"Even iets rechtzetten"

In het voorgaande stukje over de zwemles van Nova, vertelde ik dat om 5 uur op moest staan om teregelen dat ze bij een groepje zou komen met een zwemjuf. Hiermee bedoelde ik zeker niet dat ook de zwemlessen om 5 uur sóchtends zouden zijn. De sportschool waar het zwembad ook ondervalt is om 5 uur open sóchtends en het is wie het eerst belt heeft plek. Aangezien er maar 4 plaatsen in een groepje zijn.... Dus beste lezers, deze fam. Schaap is om 5 uur sóchtends nog in diepe rust en gaat dus niet naar de zwemlessen, maar doet dit om 10.30 uur, 2x in de week.

Mid-winter break

Vakantie betekent zoveel mogelijk proberen tedoen. Dus de afgelopen week hebben dit ook gedaan. Play-dates maken met vriendinnetjes, zwemmen, kadootje kopen voor Milo zijn verjaardag en dit op een geheime plek verstoppen. En we hadden ook nog een loge voor 1 nachtje. Een derde meid erbij, Maite, deze heeft in nov. ook al eens een nachtje geweest. Bo en Nova vinden dat natuurlijk ook wel leuk zo een kleintje. Gisteravond was het dus een beetje feest, patatjes eten, en met alle meiden in het bad.....dachten we...Onze logé dacht daar anders over. We konden praten wat we wilden, maar Maite had er geen zin meer in en wilde misschien toen al liever naar bed. Want ja, het valt natuurlijk niet mee, 2 van die grote meiden om je heen en van alles met je willen doen. Dus dan pyama maar aan, tanden poetsen en naar bed. Na een goede nachtrust, hebben de dames vanmorgen nog lekker gespeeld en lekker gekleid. En werd Maite eind van de ochtend weer opgehaald.

Afscheid van Patch

Voor Bo was het deze vakantie voor de laatste keer op Patch rijden. De vrouw waar ze paardrijd gaat maandag verhuizen. Dit betekende in de vakantie nog 1 maal rijden. Patch was de pony waar ze steeds op gereden heeft. Ze heeft 2 mooie foto's gekregen als herinnering. Zie hier boven. In middels zijn we natuurlijk aan het rond snuffelen waar ergens kunnen paardrijden, bij wie etc. Gelukkig hebben we al een aantal optie's. En van de eigenaresse hebben we ook al gehoord dat de nieuwe bewoners ook met paarden komen en iets soort gelijks willen doen. Bo was de laatste weken erg in haar sas dat mocht paardrijden, stallen schoonmaken, borstelen etc. Het kon niet lang genoeg zijn, dus die begon zich al zorgen temaken, toen ze hoorde dat het de laatste keer was. Maar we hebben haar beloofd dat we iets anders voor haar zoeken. Gelukkig zat de liefde nog niet tediep en kon ze met een Big Hugh afscheid nemen van Patch.

vooruitgang in de zwemles

Afgelopen week was het schoolvakantie voor de dames. Dit betekend lekker doen wat we willen. De zwemlessen van Nova gingen gewoon door. Nova vind het momenteel erg leuk om naar zwemles tegaan. Sinds de laatste maand zwemt ze in level 3 en dit betekende een andere juf/meester. Om praktische redenen zijn we van de vroege middag naar de ochtend verhuisd. En toen Nova hoorde dat ze een level verder mocht, vond ze dat ze ook verlost kon worden van haar zwem meester Trevor. Om 1 of andere reden vond ze hem niets en noemde ze hem zelfs "silly". Hij maakt jongens grapjes en die vind Nova niet leuk... En aangezien ze het steeds treft dat ze alleen maar met jongens in een groepje zit, kun je de rest er wel bij bedenken. Dus Nova verlost van haar zwem meester en ik wat relaxer met de overige tijd. Dit betekende tevens weer een ochtendje om 5 uur op voor een plekje op de tijd dat je in een nieuw groepje wilt. Inmiddels krijg ik ervaring en lukt het me wel. De zwem juf is het helemaal voor Nova en kan niet meer stuk bij haar. En afgelopen week mocht ze dan ook voor het eerst met haar groepje naar het grote bad om daar hele banen tezwemmen. En de juf langs de kant meelopen. Eerste helft in het instuctie bad en de andere helft in het grote bad. Wat gaat ze goed, de kracht heeft ze ervoor, de motivatie is sterk aanwezig en wat zijn we trots op haar. Vol trots zat ze sávonds ook aan Milo tevertellen dat ze in het grote bad gezwommen had.

Woodland Zoo

Zoals Amsterdam de Artis heeft, beschikt Seattle over Woodland Zoo. Wij waren er nog niet eerder geweest. Dit was een uitgelezen dag. Blauwe lucht, dus zonneschijn, maar wel koud. Zo rond het vriespunt. Een mooie dierentuin gelegen in een mooi groen gedeelte bij Seattle. Het eerste waar Bo en Nova naar toe wilde, waren de apen. Maar uiteraard hebben we ook olifanten en tijgers gezien. De kleinere dieren waren ook aanwezig (spinnen, kakkerlakken etc.) Een leuk familie uitje dat we nog wel eens een keertje kunnen overdoen. Maar dan in de lente als het wat minder koud is en alle dieren buiten hun nachtverblijf zijn en we ze goed kunnen bekijken. Want sommige van hen bleven binnen ivm de winter.

Sneeuw, Zon en Storm

Afgelopen vrijdag zijn we met zijn vieren 5 dagen naar de sneeuw geweest. We hadden een cabin gehuurd vlakbij Crystal mountain. Een ski gebied op 2 uurtjes rijden met de auto. Met een auto volgeladen, niet alleen onze kleding maar ook boodschappen voor 5 dagen, gingen we op weg. De boodschappen waren uit praktische overweging meegenomen omdat de eerste supermarkt op 30 miles van de cabin af lag. En uit ervaring hadden we ook kaarsen en zaklampen mee. Je weet tenslotte maar nooit hier in Amerika kun je zo zonder electriciteit zitten. Onderweg stormde het al behoorlijk dat we er naar toe reden. En jawel hoor, bij aankomst kregen we bij de receptie al tehoren dat de stroom uitgevallen was. En meestal duurt dit een aantal uur voordat dit gefixed is. Maar mag de pret niet drukken, wij kunnen eerst nog even gaan skieën en als we terug komen zien we wel weer. Zonnetje op de piste, Milo proberen Nova de eerste beginselen van het skieën aan teleren, en ik met Bo samen de berg af, even oefenen. Bij terug komst nog steeds geen stroom, dit betekent dus niet koken, dan maar een restaurantje nemen en weer terug naar het ski-gebied. Gelukkig bij terug komst hadden we weer licht en verwarming, dus konden we ons huisje op warmte tekrijgen. Dit samen met de openhaard die ook aanwezig was. Leuk voor Milo. Zaterdag en zondag de meiden de hele dag op ski-les geweest. Zaterdag dat we de dames opgaven voor ski-les hadden we al ingevuld bij Nova dat die geen ski-pas nodig had. Ze moest tenslotte nog beginnen. Gaat dus niet de eerste dag met de ski-lift. De dame achter de balie, dacht daar anders over en vertelde dat er wel kinderen na een ochtend oefenen, s'middags met de lift omhoog gingen. Nou ja denken we als jij dat zegt, het is tenslotte Amerika hier en geen Oostenrijk wat we gewend zijn. Maar we moesten de pas erbij nemen. We hadden onze bedenkingen, maar tot onze verbazing zagen wij s'middags onze dochter Nova met de lift omhoog gaan en vervolgens met haar klasje naar beneden komen skieën. Het bleek dan ook welliswaar een hele goede oefenberg tezijn. Bo daarin tegen ging meteen met haar klas de liften in en had al meer van het ski-gebied gezien dan haar eigen vader en moeder. Want die hadden eerst de oefenberg maar even genomen, omdat Milo toch nog even wilde proberen om met een brace om zijn knie tekunnen skieën. Na afloop van een dagje skieën heerlijk nog even een duik in het verwarmde zwembad, die naast onze cabin stond. Zaterdagavond was het op uitnodiging van de eigenaar, een kampvuur met drinken en marshmallows. Alle gasten kwamen even een kijkje nemen en onder genot van een wijntje was het gezellig. Zondag was een top dag, de wind was minder en het zonnetje heerlijk. Maandagochtend zijn de dames nog op ski-les geweest en s'middaags hebben we samen geskieëd. Het was een dag dat het enorm sneeuwde en de wind was er ook weer. Af en toe stopte het met sneeuwen en leek het op teklaren. Na het skieën nog even iets drinken, wilde Bo nog 1 afdaling met Milo maken, dus ik met Nova nog even even skieën. In een 10 min. tijd sloeg het weer om, kwam er een krachtige wind opzetten, tegen de berg op. Nova ging niet meer vooruit ondanks dat we de berg afgingen. En begon het nog harder te sneeuwen. Na het wachten op Bo en Milo zijn we ook meteen naar de auto gegaan. Ook dit moest tegen wind, zoals hier boven op de foto zag het toen zo uit. Dan is het lopen naar de auto met spullen en kinderen tegen wind in met sneeuw dat aanvoeld als ijs geen lolletje. Nadat we in de auto zaten moesten we natuurlijk de pas nog af naar beneden, de ruitenwissers waren bevroren, de weg was wit, en het zicht was slecht. Een scenario die Milo altijd voor ogen heeft, als ik naar de sneeuw wil. Maar Milo is een goede chauffeur, die zijn gezin weer veilig naar de cabin heeft gebracht. Na aankomst zijn we ook lekker nog de hot-tub en zwembad in geweest, om onze dag af tesluiten. Omdat er voor vandaag ook sneeuw voorspeld werd, hebben Bo en Nova nog even lekker in de sneeuw gespeeld bij de cabin en zijn we daarna weer op huis aangegaan. En kunnen we terug kijken op een paar heerlijke dagen met lekker skieën.

