen door de meiden. Samen nog wat vrienden en familie bezocht. Daarna natuurlijk de koninginnedag niet tevergeten ook nog even meegemaakt. Milo ging daarna weer door aan het werk in Parijs en Munchen en ik heb weer even genoten van de Hema, Hennis en Maurits etc. Lekker bij de broers te eten gekregen, met Ingrid een hele dag shoppen in Alkmaar en met Astrid uiteten. Milo heeft me ook nog verrast door me mee tenemen naar de sauna en tevens een hapje tegaan eten. Erg lekker en relaxend allemaal. Bo heeft haar beste vriendin Laura weer gezien en kan er ook weer tegen aan. Kortom we waren weer verzadigd om zondag het vliegtuig met ons allen weer terug tenemen naar Seattle. Want ook thuis is het weer lekker, al valt het afscheid nemen voor mijzelf dit keer wel wat zwaar.

Rond de wereld in 14 dagen (deel 1)

Vanaf 22 April ben ik de grote Jules Verne reis gestart, gelijk als in het book, Rond de wereld in 80 dagen. Gelukkig heeft de moderne luchtvaart technology en het bestaan van Business class stoelen deze onderneming wat sneller en aangenamer gemaakt dan in het boek omschreven is. Eerst stop was Tokio. Ik was er nog nooit geweest en als je ooit de kans hebt, moet je het zeker doen. Tokio letterlijk een miljoenen stad met 11 Miljoen inwoners. Dan is Amsterdam een dorp. Naast de nodige meeting in Microsoft Japan (door hen MS KK genoemd) hebben we een aantal dingen kunnen bezoeken zoals de Asakusa Tempel, de Keizerlijke paleistuinen, en ook van een enorm uitzicht kunnen genieten boven op het kantoor van de Asahi brouwerij. Daar zie je pas hoe groot Tokio is. Zover als het oog rijkt, alleen maar gebouwen, flats, en nergens, maar dan ook nergens het " einde" van de stad te bekennen. Nog een idee over groot: Vanaf centrum Tokio (Shinjuku Station) kost het 1 uur en 20 min om bij het vliegveld te komen. Daarvan rijdt je het eerste uur, alleen maar door bebouwde kom. Het land is vol, net als de treinen van de metro, waar mensen minimaal 1 uur in zitten naar hun werk en met hun gezicht tegen het raam gedrukt door de overvolle treinstellen. Het " naarbinnen duwen" van mensen op het perron gebeurd echt. Kortom een ervaring om niet te vergeten. Later meer. Nu verder met mijn reis rond de wereld

Een weekje paasvakantie

De afgelopen week hadden Bo en Nova paasvakantie. Dit betekent een weekje relaxen en alleen maar dingen doen die je leuk vind. Bo heeft 3 dagen aan de track en fieldcamp meegedaan. Dit werd gehouden op de atletiekbaan van de highschool in Duvall. Alle vormen van atletiek kwamen aanbod. Dit zelfde had ze vorig jaar ook gedaan en ze reuze enthousiast dat het deze vakantie weer was. Twee vriendinnetjes, zie foto hier boven, hadden zich ook ingeschreven en dat is dan natuurlijk nog leuker. Dus 3 dagen anderhalf uur sporten en gelukkig viel het weer ook mee dit jaar, we hebben alleen de laatste dag regen gehad. Verder zijn er play-dates geweest, want ja alles moet hier van tevoren geregeld worden. Dus ook het samen spelen. Verder ben ik door mijn nieuwe overbuurvrouw op de koffie gevraagd. Deze komt uit van oorsprong uit Mexico en is met een Amerikaan getrouwd. Nooit verkeerd om contact tehebben met je buren, dus ik had het aanbod aangenomen. Bezoek was gezellig, ik ging met een ontbijt de deur bij haar uit, door haar zelf voorbereid in de oven etc. Was lekker, maar de koffie moet ik nog steeds krijgen. Gisteren was het pasen. De kids hebben eitjes gezocht in huis, we hadden 42 chocolade eitjes verstopt en de dames hebben zich prima vermaakt met zoeken. Een gezamelijk paasontbijt met het gezin en natuurlijk niet tevergeten het paas eieren schilderen kwamen aan de orde. Om half 2 werden we bij onze naaste buren verwacht voor een paas-diner. Steve ging koken, dus we waren reuze benieuwd wat er op tafel kwam. Er was nog een ander gezin uitgenodigd met de kinderen en een oom van de buurvrouw waarvan ze er tevoorkort achter is gekomen dat deze een uurtje hiervandaan woont. De kinderen aan een aparte tafels en de volwassen aan de officiele diner tafel. De ham, een groot stuk wat uit de overkwam, de speciale amerikaanse aardappelen puree samen met de boontjes ovenschotel en nog een brocollirauwkost smaakte goed. En als nagerecht natuurlijk niet tevergeten de taartjes, deze waren ook zelf gemaakt en meegebracht door één van de genodigde. Dus een geslaagd paasdiner en daarna nog een egg-hunt voor de kids, buiten. De meisjes in de voortuin en de jongens daarna in de achtertuin zoeken. We gingen met een goed gevulde maag en een hoop gezelligheid rond half 6 de deur weer uit.