Aardbevinkje gehad. niets gevoeld

Ja, het stond een keer te gebeuren. Seattle en de hele west kust van de Verenigde Staten ligt op een breuklijn van twee plateau's en soms schuiven die twee over elkaar. Zo ook vanavond, waar rond Widbey Island een korte, kleine aardbeving heeft plaats gevonden met en kracht van 3.6 op de schaal van Richter. Zat op kantoor, en heb er niets van gevoeld maar op het nieuws is het uiteraard nieuws van de dag. Ook de seismologische dienst heeft gezien.

Kleine neefjes worden groot

Hadden wij dit bijna 20 jaar geleden ooit verwacht! Dat mijn toen pasgeboren neefje, Dennis, ons nog eens komt bezoeken in de USA. Jawel ik weet uit inmiddels eigen ervaring dat kleine kinderen groot worden. Dennis is nu ook inmiddels mijn neef en een kop groter dan ik. En studenten van bijna 20 jaar, willen wel eens iets van de wereld zien, niet waar? Wat doe je dan als je een oom en tante in Amerika heb wonen, dan maak je van de gelegenheid gebruik om langs tekomen. Gewaagd hoor, helemaal alleen, we zijn enorm trots op je. Ik zelf deed het vorig jaar pas voor het alleen naar Amerika en ben een paar jaartjes ouder dan jij. Dennis je bent van harte welkom om bij Huize Schaap je 20ste verjaardag tekomen vieren. We kijken uit naar een gezellige tijd en tevens zullen wij je nog iets van deze mooie omgeving laten zien.

Voor die donkere en koude avonden in Nederland

We hebben weer wat foto's online gezet zodat iedereen er op de donkere en koude dagen in Nederland (en andere locaties als Reading UK, Redmond US, etc) gezellig, onder het genot van een wijntje doorheen kan lopen. http://spaces.msn.com/schaapgoesusa/photos/

De heen en weer

Zondag vandaag, dus tijd voor plezier en vermaak en vandaag was dat weer eens wat van de omgeving zien. Deze keer met de ferry. Dus bijtijds op om "bootje half 10" te halen (zoals ze dat op Texel zeggen) naar Bainbridge Island aan de overkant van Seattle aan de Puget Sound. Ongeveer 35 min onderweg en vanwege enige deining zelfs iets te spannend voor onze meiden. Bij het verlaten van de pier in Seattle, (zie link voor webcam) nog een zeehond zien zwemmen die eenzaam voortploegde door het koude water van de Sound. Nadat we aangekomen waren in Bainbridge, snel de boot af en de weg naar Poulsbo genomen. We wilden rondje eiland doen en dan via een andere ferry( Bremerton) weer terug. Het hele noordwesten van Amerika heeft zijn roots bij de Indianen en zo ook de omgeving van Bainbridge Island. Op borden stonden allerlei reservaten aangegeven en ook het graf van Chief Seattle, de naamgever van de de stad Seattle. Wij die kant op en rijden en rijden, maar geen graf gezien. "Ja gewoon doorgaan" zei Jacq "dan komen we gewoon weer op de weg waar we vandaan kwamen". Welnu als we dat gedaan hadden dan waren we nu in Canada en had ik dit stukje niet kunnen schrijven. Toen door langs de Hood canal Straights en onderweg plotseling een dorpje tegen gekomen Port Gamble, de Zaanse Schans van Washington State. Erg leuk en zeker iets waar we van de zomer terug naar gaan. Kijk hier voor een virtuele tour van Port Gamble en zie hoe de foto's van nu en 1916 niet anders zijn. Daar een bakkie gedaan in de plaatselijke General Store, annex Schelpen museum en toen door. Kregen toch wel honger rond 12:30 en dat weet je weer wat de term, middle of nowhere betekent. Dus rond 2:00pm eindelijk een Subway sandwich shop gevonden en gegeten. Snel door naar Bremerton om de boot te halen. Bleek dat we 2 min voor vertrek aankwamen. Gelukkig anders hadden we 1 uur en 15 min moeten wachten. Uurtje varen, en deze ferry gaat tussen de eilanden van de Puget Sound door. erg gaaf. Toen weer terug naar Duvall en 2 meiden die sliepen achterin. Een geslaagde dag.

Seahawks to Superbowl

Dit is echt groot, echt echt groot. De Seahawks zijn het American Football team van Seattle en zij hebben vandaag voor een enorme stunt gezorgd door de finale van de play-offs van het American Football seizoen te behalen, de Superbowl. So, what... denk je dan. Wel als je hier bent dan begrijp je een beetje beter hoe dat zit. De Superbowl is naast de Worldseries in Baseball het grootste sport evenement in de Amerikaanse sportwereld. Nu zijn de Worldseries een serie (best of 7 games) die minimaal 4 wedstrijden duurt, de Superbowl is één wedstrijd. En vandaag hebben de Seahawks deelname aan die ene wedstrijd gehaald. Vergelijk het een beetje met Nederland in de finale van het WK en EK voetbal tegelijkertijd en daar dan Ajax in de finale van de Championsleague bij opgeteld. Dit is de eerste keer in het bestaan van de Seahawks ( 20 jaar +) dat ze de finale halen dus, heel Seattle en omgeving, TV, Radio, kranten en het gesprek op het werk, is Seahawks, Seahawks, Seahawks. In de komende 2 weken, de Superbowl is op 5 Feb, zullen we veel pre-bowl TV programma's zijn en wordt het tijd dat we ons in de regels van het spel gaan verdiepen. "Onze" SeaHawks staan in de finale en dus moeten we als supporter ons team steunen, de zgn 12e man in het veld zijn. (Dat er 11 in het veld staan is zo een beetje de enige overeenkomst tussen voetbal (soccer) en American Football). De 12e man is een instituut hier in Seattle, zo zelfs dat er een enorme vlag boven op de Space Needle waait met Nr 12 er, als support voor de SeaHawks. Dus nu maken we ons op voor de Superbowl en de bijbehorende Superbowl parties waar mannen (en sommige vrouwen) gillend voor de TV gaan zitten op een zondagmiddag en met bier, wijn en veel chips hun team naar de overwinning schreeuwen. Laat je weten als ik geen stem meer heb. GO SEAHAWKS!!!!

Winterpret

Belofte maakt schuld. Eén van de voordelen waarmee ik Jacqueline heb kunnen overtuigen van het verhuizen naar Seattle is de ligging en de bergen met sneeuw binnen een uur rijden. Dan moet je dat natuurlijk ook wel doen. Vorig jaar zijn we gaan skieen in April en dit jaar was het weer tijd (zeker volgens Jacq) om de sneeuw weer eens op te zoeken. Dus vandaag naar Hyak Snow park geweest. Een State Park dicht bij de pistes van Snoqualmie, waar de langlauf en snowmobiel trails beginnen. Ook een ideale locatie voor sleetje rijden en dat was nu net wat we wilde doen. Dus rond 11:00 de deur uit en voor de lunch zaten we tot onze middel in het sneeuw en gingen we in razende vaart de berg af. Berg met gaten en heuvels dus toen ik overmoedig extra hard van de berg ging werd ik gelanceerd en heb nu twee blauwe billen (wat deed dat zeer). Over twee weken gaan we echt op wintersport. 5 dagen skieen in Crystal Mountain, een iets groter ski-gebied op 2 uur rijden. Ik zal op de kinderpiste blijven want skieen zonder kruisband lijkt me niet helemaal handig. We zien wel. We missen in iedergeval de 14 uur rijden naar Oostenrijk niet.

Stillwater P.E. Assembly

Bo was vandaag 1 van de geselecteerde om mee temogen doen met de Physical Education assembly. Als ouder wordt je dan uitgenodigd om tekijken. Het evenement vond plaats in de gymzaal. Alle klassen kwamen kijken naar de half uur durend evenement. Bo deed zoals je ziet met het witte t-shirt en lila broek, mee met het hoela hoepen. Ook kwam het touwtje springen aan de orde in alle variaties, jongleren, steltenlopen etc. Dit onderleiding van de gymleraar. En onder begeleiding van wat muziek. Leuk om naar tekijken en om dit toch wel typisch Amerikaanse op school mee tekunnen maken.

Ziek zijn estafette

Het begon vrijdag/zaterdag met Nova. Begon 's nachts te gloeien en na een onrustige periode begon ze toch midden in de nacht over te geven en enorm te hoesten. Dus wat doe je als ouders, even tempen en aan de gang met de paracetamol. Hoewel ze zeker niet lekker was, vond Nova dat nu niet het beste idee, maar als je beter wilt worden dan moet je soms wat dingen ondergaan, zoals het zetten van zetpillen om de koorts teverlagen. Zaterdag en zondag ging het weer beter en maandag was een vrije dag (Ds M.L King dag in US) dus kon ze nog even bijkomen. Maandagmiddag komt Bo terug van een playdate bij haar vriendin Maddy en begon ook te gloeien. Dus ook maar even aan de thermometer.. 39.1.... Wederom de paracetamol te voorschijn en de strijd aan met de koorts. Dinsdag Bo thuisgebleven en weer op krachten gekomen...... Jacqueline pijn in haar rug, warm en koud tegelijk en een wattenhoofd. Dus de thermometer overuren gemaakt. 38.1. Vroeg naar bed en uitzieken. Vandaag zijn de meiden weer naar school geweest en heeft Jacq tot 1:00 uur geslapen. Lijkt erop dat we de finish gehaald hebben en dat iedereen er weer boven is. Ik hoefde gelukkig dit keer niet aan te treden om de estafette af te maken.

Living in Bigfoot country

Soms zijn er van die dingen die je niet weet er waar je door anderen op gewezen wordt. Zo ook dit. Een collega van mij had afgelopen dagen naar Discovery channel gekeken en daar was een programma op geweest over de eeuwige zoektocht naar Bigfoot, het grote beest/aap-achtige die door de bergen gaat en overal voetensporen, mythes en dus mooie verhalen achterlaat, met de grootste vraag natuurlijk, bestaat hij of bestaat hij nu niet? Blijkt dus dat Washington state, waar wij wonen, met 384, de meeste "waarnemingen" van Bigfoots, of Bigfoot gerelateerde zaken in de wereld heeft, en sterker nog de Cascades (onze bergen) omgeving Duvall, Carnation, North Bend staat zeker in de top tien. (ik dacht al 's nachts vreemde geluiden te horen. Dit alles wordt serieus bijgehouden door de Bigfoor Field Research organizatie die alle waarnememingen in de wereld registeerd.

De BFRO heeft een website, waar je dit alles kunt volgen en dus ook de waarnemeningen in Duvall zoals deze. Een Bigfoot, ook wel Sasquatch genoemd, was door een dame 's nachts gehoord en 's ochtends werden er in de moestuin twee enorme voetsporen gevonden. Dus voor iedereen die nog van plan is om langs te komen..... altijd opletten voor grote voetstappen en vreemde geluiden

Record is zicht

Hoewel het wel vervelend is, is het aan de andere kant weer een ervaring. Slachtoffer zijn van het weer. In ons geval niet zo heel erg, alleen maar wat verkeersproblemen, files en lange ritten van en naar het werk. Sinds afgelopen Woensdag was de belangrijkste brug van en naar Duvall niet meer in gebruik. Er is niets met de brug aan de hand, maar de wegen die naar de brug leiden zijn lager dan het brug dek en wanneer de Snoqualmie rivier de enorme waterhoeveelheden niet meer kan verwerken stroomt het water in de "uiterwaarden" (ja, heb vroeger opgelet met aardrijkskunde) en dus verdwijnt het wegdek onder een fikse hoeveelheid water. Op de foto is eigenlijk alles wat water is eigenlijk gewoon droogland en in de verte zie je de eigenlijke brug over de rivier. Dit alles had als gevolg dat iedereen in Duvall over de andere, kleine brug moet en dus file, file file. Donderdagochtend deed ik er 40 min over om uberhaupt het dorp uit te komen. Het record in Seattle voor de langste periode van regendagen is 33 dagen ergens in 1900 zoveel. Op dit moment staan we we op 27 dagen en zit er nog geen verbetering aan te komen. Dit feit leverde zelfs "wereldnieuws" op in Nederland. De Telegraaf (wie anders) vond dit feit toch wel zeer nieuwswaardig. Maar zoals het gezegde luid "elk nadeel heb z'n voordeel". Veel regen in Duvall betekent veel sneeuw op de pistes......

23 days and counting

Seattle staat ergens bekend om en de afgelopen tijd leeft de omgeving op naar de reputatie. De laatste 23 dagen heeft het geregend en geregend en geregend. De weervoorspellingen voor de komende dagen geeft ook niets anders dan regen aan. Vervelende bijwerking van deze dagen is de kans van overstromingen. Ook bij ons in Duvall. Vannacht gaat het weer regenen en de kans bestaat dat de brug over de Snoqualmie rivier dan niet meer beschikbaar is en iedereen uit het dorp over een brug moet. dringen dus dan. Het leven op het platteland gaat niet over rozen..