Als de lente komt dan stuur ik jou.......

Tulpen uit Skagit County. Een beetje Hollands gevoel kwam wel op. Tulpen velden alle kleuren. Met de daarbij behorende toeristische bijkomstigheden. Verkoop van tulpen, alle schilderijen met tulpen en ja zelfs delfsblauw was aanwezig. Alles klopte wel een beetje het landschap was vlak, de tulpen velden en het weer.....bewolkt en regen. Met een karretje achter een trekker konden we dichterbij de velden komen van Tulip town. Door het weer was het allemaal erg drassig en daar hadden we natuurlijk niet bij stilgestaan om regenlaarzen voor de meiden mee tenemen. Dus de traktor was een prima uitkomst. Er was mij al verschillende malen gevraagd of ik naar de tulpen velden geweest was in dit land. En moest bekennen dat we dat nog niet gedaan hadden. Uit verhalen moet het indruk wekkend zijn. Als me nu gevraagd wordt of ik er ben geweest kan ik dat beamen. Als ze vragen of het net als in Holland is, zal ik op een voorzichtige manier moeten bekennen dat de tulpenvelden in Aalsmeer, Lisse etc. vele vele malen groter zijn. Maar we hebben weer een lekker dagje toerist gespeeld en een gezellige dag gehad.

Een lot uit de loterij

Jawel, er is vandaag post gekomen. Een brief van de Stillwater Elementary School voor Nova. Er moest geloot worden om een fullday kindergarten plek en Nova is één van de uitverkorene. Dus onze Nova mag komend schooljaar hele dagen naar school. En krijgt ook dezelfde juf als Bo vorig schooljaar had. Nova is er al erg mee bezig en vind het allemaal erg leuk dat ze eindelijk naar dezelfde school mag als Bo. Ze kijkt er ernorm naar uit.

MVP

Diegene die deze blog regelmatig bezoeken weten dat ik niet veel vertel over mijn werk. Niet dat ik nou een saaie baan heb, maar het is niet iets waarvan ik nou denk dat dit, buiten voor de Microsoft mensen, iets is waar je wat aan hebt. Toch wil ik daar nu een uitzondering op maken. Vanmorgen kreeg ik uit handen van Mich Mathews , de Corporate Vice President van Marketing van Microsoft tijdens een "all hands" meeting waar alle mensen in de CMG (Central Marketing Group - zo'n 500 man) bijhoren een MVP (Most Valuable Player) award uitgereikt voor het project en werk dat ik, samen met een heel team, de afgelopen maanden heb gedaan. Ben enorm trots en vereerd dat ik deze award gekregen heb en geeft mij een gevoel van voldoening en waardering plus een bevestiging dat ik ook qua baan de juiste stap heb gezet om voor enige tijd naar de US te verhuizen. Om dit te krijgen voor iets waar ik al heel lang mee bezig ben geweest (Business & Marketing planning), zelfs al toen ik nog in Nederland werkte geeft een goed gevoel. In Nederland deed ik dit onder andere met mijn collega Paulus en hadden we toen al discussies hoe we dit konden doen en de problemen konden oplossen. Nu dat ik hier ben en onderdelen die ik met hem samen bedacht heb kan inbouwen in een oplossing die de hele wereld overgaat, doet me goed. Bijna 2 weken geleden was het 2 jaar geleden dat Paulus ons ontvallen is door een noodlotig ski-ongeluk. Je moest eens weten Paulus, ...je moest eens weten!!.....

It's so easy

Vanmorgen waren we vroeg opgestaan, jawel echt vroeg. Om kwart voor 7 ging de wekker. En de klok was ook nog eens een uur vooruit gegaan vannacht. Kun je nagaan. De familie Schaap zat om kwart voor 8 in de auto om naar Stevens Pass terijden. Om nog even lekker een dagje te skieén. Het was 5 kwartier rijden dus lekker dichtbij. Maar voor de ski lessen van Bo en Nova moet je voor half 10 hebben ingeschreven en de lessen beginnen dan om 10 uur. Het weer was top en de sneeuw fantastisch. Bo wilde graag een hele dag op les en Nova een halve. Nadat de lessen begonnen waren hebben Milo en ik samen nog lekker kunnen skieén. Na samen tehebben geluncht, ging Bo met de skileraar mee en Nova met ons. Deze dame heeft het skieën steeds beter onder de knie. Zong ook de hele tijd onder het skieén. Maar de hit die ze het meeste zong was "It's so easy, yeh yeh" gebaseerd op een bestaand liedje. Nadat de les van Bo was afgelopen hebben de meiden nog even in de sneeuw gespeeld en waren we moe en voldaan naar huis gereden. Bo heeft een goede les gehad vandaag, ze kreeg niet de allermakkelijkste afdaling en moest flink op techniek werken. Zal niet lang duren, of ze kan beter skieén dan haar vader en moeder. Wellicht zullen we weer tot volgende winter wachten om op deze manier lekker met zijn alle tegaan skieén. En ons richten op de voorjaarsaktiviteiten, zwarte walvissen kijken op zee etc.

We lopen het uurtje in

Vannacht gaat bij ons ook eindelijk de zomertijd in. Dus dan lopen we weer gelijk en is het verschil weer teruggebracht tot 9 uurtjes. Zomertijd klinkt goed, maar we zitten nu plannen te maken om morgen de skies onder te binden en de frisse berglucht op te snuifen en in Stevenspass nog eens de winter op te gaan zoeken. Er ligt volgens de berichten nog genoeg.

Sonics vs LA Lakers.... entertainment of sport

Was gisteren (31 maart) na meer dan een jaar weer eens in de Key Arena, de sport tempel van Seattle alwaar de Seattle Supersonics hun thuiswedstrijden spelen. Op inititief van collega Winni het weekend gestart met een wedstrijdje basketball. Nu zijn de Sonics dit jaar niet echt op schot en is hun ster speler Ray Allen (hier links) niet echt het kaliber van de opvolger van de legendarische Michael Jordan, bij de LA Laker Kobe Bryant (hier rechts). Kobe scoorde voor de Lakers 43 van de 106 punten. Toch hebben we een goede avond gehad want naast de sport is een evenement als dit ook puur entertainment. Begint met de opening van de wedstijd, zoals altijd met het volkslied en dan tijdens elke time-out, break of onderbreking dan ook komen er cheerleaders, dansers of een groep die via trampolines de ballen vliegend dunkt in de baskets. Uiteraard hebben de Sonics ook een mascotte Squatch en die tracht de sfeer er in te houden, zelfs als het team door het geweldige spel van LA Lakers Kobe Bryant naar huis gespeeld wordt. Zelfs met een nederlaag zal je niet met een vervelend gevoel naar huis gaan. Het gaat om de "experience". De ultieme vorm van entertainment kwam echter niet van het veld maar van de tribune achter ons alwaar een ras-echte Sonics fan, een""hommy" in engels wat ik soms niet eens kon verstaan, zijn mening luidkeels verkondigde over spelers, spel , punten en de scheids. "Something aint right rev!!".... "Let it fly!!"......"that's butter!!" ... "You know what I'm saying?" om maar wat termen te noemen die de beste man over ons heen wierp. Puur genieten, dacht dat zo iets alleen in rap-videos bestond, maar het is de echte "slang" taal van de straat. Het baseball seizoen is bijna van start... dus dan gaan we het entertainment gehalt van de Seattle Mariners bekijken. Keep you posted.