Een meisjes droom

Als kind droomde ik hier van, paardrijlessen. En welk meisje niet? Deze dromen gaan van generatie op generatie. Zo ook in ons gezin. Bo heeft het al een half jaar over paarden. Dit kwam mede doordat ze bij vriendinnetjes met paarden, ook wel eens mocht rijden. Helemaal tegek natuurlijk, maar het verlangen van de droom wordt aangewakkerd. Bij het kopen van een kerstboom bij een boer, was het toeval dat deze ook paardrijlessen geeft. Bo helemaal in de wolken dat wij als ouders hier in toestemde. Maar dan wel starten in 2006. Na het bezoek in Nederland begon de spanning testijgen bij het naderen van haar eerste les. Vanmiddag was het zover. Gelukkig was het droog. Het regent hier namelijk al 2 weken. Na instructie hoe met een pony om tegaan, niet er achterom lopen, laten voelen dat je naast het paard staat etc. een aantal rondjes in de bak, uiteraard buiten. Want een binnenbak hebben ze niet. Ging ze het erf af en de trail op.Stapvoets alles leren: stoppen, starten en sturen. Na de les een overgelukkig kind dat graag nog even meehielp met het borstelen van het paard, kammen van de manen en de hoeven wilde ze ook nog wel even doen. Wat Bo aan gaat had ze al verteld dat ze een wens had, deze wens was nu uitgekomen. Jacqueline

Back home

Ja inderdaad, we hadden het gevoel van thuis komen afgelopen woensdag. Na een bezoek aan Nedereland. We waren moe maar voldaan. En we hebben genoten van de aanwezigheid van familie en vrienden. Namens ons allen bedankt voor alle gastvrijheid van iedereen waar we geslapen en vooral ook de boel leeg gegeten hebben. Na een lange vliegreis zijn we op gehaald door onze buurvrouw en viel Nova in de auto inslaap. De meiden hadden niet geslapen, dus de vermoeidheid sloeg toe. Na thuiskomst hebben we nog even de mountainier opgehaald want deze was inmiddels klaar. Weer helemaal gerepareerd na de aanrijding die ik voor vertrek nog even had veroorzaakt. Hij is weer als nieuw en je ziet er geen barst meer van. haha... Gisterochtend waren we allemaal om 5 uur wakker. We zaten om 6 uur aan gezamelijk ontbijt om vervolgens optijd op werk en school tezijn. Bo was weer naar school en Nova heeft haar zwemles weer gehad in het nieuwe jaar. Gisteravond sloeg de vermoeidheid weer toe, dus de meiden lagen om 7 uur weer op bed en werden vervolgens om 4 uur weer wakker. Vanmorgen hebben we het ritueel van ontbijten maar weer herhaald. Maar dit moet niet tevaak voorkomen. Bo is inmiddels niet meer tehouden van opwinding over haar eerste paardrijles. Deze is vanmiddag omdat ze een halve dag school heeft. We hebben haar ook maar even voorbereid dat deze les misschien niet door kan gaan vanwege de vele regen die valt, en de drassige boel buiten. We zien wel, momenteel is het droog, maar het heeft hier al 2 weken alleen maar geregend. Vandaag, vrijdag is Nova ook weer naar school, dus alles gaat weer zijn gangetje. De kerstboom is opgeruimd, nu de rest nog. En maar even hopen dat we morgen ietsje later wakker worden.

Sneeuwjacht

Koningwinter heeft toegeslagen. Op de een na laatste dag van het jaar is de winter helemaal aan de macht gekomen hier in Nederland. Dat hadden we dus niet verwacht. Toen we vertrokken had ik nog twijfel of ik een winterjas mee moest nemen, toch maar gedaan en nu ben ik wel blij. Vanmiddag begon het te sneeuwen en te waaien en leek het wel of we in Siberie aangekomen waren. De ijzige wind sneed door alles heen en onze gezichten bevroren. Toch hebben we het helemaal naar onze zin en hebben we ons schema al redelijk afgewerkt. Het is geen vakantie, het is een werk bezoek waarin we proberen zoveel familie-leden en vrienden te zien als mogelijk. Bo heeft ook vandaag de mooiste dag van ons bezoek want ze mag blijven slapen bij haar vriendin Laura. Ook nieuws over Nova, ze is vandaag een echt dametje geworden met echte gaatjes in haar oren. Niet gehuild en een echte kanjer, is ze trots als een pauw en laat ze aan iedereen zien dat ze mooie roze knopjes in haar oren heeft. Nog een paar dagen en dan weer lekker naar huis naar het regenachtige Duvall.

Familie kerst

Na de nodige dagen met jetleg... 4:00am op en soms eerder op. Vandaag en gisteren, eerste en tweede kerstdag in een warm familiebad gedompeld. Gisteren de Schaap familie gesproken en kado's onder de kerstboom gedaan, vandaag (op dit moment) de Bloetjes familie. Foto's maken en laten zien, de grote verhalen delen en uiteraard ook kado's uitdelen. Daarna lekker eten en dan weer verder van de vakantie genieten. We vermaken ons prima!!!

Vandaag is de dag

Met deze grote vogel, of een van zijn broertjes, komen we vandaag (woensdag) naar Nederland. Het is nu 8:30 's morgens en iedereen is hyper actief. Bo kan al 4 dagen niet slapen en ook Jacq en ik hebben de kriebels. Voor iedereen die ons volgen wil we komen met NW34 van Seattle rechtstreeks naar Amsterdam. Via deze link kun je zien waar we uithangen. We hebben er enorm veel zin in de komende 2 weken om iedereen weer te zien en hebben al een compleet schema opgesteld van wie we wanneer zien. Tot "morgen" (Donderdag). We komen eraan!!

Groot, groter, grootst...

Zoals iedereen wel weet zijn amerikane zeer enthousiast in alles wat ze doen en gaan ze meestal "over the top". Met de kerstdagen hebben heeeel veel mensen hun huis versierd met lichtjes en dat is een zeer gaaf gezicht als je door het dorp heen rijdt. Maar het kan beter..... In de buurt van Amsterdam heb je het fenomeen "Den Ilp", een klein dorp in de buurt van Landsmeer waar de het halve dorp uitbunding met de kerstverlichting aan de slag gaat en waar rond de kerst vakantie files staan van mensen uit de wijde omtrek die dat willen gaan zien. Welnu dat hebben we hier ook en het heet Taylor's Ridge in Duvall en Den Ilp is er helemaal niets bij. Alle bomen, struiken, huizen, tuinen, garages zijn allemaal voorzien van lampjes en van een afstand zie je de wijk al "gloeien" in de verte van al het licht dat er vanaf komt. Er doorheen rijden is een sprookje en is een lust voor het oog. Dus als iemand uit Den Ilp een keer hier in de leer wil komen, is ie van harte welkom.

Aftellen is begonnen

Nog 4 nachtjes te gaan en dan is het zover, dan vertrekken we voor de eerste echte vakantie terug naar Nederland. Iedereen aan beide kanten ziet er erg naar uit en met ons recent ongelukje hebben we ook wel even een break verdiend die de gedachten weer even naar belangrijke dingen brengt, familie en vrienden. Ook de meiden kijken volverwachting uit naar de trip. Beide hebben op hun kalender de datum ingevuld en tellen elke avond nog de nachtjes die ze moeten slapen voordat ze naar Nederland mogen, Bo vooral. Terug naar Opa en Oma en Laura zijn de twee belangrijkste dingen waarom te graag terug wil. Maar ze heeft ook al de reden gevonden om snel weer naar "huis" te willen. Na 4 maanden discussie en besprekingen hebben we uiteindelijk ingestemd in paardrijden als hobby. Dus duidelijk een reden om terug voor te gaan. Op het werk is de kerstvakantie ook al begonnen want afgelopen vrijdag was het één groot afscheid. Iedereen ging terug naar zijn/haar familie en aangezien in ons team niemand uit Seattle komt gaan we allemaal op reis. (Toronto, Amsterdam, Atlanta, Chicago en Washington DC om maar een paar plekken te noemen). Dus maandag en dinsdag nog even aan de slag in een leeg kantoor en dan op weg naar Nederland...

Niemand gewond, alleen auto en een ego...

Tja, wat moet je er nog van zeggen. Het kan iedereen dus gebeuren en ook ons. Vanochtend ging rond 9:30 mijn telefoon en had in een Jacqueline in alle staten aan de lijn die de onvergetelijke woorden sprak: "Ik heb iemand aangereden!!!!" en toen haar verdriet even liet gaan. Dus na de eerste geruststellende woordjes toch maar even wat details gevraagd. Een aanrijding dus, en een redelijke fikse want de Mountaineer wilde niet meer voor of achteruit. Met een "ik kom eraan" alles op kantoor laten vallen en er snel naartoe gereden. Eerst toch even op kantoor geinformeerd want je dan moet doen, want een europees schadeformulier kennen ze hier natuurlijk niet. Ondertussen ook 911 gebeld door iemand anders en toen ik aankwam was de agente (met zwarte zonnenbril die niet afging) al aan de slag om alles op te nemen en te regelen en de takelwagen voor onze SUV was al onderweg. Wat was er nu gebeurd? Wel, een klassiek verhaal van te laat naar links, dode hoek en een Toyota Camry die daar niet werd verwacht. Dus de klap en een Toyota die van voor tot achter in grote deuken en krassen zit en een Mountaineer waarvan de linker stuurstang was afgebroken, (twee voorwielen stonden in verschillende richtingen) en link- rechts spatscherm, bumper, gril en motorkap gescheurd en/of ontzet. Dom, dom, dom, dom.... kan niet tot een andere conclusie komen, maar zoals hierboven gezegd, kan iedereen overkomen. Geen sirenes, geen ziekenhuis, geen schrammetje dus na het betere papierwerk en wat telefoontjes naar de verzekeringsboer de auto opgeladen in de takelwagen en naar de "bodyshop" gebracht. Nu dus maar even afwachten of het chassis niet ontzet is. Gelijk de verzekering geregeld en de claimprocedure opgestart. De aansprakelijkheidsverzekering neemt gelukkig de andere auto voor zijn rekening en de autoverzekering onze eigen auto... (lang leve all risk) maar er is nog steeds een kleine kans op een total-loss. Geluk bij een ongeluk is dat we over 6 dagen naar Nederland komen en als we geluk hebben komen we 4 Jan terug en zien we er geen barst meer van.

In the spirit of X-mas

Nu de goedheiligman eindelijk ook hier het land uit is, is het in huize Schaap ook tijd geworden om de kerstman of Santa Claus zoals ze hem hier kennen binnen te halen. Dus vandaag aan de slag gegaan. De dames gingen vanochtend naar de Elfen-workshop op de school van Bo om te klussen en allerlei versiersel te maken (want het verhaal bij Santa is dat de elfen de kado's maken, zwarte Piet is onbekend hier) . Ondertussen ging ik maar eens aan de slag met de grote string lichtjes die we gekocht hadden, want ja, integreren betekent ook meedoen, dus ook wij aan de slag met het versieren van ons huis. Met gevaar voor eigen leven via het raam het dak beklommen en overal de lichtjes vastgemaakt. Amerikanen zijn wel slim want overal hebben ze dus wat voor, ook voor het snel monteren van lichtjes op je huis. Niks geen spijkers of nietjes, gewoon universele klemmen die je zowel tussen je dak als aan de dakgoot kan schuiven. Kind kan de was doen. Dus toen aansluiten en het geheel was de dagen daarvoor al compleet gemaakt met de versierde bomen en uiteraard mochten de rendieren niet ontbreken. Tevens hebben we vandaag binnen de kerstboom opgezet. Opgehaald bij een boertje ff verderop. Eén van nederlandse afkomst. Dus met de vrouw (al meer dan 40 jaar in de US) even gekletst en de meiden bij de paarden aan het kijken. Bleek dat ze voor de lol ook les geeft en paarden campen en trektochten organiseert op de trail waar we zomers ook op de mountainbike rijden, Bo helemaal enthousiast, dus binnenkort hebben we maar eens familieberaad of we het paardrijleven eens van dichtbij gaan meemaken. (Heb zelf ervaring met een broer die reed en elke zaterdag een uur in de wind stinkend gezellig thuis kwam van de manage). De boom is prima. vol met takken en in een perfecte vorm. Ik maar denken, wat kunnen ze die mooi kweken hier, maar als je dichterbij komt, dan zie je dat ze door een machine geheel in een perfecte kegelvorm geknipt zijn. Ben weer een illusie armer, maar wel een hele mooie boom rijker.

U cut x-mas tree

Nova had vandaag weer een uitje van de Pre-school. Vandaag was het de dag om met zijn alle een kerstboom te gaan kopen voor in de klas. Zodat deze door de kinderen versiert kan worden en alles er feestelijk uitziet tijdens de christmas party. Zoals je ziet, 12 pre-school kinderen 1 boom uitzoeken. Dit gebeurde op een boerderij net buiten ons dorp. Alle bomen staan in de grond, de boom die je wilt hebben zaag je zelf om. Dit betekent u-cut. Dus een vader mee om de boom om tezagen. Toch wel bijzonder dat je als kind met de juf mee gaat om de kerstboom tekopen, die je daarna nog mag helpen versieren. Nova vond het inderdaad geweldig. Vrijdag zal ze op school het resultaat zien, want vanmiddag stond de boom zonder versiering in de klas. Zo komen de kerstkriebels al aardig tevoorschijn en hebben we in huize Schaap alvast wat lichtjes buiten in de bomen gehangen en de verlichte rendieren in de voortuin gezet. Nu alleen nog de lichtjes aan het huis en we zijn niet meer te onderscheiden van de plaatselijke bevolking.

x-mas tree lighting

Vrijdagavond hadden we christmas tree lighting bij ons in het dorp. Sinds Thanksgiving geweest is, draait het hier alleen maar om de kerst. Iedereen begint zijn huis teverlichten, de hoofdstraat van Duvall is ook al helemaal versierd, en vrijdagavond was de traditionele lighting. Dit gebeurde op de parkeerplaats bij het politieburo, er stonden wat standjes, er was gratis thee met koekjes en het hele dorp liep uit. Op het podium was het koor van de school aan het zingen, het kerkkoor. Je kon speciaal op de foto met de kerstkalf, het specifieke verhaal hierachter moeten we nog achterhalen. Het feest begon om 6 uur en de omgeving was perfect want het had gesneeuwd. Met onze logé Maite van 2,5 jaar en onze kids op naar het dorp. Om 7 uur werd er afgeteld en bij 0 gingen in de grote boom de lichtjes aan met de kerstster bovenop. Direct daarop kwam de kerstman om alle kinderen tebegroeten. Maite bekeek het liever van een afstandje op de arm van Milo. Bo en Nova wilde hem wel van dichtbij zien. Voor Nova was het nogal verwarrend, deze man Santa Claus in het engels, noemde ze in het nederlands de sinterklaas.Al met al een geslaagde avond en volgend jaar weer.

Zie ginds komt de stoomboot...