Inschrijving voor Kindergarten

Nova wordt volgend schooljaar een "echte grote meid." Ze zal dan naar de Stillwater Elementary School gaan. Alvorens dit gebeurd, zal ze natuurlijk eerst ingeschreven moeten worden door haar ouders. Vanavond hadden wij een informatie avond voor alle nieuwe kindergarten kinderen voor het komende schooljaar. De school is ons natuurlijk al bekend inmiddels omdat Bo er dagelijks naar toe gaat. Maar het is toch wel informatief als je ook weet hoe ze tewerk gaan. Want dat deel hadden we bij binnenkomst van Bo gemist. In Amerika gaan kinderen pas bij aanvang van 5 jaar voor het eerst naar de basisschool. Ze doen dan ook maar 1 kleuterjaar. De kindergarten noemen ze dat. Als je kind voor 1 sept. 5 jaar is nu, dan zijn ze welkom op de eerste schooldag van het nieuwe schooljaar. Als ze na 1 sept. 5 jaar worden, heb je pech, moeten ze nog een heel schooljaar naar de pre-school en zijn ze het schooljaar daarop welkom. Gelukkig, is Nova op 24 Augustus jarig en word ze 5 jaar. Ook is het systeem, dat de staat maar halve dagen kindergarten betaald. Dus wie zijn kind voor hele dagen naar school wil brengen, zal hier voor schoolgeld moeten betalen. Dit betend ook dat er 3 klassen zijn: 1 fullday, 1 ochtendklas en 1 middagklas. Als er meer dan 25 inschrijvingen voor de fullday klas zijn, komt er een loterij.
Wij zijn natuurlijk gewend dat kinderen bij 4 jaar voor hele dagen naar school gaan. Dus Nova staat ingeschreven voor de fullday. En nu maar hopen dat er niet geloot hoeft teworden. Want ja, wie geen fullday plek heeft krijgt automatisch een half day plek. Na het praatje van de school directeur en de juffen, hebben wij onze ingevulde papieren achtergelaten in goede afloop op een fullday kindergarten plek.

The right to have arms..

Als we het nederlandse nieuws volgen en we dan een bericht over Seattle zien op NU.NL dan hoop je op iets positiefs, maar nu is dat niet zo. Dit weekend werd de Seattle ongeving opgeschrikt door een idioot die met een geladen geweer een feest binnenging en daar een 6-tal mensen ombracht voordat hij de hand aan zich zelf sloeg.
Geen zorgen, dit is ver van waar wij wonen, Duvall is een dorp, relatief ver weg van de grote stad Seattle. Iedereen hier vraagt zich nu af, waarom? Wat beweegt iemand om dit te doen, waar komen die ideeen van daan, had iemand ruzie etc etc etc. De enige vraag die ze niet stellen, waar heeft de persoon het wapen vandaan? Dat komt door een van de regels in de grondwet, nog van de tijd dat de bisons en de beren door prairie gingen, waarin staat dat iedere burger het recht heeft om een wapen te hebben. Uiteraard toen een prima idee, want je wilt geen bezoekje van een beer, maar nu toch ietwat achterhaalt, als je in de "stads prairie" van Seattle woont. Toch hebben dit soort incidenten en andere als de schietpartij op Columbine Highschool (ook de Michael Moore film Bowling for Columbine) waar twee kids tientallen leerlingen en leraren doodschoten, nog niet het effect van verdronken kalfen en putten gehad. Vrijheid is een mooi iets, maar je moet er wel mee om kunnen gaan en deze 28 jarige inwoner van Seattle kon dat zeker niet.

Telefoon verslaafd

Iedereen heeft er één, dat is niet nieuw meer. Maar wanneer je er wat mee doet en hoe daar zijn toch wel verschillen van inzicht in. Sinds een paar weken probeer ik weer wat sportief actief te zijn en doe dat in de Pro Sport club, vlak bij Microsoft (daar waar Nova ook zwemles heeft) om rustig te kunnen sporten en ook wat activiteiten te kunnen doen die de conditie helpen opbouwen maar mijn knie nog niet zo zwaar belasten. Dus zo ook deze zaterdagochtend was ik aan de bak op de home-trainer, cardio training aan het doen toen een dame naast mij positie innam om ook de strijd tegen zichzelf en de cardio apparatuur aan te gaan met de spiegel als eeuwige finishlijn. Niets aan de hand tot plotseling na 5 min de telefoon ging en zij onder het draaien van de pedalen, een conversatie aanging met de persoon aan de andere kant over allerlei afspraken die die middag nog moesten plaatsvinden. Nu stoorde ik mij niet aan de conversatie, maar wat gaat er in je hoofd om als je in de korte broek en shirt aan de slag gaat, om een prestatie neer te zetten, je zelf in het zweet te werken en niet alleen een handdoek en een drinkfles mee de zaal in te nemen maar ook je GSM aan je sportbroek te hangen? Het zijn niet alleen telefoons, je ziet ook mensen verdiept in "de Davinci code" met leesbril en ondertussen op de Stairmaster aan de slag om de top van het virtuele Empire State Building te halen. Waar is dan plezier in sport of is het dan alleen functioneel? In de toekomst, met waterdichte GSM's kun je je telefoontje aan je zwembroek of badpak hangen en gebeld worden onder de vlinderslag. Als je mij belt en ik neem niet op op zaterdagochtend? Dan ben ik aan het sporten en geniet er van. Spreek mijn voice mail maar in.

't Is maar een uurtje

Ja, ja, we lopen altijd wel wat achter, maar nu is het echt zo. De zomer tijd is in Europa al ingegaan, maar hier in de US zitten we nog in de winter. Dus is het verschil nu geen 9 uur maar 10 uur tussen Amsterdam en Seattle. Dus als je wilt bellen, bel niet te vroeg want we kunnen nog aan het pitten zijn. Als alles gaat zoals het hoort lopen we volgende week weer een uurtje in en is alles weer normaal.

Het is nooit me "vriend" geweest

Deze titel is gebaseerd op de wasmachine. Sinds wij in dit land zijn komen wonen, hebben wij diverse aankopen gedaan in een zeer korte tijd. Hier viel ook de wasmachine en de droger onder. We hadden al het één en ander gehoord over de wasmachines hier. 90% Van alle soorten wasmachines die je kunt kopen wassen op warmwater uit de kraan. Deze wasmachines hebben dus geen verwarmingssysteem, zoals in nl. Wij hadden toen de keuze gemaakt om de wasmachine en droger tweedehands op de kop tetikken. "Want ze zijn toch allemaal niet wat we gewend zijn." Over de droger heb ik geen klagen. De eerste weken was ik blij dat ik weer kon wassen. Maar na verloop van tijd begonnen enigszins de ergenissen. De was was niet schoon tekrijgen, het water was niet heet genoeg etc. Vlekken die er net zo uitkwamen als dat ze er in gingen. Kortom kommer en kwel. Maar nu afgelopen week, kreeg de wasmachine, kuren, deed zijn "Job"nog slechter dan anders. Dit was de tijd om mijn "vriend" buiten de deur tezetten. Vanmorgen heb ik een nieuwe wasmachine gekocht, na wat voor onderzoek, en informeren bij Marisca die wel een wasmachine naar tevredenheid heeft. Geheel naar tevredenheid, hoop ik morgen, mijn aankoop in gebruik temogen nemen. Een super de luxe voorlader met ingebouwde verwarming. Ik denk dat ik wel vriendschap sluit voor de komende jaren.

Gentlemen tourist

Vandaag , zaterdag de extra dag ingepland om samen met de collega's iets van Lissabon te zien. Onze admin Loretto heeft het organizeren in het bloed en had e.a al geboekt. Zo kwam er een mooi busje voorrijden dat ons voor de hele ochtend van de ene naar de andere locatie reed en we dus nog redelijk wat dingen konden zien. Foto's worden een dezer dagen wel op het web gezet. Daarna in de binnenstad gegeten en de straatjes doorgelopen en boven op een berg van een port en van het uizicht genoten. Portugal is het land van de Port uiteraard dus je ziet hier flessen van euro 500 of meer. Niet iets voor mij. Morgen de terug reis met de BA vogel. eerste om half 9 naar London en daarna 's middags met de grote 747 naar Seattle. Daar zullen we met zijn vijven de Business class onveilig maken. Maar ook proberen ruim gebruik te maken van de 180 graden vlakke bedden om slaap in te halen en fris weer in Duvall bij mijn 3 meiden aan te komen.