Zaterdag stond in het teken van Sinterklaas. Op de Oranjeschool bij Bo kwam Sinterklaas op bezoek, speciaal voor alle Nederlandse kindjes. De broertjes en de zusjes waren ook welkom, dus Milo was samen met Nova naar school geweest. Alle kinderen versierde mutsen en liedjes zingen. Ondertussen was ik met nog een aantal vrijwilligers bezig met het versieren van de ruimte die gehuurd was door de Holland-America club. Ook hier kwam Sinterklaas op doorreis aan met een boot. Dit clubhuis staat aan het water een ideale plek dus om snel naar buiten tegaan en Sinterklaas van ver aan tezien komen. Bij aanvang en de komst van Sinterklaas was er voor de kinderen genoeg te doen. Pieten mutsen versieren, spelletjes, knutselen, face painting etc. Hier heb ik dus zo een beetje mijn aandeel in bij gedragen. Het weer zat mee, de zon scheen, mooier kon het niet. De kinderen genoten, de ouders des temeer, want iedereen komt van ver en zien elkaar soms maar 1 keer per jaar. Er was zelfs een vertaal piet want Sinterklaas spreekt alleen maar Nederlands. Bij vertrek had ook hier Sinterklaas kadootjes mee voor alle kinderen, en ging iedereen tevreden naar huis. Milo ook met Bo en Nova en bleef ik nog wat langer om ook de boel weer op teruimen. Want als je heb toegezegd dat je wil helpen betekend dat ook opruimen. Als verdienste heb ik een lekker banketstaafje gekregen van de club. Weer een aantal Nederlanders leren kennen, die veel vrijwilligers werk in de Holland-America Club doen. Morgen is het laatste deel van Sinterklaas, dan vieren wij het in huizelijk kring, samen met nog 7 andere gezinnen met kinderen. Deel 2 volgt.

Sneeuwpret in Duvall

Sneeuwpret in Duvall. De winter is hier begonnen. Maandag begonnen de nieuwszenders al met de voorspelling van sneeuw. En jawel je denkt dan als nuchtere nederlander dat er heel wat gaat komen. Want we worden gewaarschuwd en diverse schooldistricten begonnen 2 uur later ivm de sneeuwval etc. etc. Het had wel wat gesneeuwd in Seattle zelf en wat andere plekken. Maar dinsdagochtend Duvall was geen sneeuw. Maar goed een gewaarschuwd mens.....denk je dan. Dus ik nog overwegen of ik wel of niet naar zwemles ging. Maar toch besloten, met in me achterhoofd we zien wel. Alles ging goed. Woensdag hetzelfde geen sneeuw. Maar volgens de berichten HET KOMT ER ECHT AAN.... Gisteren, woensdag dus kregen we nog een brief van school. Op welke manier we info kunnen inwinnen als de school later begint, ivm weersomstandigheden. Jawel met de nadruk op later. Net als op de tv overigens. En dan vanmiddag 12 uur zag het hier wit...de wel verwachte sneeuw. Dus ik had het besluit genomen niet naar zwemles tegaan, want je met al die heuvels hier en ze strooien hier de wegen niet. Ben ik een chauffeur met weinig ervaring. Dus met Nova de sneeuw in en lekker spelen. Ondertussen dacht ik wel aan Bo die nog op moest halen maar de wegen zagen niet echt wit, dus het viel allemaal wel mee. Nadat we binnen kwamen en op gewarmd waren schoot me die brief van gisteren tebinnen. Toch maar eens ff kijken hoe dat werkt, voor mocht ik het nodig hebben. En jawel wat las ik daar: school district van Bo eerder uit! Om 2.40 pm ipv 3.25 pm Laat het nou al bijna 3 uur zijn als ik dit lees. Nooit gerealiseerd dat de scholen ook wel eens eerder kunnen stoppen door de weersomstandigheden. Dus alle kinderen al naar huis en Bo geduldig met nog een handjevol kinderen wachten op hun vader of moeder. Dit is dus een goede leer voor de volgende keer.

Ik ben 4 en ik kan alles

Wij hier zien de meiden natuurlijk per dag groeien en zien dus het verschil niet zo erg, maar als je dan foto's neemt en die vergelijkt met een jaar geleden zie je hoe de dames hier gegroeid zijn. Bij Nova was de school fotograaf geweest (komt hier bijna om de haverklap) en had weer wat mooie "educatief verantwoorde" foto's gemaakt. Het resultaat kun je bekijken op de website onder deze link. Even voor de duidelijkheid, de achtergrond is niet Nova haar school. Om de illusie compleet te maken, komt de fotograaf op school met een mooie achtergrond(doek) die het belang van educatie en de boodschap meegeeft dat deze meid van 4 al bezig is met het plannen van haar carriere en de wereld aan haar voeten heeft. Dat laatste is ook zo, alleen is op dit moment haar wereld lekker spelen, Sinterklaas en tekenen en schilderen, en zo hoort het ook.

Black Friday

De slechste dag om te gaan winkelen in Amerika is de vrijdag na Thanksgiving. Op deze dag, beter bekend als Black Friday, komt de ware aard van de mensheid boven. Alle winkels, groot en klein doen mee aan deze zelfbedachte mania. Deze dag (ochtend) hebben alle winkels de grootste kortingen ooit op bepaalde artikelen en kun je sommige producten voor 50% of minder kopen dan waarvoor je ze normaal hebt. Dus bijv LCD TV's voor onder $800,-,HP laptops voor $350,- en portable DVD spelers voor $79,-. En om geheel aan de gekte te voldoen zijn de winkels open vanaf 5:00am, jawel, je leest het goed vijf uur 's morgens. Uiteraard lagen wij nuchtere hollanders dan nog heerlijk op ons bedje te ronken, maar op het nieuws die dag zag je beelden van mensen die in slaapzakken voor de deuren van grote warenhuizen lagen en Heizel drama tafrelen van mensen die onder de voet gelopen werden toen de deuren van een winkel geopend werden. Rara jongens die amerikanen zou Astrix zeggen.....

Thanksgiving Day

Happy holidays. Dat is wat je de laatste dagen veel hoort. Afgelopen donderdag was het Thanksgiving in de US. Eén van de feestdagen die we in NL niet echt kennen. Voor amerikanen is dit de belangrijkste feestdag van het jaar, nog belangrijker dan Kerstmis of wat dan ook. Het is ook de meest bereisde feestdag van het hele jaar. Vliegen met Thanksgiving is ook een nachtmerrie, met miljoenen andere proberen van vliegveld naar vliegveld te komen, met lange rijen voor het inchecken en de grootste kans op vertragingen, met de mogelijkheid om op een vliegveld ergens in het midden van Amerika vast te zitten omdat door het weer (Chicago en omgeving bijv.) het vliegveld gesloten is/wordt. Dus voor ons niet van dat alles en we hebben Thanksgiving lekker thuis doorgebracht. Overdag lekker spelletjes en relaxen en 's avonds had Jacq een hele kip in gebraden en die wilde we wel verorberen. Traditioneel eet iedereen hier kalkoen, maar daar hebben we ons niet aangewaagd, ook niet omdat we dachten dat we dat ding toch niet opkonden. Dus na een paar uurtjes braden, had papa de eer om de kip aan te snijden. Met het scherpe mes de aanval geopend en toen ik door de borstkas heen was, kwamen we erachter dat ze hier kippen nog met ingewanden verkopen ipv "leeg". Dus we kwamen een gekookte lever, hart en andere zaken tegen, die we toch maar even naast het bord hebben gelegen en ons alleen maar gericht hebben op de bekende zaken als poot en borst.

Post van sinterklaas

Vandaag was er een pakketje gebracht, door de post. Omdat wij niet thuis waren, had de postbode het op de veranda achtergelaten. Dit pakketje was geadresseerd aan Bo en Nova. Wat een spannende tijden allemaal en dan nog een pakketje over de post ook. Bij het openen zat er héél wat lekkers in. Echte chocolade sigaretjes, schuimpjes, en jawel pepernoten en chocolade letters. Gelukkig had de afzender er een berichtje bij gedaan. Een kaart met Sinterklaas en piet, met het bericht dat Bo en Nova toch weer gevonden waren, ook al wonen ze nu in Amerika. Namens Bo en Nova en natuurlijk Milo en Jacqueline : Dank je wel Sinterklaas!

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in me schoentje...