Lente in Lissabon

Deze week ben ik weer eens op het europeese vaste land. Mag een converentie organiseren voor de Business Managers van Microsoft en dit keer zijn we neergestreken in Lissabon. Nog nooit geweest dus van de gelegenheid gebruik maken om nieuwe ervaringen op te doen. Zondag door de dames weggebracht en uitgezwaaid en met de 747 van British Airways naar London en dan door naar Lissabon. Sinds enige tijd is de regel dat bij een vlucht langer dan 6 uur er Business class gevlogen mag worden dus ik ben in de 747 vogel, na het nuttigen van een heerlijk diner met wijn, in mijn bedje gekropen (de stoel gaat 100% vlak) en met een deken over me heen, oordopjes in en zo een mooi kapje over mijn ogen heerlijk voor 3-4 uurtjes onderzeil geweest. Je wilt nooit anders meer. Engelse rijden aan de verkeerde kant van de weg, maar hebben ook een vreemde opstelling in hun vliegtuigen. In business class kun je stoelen hebben die achteruit vliegen... een vreemde ervaring, maar als je met een collega vliegt wel aangenaam want je kijkt elkaar de hele weg aan en dat kletst makkelijker.
Hier in Lissabon is het nu lente. Ik slaap in het Four Seasons Ritz hotel met alle faciliteiten die je maar kunt bedenken. Grote bedden, zwembad, prima douche etc etc. Vanochtend uiteraard om 6:00am wakker maar toch maar van de nood een deugd gemaakt en de sport kledij aangetrokken en boven op het dak het fitness centrum bezocht en onder het bekijken van een prachtige zonsopgang de dag begonnen met wat fietsen en hardlopen. Ja het leven onderweg is hard. Maar niets van al het luxe kan het gezelschap van de meiden thuis vervangen, hoewel die naar ik begrijp in McDonalds een prima vervanging gevonden hebben. :-)

home sweet home

De laatste weken is het druk in huize Schaap. Bo is al 2 weken met de schoolbus naar school en weer terug. Een hele onderneming, waar ik dit schooljaar niet meer opgerekend had. Want ze wilde na 2 dagen aan het begin van het schooljaar niet meer met de bus. Toch wel eng allemaal... Stel je voor dat je de verkeerde bus naar huis neemt.Nu heeft ze een vriendinnetje uit haar klas die in dezelfde bus zit, dus ze gaan nu samen. En Amelia houd een plaatsje voor Bo vrij op de heen weg. Een echte vriendin dus. Milo heeft het erg druk op zijn werk gehad om alles in orde temaken voor de trip naar Lissabon. Deze hebben wij vanmiddag weggebracht naar het vliegtuig en gaan hem volgende week zondag weer halen. Afgelopen week heb ik weer een dagje popcorn gemaakt op school tijdens de lunch, dus ben ook weer onder de mensen geweest. Vrijdagavond was er een soort musical op school, voor en door kinderen. Bo en Nova vonden het leuk om er tegaan kijken, en Bo om naar haar vriendinnetjes tekijken. Het was het verhaal van Junglebook en erg leuk. De kinderen hebben dit onderleiding van een kindertheater in 4 dagen tijd in gestudeerd. Maandag konden alle kinderen auditie doen. Verder heeft deze familie zaterdagmiddag de outlet Seattle onveilig gemaakt voor de eerste keer. Deze is nieuw sinds vorig jaar en wij waren er nog niet geweest. Ook weer geleerd dat je dat niet op zaterdagmiddag moet doen. Leuk om naar toe tegaan, kom er zeker weer, maar niet op zaterdagmiddag. En als weekend afsluiting ben ik samen met Bo en Nova vanavond naar de MC Donalds geweest. We zitten tenslotte ver onder Amerikaans peil met een gemiddelde van 3x per jaar. Aankomende week wordt het dus even overleven, 3 dames in huis zonder een man....en papa. hahaha.

Party-time in Duvall

Vandaag was het heugelijke feit daar dat ik mijn verjaardag mocht vieren, voor de tweede keer in de US. Vele felicitaties en telefoontjes ontvangen en iedereen bedankt daarvoor. Begon in de vroege morgen toen het Huize Schaap dameskoor een onvervalst "Happy Birthday" inzette toen ik nog lekker lag te slapen, de opgespaarde kaarten gekregen en uiteraard het kado. Een echte "hollandse" Senseo voor op kantoor om het zwarte water bij Microsoft op kantoor te vervangen. Toch was 28 Feb een echte werkdag met veel meetings en een hoop dingen te doen, dus overdag weinig verjaardag gevoel, hoewel ik wel door de collega's gefeliciteerd werd met mijn 29ste verjaardag. Uiteraard dat zo gelaten, toch blij dat ik nog zo jeugdig overkom. Als laatste het al bijna traditionele diner bij Xtapa , onze locale Mexicaan, alwaar zowel Bo en Nova er voor zorgden dat ik ook daar weer in het zonnetje werd gezet. Dit jaar mocht Nova naast papa zitten en op de foto, want vorig jaar was het Bo. Toch nog een kaarsje uitgeblazen..als afsluiting van een goede dag.

"Even iets rechtzetten"

In het voorgaande stukje over de zwemles van Nova, vertelde ik dat om 5 uur op moest staan om teregelen dat ze bij een groepje zou komen met een zwemjuf. Hiermee bedoelde ik zeker niet dat ook de zwemlessen om 5 uur sóchtends zouden zijn. De sportschool waar het zwembad ook ondervalt is om 5 uur open sóchtends en het is wie het eerst belt heeft plek. Aangezien er maar 4 plaatsen in een groepje zijn.... Dus beste lezers, deze fam. Schaap is om 5 uur sóchtends nog in diepe rust en gaat dus niet naar de zwemlessen, maar doet dit om 10.30 uur, 2x in de week.

Mid-winter break

Vakantie betekent zoveel mogelijk proberen tedoen. Dus de afgelopen week hebben dit ook gedaan. Play-dates maken met vriendinnetjes, zwemmen, kadootje kopen voor Milo zijn verjaardag en dit op een geheime plek verstoppen. En we hadden ook nog een loge voor 1 nachtje. Een derde meid erbij, Maite, deze heeft in nov. ook al eens een nachtje geweest. Bo en Nova vinden dat natuurlijk ook wel leuk zo een kleintje. Gisteravond was het dus een beetje feest, patatjes eten, en met alle meiden in het bad.....dachten we...Onze logé dacht daar anders over. We konden praten wat we wilden, maar Maite had er geen zin meer in en wilde misschien toen al liever naar bed. Want ja, het valt natuurlijk niet mee, 2 van die grote meiden om je heen en van alles met je willen doen. Dus dan pyama maar aan, tanden poetsen en naar bed. Na een goede nachtrust, hebben de dames vanmorgen nog lekker gespeeld en lekker gekleid. En werd Maite eind van de ochtend weer opgehaald.

Afscheid van Patch

Voor Bo was het deze vakantie voor de laatste keer op Patch rijden. De vrouw waar ze paardrijd gaat maandag verhuizen. Dit betekende in de vakantie nog 1 maal rijden. Patch was de pony waar ze steeds op gereden heeft. Ze heeft 2 mooie foto's gekregen als herinnering. Zie hier boven. In middels zijn we natuurlijk aan het rond snuffelen waar ergens kunnen paardrijden, bij wie etc. Gelukkig hebben we al een aantal optie's. En van de eigenaresse hebben we ook al gehoord dat de nieuwe bewoners ook met paarden komen en iets soort gelijks willen doen. Bo was de laatste weken erg in haar sas dat mocht paardrijden, stallen schoonmaken, borstelen etc. Het kon niet lang genoeg zijn, dus die begon zich al zorgen temaken, toen ze hoorde dat het de laatste keer was. Maar we hebben haar beloofd dat we iets anders voor haar zoeken. Gelukkig zat de liefde nog niet tediep en kon ze met een Big Hugh afscheid nemen van Patch.