Jawel, het was zover, in huize Schaap. Bo had vernomen dat er 2 pieten opuit gestuurd waren vanuit Nederland, naar Amerika. Dit werd bevestigd door Mark een ander nederlandse jongen uit ons dorp. Hij had zijn schoen al gezet en er was een piet langs geweest. Op de Oranjeschool was het zaterdag ook onderwerp van gesprek, het sinterklaasjournaal wordt door ieder kind bijgehouden en er had een piet op school geslapen. Dus in huize Schaap werd de schoen gezet.
Eerst een mooie tekening maken en een zelf geschreven brief door Bo. In het nederlands.... want ja sinterklaas spreekt tenslotte nederlands. En daarna zingen maar... uit volle borst. De volgende dag, Nova was om 6.15 u al wakker en was het niet vergeten. Wilde ook direct naar beneden, maar dit was wel erg vroeg. Maar nadat Bo ook wakker was geworden snel naar beneden, en jawel hoor de piet was geweest. Er is een piet in Amerika!

Het Sinterklaas Journaal

Inmiddels is het halverwege November. Dit is de tijd dat de Goedheiligman in Nederland aankomt. Wat doe je als je 2 kinderen heb, die deze man zeer goed kennen, en verhuisd bent naar Amerika? Laat deze Goedheiligman nou ook nog eens persoonlijk aan Bo beloofd hebben naar Amerika tekomen...... Dan moet je als ouder toch van goede huize komen, zou ik maar zeggen. Maar door de Oranje school waar Bo op zaterdag naar toe gaat, had ze vernomen, Sinterklaas is in Nederland aangekomen. Jawel en we kunnen dit zien op internet, het sinterklaas journaal ! Nou lang leven het internet, zullen we maar zeggen. Sinds zaterdag zijn onze meiden weer helemaal op de hoogte wat er gebeurd in Nederland met Sinterklaas. Ik zelf moest al ouder wel even slikken, want het is toch anders... De spanning is er wel, maar de sfeer in deze dagen kunnen we niet echt proeven, zullen we maar zeggen. Maar op zo een moment luister ik maar naar mijn echtgenoot, die dan zegt, de kinderen zijn er net zo tevreden mee en missen niets. Nee, ze missen ook niets. Want Sinterklaas maakt zijn belofte waar, hij komt, op 3 December aan met een boot in Bothell, USA. Bo weet zich nog goed teherinneren dat Sinterklaas beloofd had tekomen, toen wij hier op antwoorde dat, dat ook het geval was, had je die twee snuitjes van ons moeten zien. En wij als ouder, zullen creatief met onze antwoorden om moeten gaan tot Sinterklaas weer terug naar Spanje gaat.

't SAS

Jarenlang keek ik bijna dagelijks naar het hotel naast het kantoor van Microsoft en dacht, welke idioot gaat er nu slapen in een hotel op een industrieterrein, naast de startbaan van een redelijke grote luchthaven? Welnu, ik begin het nu te snappen. Morgen (Nov 14th) vertrek ik met de NorthWest naar Amsterdam voor een serie meetings in 't alom bekende SAS. Dus normaal had ik daar dan ook een kamertje gekregen. Gelukkig heb ik een huizelijk alternatief en kan ik mij naar ruim 5 maanden weer eens in de schoot van mijn ouders werpen. Ze hebben nog een bedje staan, dus dat was geregeld. Maak uiteraard van de gelegenheid gebruik en zal pas zondag Nov 20th weer naar "huis" terugkeren. Zet het nog tussen " " maar het klopt wel. Duvall is thuis en ik ga nu op reis naar Amsterdam. Leuk, bitterballen en kroketten, boerenkool stampot en andijvie eten. We bellen....

Build-A-Bear

Build-A-Bear. Een simpel, maar slim concept bedacht door een moeder en zakenvrouw enige jaren geleden en nu één van de succesvolste zakenvrouwen in Amerika. Je neemt wat lege knuffel beren, laat de kids een hart uitzoeken en samen met de dame van de winkel, de beer tot leven brengen door hem/haar te vullen met katoen. Volgende stap is de kleding, je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben het (met voldoende $$) en dan naar de kleedkamers, want de nieuwe kleren moeten wel gelijk aan. Volgende stap is de "geboorte" aangeven in een register en je geboorte certificaat later onvangen bij de kassa. Uiteraard worden ook de gegevens van de gelukkige moeder/vader gevraagd voor wat leuke mailings. Dan door naar de kassa waar dan het hele zaakje bij elkaar komt en de beer, in een mooie doos, met certificaat, aan de nieuwbakken moeder wordt meegegeven. Bo en Nova wilden beiden al heeeeeel lang een Build-A-Bear en we hadden afgesproken dat ze er voor zouden sparen. Een mooie gelegenheid om het begrip geld en sparen eens bij te brengen. Dus de afgelopen maanden, klusjes gedaan, zakgeld gekregen en vandaag was dan de grote dag. De twee moedertjes liepen de hele middag met een bigsmile op hun gezicht en ware blij en trots dat ze dit dan toch maar mooi even zelf voorelkaar gekregen hadden. Nu. vannacht, liggen de beer, genaamd Lisa, bij Bo in bed te slapen en de hond, genaamd Rosie bij Nova te knorren, en ze laten ze de hele nacht niet meer los. En zo hoort het ook. O, ja als je denkt. dat is ook wel wat voor mij... Build-A-Bear zit ook in NL, in Amstelveen om precies te zijn. Neem wel je €€€'s mee.

Election day - Nov 8th

Verkiezingsdag was het vorige week, en hoewel we er niet aan mee mochten doen hebben we er toch wel wat van meegekregen. Het eerste wat opvalt is de manier van campaigne voeren. Overal, maar dan ook overal vindt je van die bordjes langs de straat die de verschillende kandidaten aanprijzen. Er zijn ook wat fundamentele verschillen in het systeem. Amerika is per definitie een 2 partijen stelsel, waar je de Democraten en de Republikeinen hebt. Het hele systeem is er dan ook op gebouwd dat je in principe 2 kandidaten voor een positie hebt. Zijn er meer, dan worden er voorverkiezingen gehouden (die waren ergens in October) om tot 2 te komen. Dan gaan die 2 het tegen elkaar opnemen en dan heb je de winnaar. Tweede verschil is dat veel meer dingen via verkiezingen geregeld worden. De burgemeester, de gemeenteraad, de sheriff, de politiecommisaris, de rechters, de brandweercommandant, de schoolcommissie, het havenbestuur, de County executive (soort commisaris vd Koningin/burgemeester vd provincie) en nog veel meer. Daarnaast kan iedere burger, met voldoende handtekeningen, een initiative indienen dat op het "ballot" het stembiljet, komt. Die initiatieven worden dan weer ondersteund door belangengroepen, die met geld en advertenties, mensen proberen te beinvloeden. Bijv dit keer I-330 and I-336 die een beperking wilde leggen op de hoogte van schadevergoedingen van medische missers. Dus de advocaten aan de ene kant en de doktoren aan de andere kant gooide er letterlijk miljoenen dollars tegenaan om mensen te beinvloeden in hun stem gedrag. Hoewel de betrokkenheid bij wat er in je gemeente gebeurt groot lijkt, was de opkomst maar ergens rond de 65%. Dat is zeker meer dan wat er in NL bij de gemeenteraads en provinciale verkiezingen komen opdagen, maar het is niet heilig. Voor ons eenzame immigranten is het afwachten en gewoon doorgaan, want meedoen is er niet bij.

The Popcorn Mom

Vandaag kreeg ik de titel Popcorn mom. Zoals al jaren op de school bij Bo, kunnen de kinderen 1x per week popcorn kopen tijdens de lunch pauze. Daarnaast is er ook iedere dag hot lunch en sandwich met melk of chocolademelk verkrijgbaar, maar op woensdag is het popcorn dag. Dit laatste wordt ook al jaren in stand gehouden door de vrijwilligers, de moeders.... En vrijwilligers zijn altijd nodig op school, of je nu in Nederland woont of hier in Amerika. Zo ook hadden ze mensen nodig om tehelpen bij de wekelijkse popcorn. In een optimistische bui had ik me op gegeven om tehelpen. Proberen kun je altijd. Dus werd ik vanmorgen om 10 uur verwacht om samen met Roxanne (een andere moeder, die alles al weet) popcorn temaken. De school van Bo telt inmiddels 500 leerlingen en ook allemaal lunchen. Want hier gaan kinderen niet naar huis tussen de middag. Dus moet je natuurlijk het één en ander al klaar hebben staan aan popcorn. Want de school eet in 3 groepen tegelijk. Dus om 10 uur beginnen, en om 12.30 uur de eerste lunch kinderen. Een drukte van jewelste, maar ze stonden netjes in de rij voor de popcorn. Popcorn mag alleen gehaald worden als je klaar bent met je lunch en daarna naar buiten gaat. Bo en haar klas was in de laatste groep lunch, en natuurlijk wordt je dan herkend als Bo's mom. Bo zelf vond het ook reuze spannend dat ik daar bezig was. Na de laatste popcorn zakken gevuld tehebben, waren we 3,5 uur en ik denk zo een 300 zakken popcorn verder. Maar ik had een trotse dochter, want die had een popcorn mom, en een gratis zakje popcorn!

Leren en fun

Deze dagen laat de Seattle omgeving zich zien van zijn bekende kant. Regen... dus dan wordt het met de meiden tijd voor ander vermaak. Zelfs bij kinderen van 4 en 7 jaar oud kunnen de muren op je afkomen en als dat gebeurd dan heb je als ouders de handen in het haar. Dus om dat te voorkomen hadden we vandaag een educatieve dag in de planning. In Seattle Center, bij de Space Needle, heb je niet alleen het Childrens Theater, waar we vorig week waren voor de kinder Musical "Dr Seus", maar ook het kinder museum. Dit speciale museum is 100% interactief en een echt doe museum. Het heeft wat weg van Nemo in A'dam met veel testjes en experimenten die je kan doen, ,maar ook van het Tropenmuseum en het Africa Museum in de buurt van Nijmegen waar ze leefomgevingen nabouwen van mensen over de hele wereld. Afrika, Philippijnen, Japan, China etc etc. Ook een complete mini-berg is nagemaakt, met een ingebouwde speurtocht naar dieren en planten. Maar ook een klein theater, een kinder radiostudio (favoriet van Nova) en een televisie studio waar je een weersverwachting kon maken (Bo in haar element) kun je er vinden. Verschillende wisselende tentoonstellingen maken het geheel compleet en deze maand was dat "The Magic School bus" een alom bekend kinder-leer fenomeen hier in de US en in NL ook wel bekend van het liedje "De wielen van de bus gaan rond en rond.....". Na een educatieve dag, was het ijsje een mooie afsluiting en konden we weer oostwaarts keren naar Duvall.

Nieuwe foto's op site

We hebben weer wat foto's op een website gezet zodat iedereen wat meer foto's kan bekijken dan die ene die we bij de postings zetten. Dus voor deze maand hebben we foto's van Bo haar verjaardag, de heksenparty, de pumpkinfarm, de Halloween party etc etc. Dus neem een kijkje en ga naar http://spaces.msn.com/members/schaapgoesusa/PersonalSpace.aspx?_c01_photoalbum=showdefault&_c=photoalbum

Trick or treat !!!!!!!

De allereerste Halloween in Amerika, vanmorgen begon het feest. Nova mocht verkleed naar school, waar ze een Halloween Party hadden. Ik had mijzelf opgegeven als moeder om wat tehelpen. De tafels waren gedekt in 1 lange rij met papieren bordjes, servetjes, en een pakje drinken. Dit alles in Halloween stijl. Ook was er meegebracht fruit, kleine cakes etc. door alle ouders. Na de snacktime was het spelletjes spelen, pompoenen schilderen, gezicht laten beschilderen. Nova vond het allemaal erg leuk dat ik aanwezig was. Na alle kinderen te hebben beschilderd op de wang, van spinnetjes tot dino's en zonnetjes, ben ik tijdens de buitenspeel pauze vertrokken. Vanmiddag brak de rest van Halloween los. het begon in het dorp waar alle winkels snoep klaar hadden liggen. Dus uit school vandaan, Bo verkleden en op naar het dorp. Nu is het de bedoeling dat de kinderen trick or treat roepen en dan een snoepje krijgen. Daarbij hoort natuurlijk ook 'dank je wel' en soms ook nog Happy Halloween! Dus dat hadden we snel door. Alle kinderen waren verkleed, soms ook de ouders, en de kleine broertjes of zusjes in een draagzak en het was een drukte van jewelste. En Bo en Nova komen natuurlijk ook weer bekenden van school tegen. Dus na een uurtje weer naar huis. Warm eten en toen deel 2 in onze buurt. Milo was dit keer de gelukkige, inmiddels begon het teregenen en kwam het met bakken uit de lucht. Bij ons aan de deur was het niet echt druk, dit waarschijnlijk door de regen. Sommige buren hadden de veranda veranderd in spookachtige huizen, met rook en enge geluiden. Andere hadden versieringen met pompoenen net als wij overigens. De meiden hebben heel wat opgehaald. Net als met Sintmaarten. De komende maanden zijn wij voorzien van snoep.

Party time... in the Haunted House

Zaterdag was het dan zover. We hadden ons er al een tijd op voorbereid hoewel we eigenlijk niet wisten wat we moesten verwachten. Halloween is een kinderfeest, net als St Maarten, alleen de volwassenen grijpen dit aan om zelf te feesten. De Lemons family (onze oude huisbaas) hadden ons uitgenodigd voor hun "traditionele"Halloween party (no kids allowed). Dus hebben we Winni en Marisca lief aangekeken en zij hebben gezellig Bo en Nova op visite gehad voor een nachtje. Ging allemaal prima hoewel jetlag(ze zijn net terug uit NL) en wintertijd de dames toch wel op een vroeg uur naast hun bedjes kreeg. De voorbereidingen voor het feest waren bijna net zo leuk als het feest zelf. We moesten eerst experimenteren met de vloeibare make-up en hoe je toch het effect van een geest zo waarheidgetrouw kreeg. Is na wat oefenen toch prima gelukt zou ik zo zeggen. Toen aankleden en opweg naar het feest. Daar aangekomen was het hele huis donker, behalve de garage. Dat was de ingang van het "Haunted House". Daar doorheen, door het spinnenweb, langs de muur, het skelet en dan door naar het huis. De gastheer en gastvrouw hadden de film "Psycho" als thema genomen dus we kwamen binnen in het Bates Hotel, als waar een dame in een douchgordijn en de oude mevrouw Bates met lang mes door het huis gingen. Het hele huis was in Halloween, de schilderijen hingen overal scheef, spinnenwebben overal, alle meubels eruit, alle lichtbollen vervangen door groen, paars of rood... kortom helemaal af. Ze waren er naar eigen zeggen een hele week mee bezig geweest. Voor de rest veel gefeest, dansen en eten met mensen uit de buurt. Veel van onze huidige buren waren er ook, daar het hun oude buren waren, zoals deze foto, met Steve onze buurman als Kolonel Mustard uit het spel Cluedo. Wat opvalt als je amerikanen in een wat lossere omgeving, met een biertje erbij en zonder kinderen meemaakt, dat dan de de ware aard boven komt en het "nette" er zeker een beetje afgaat. (En toch zondagmorgen weer allemaal netjes naar de kerk). De costume contest werd gewonnen door de plaatselijke sheriff die geheel in "drag", topje, korte glitter minirok en pruik de show gestolen had. Zeker als je weet dat ie 2 meter is en zijn armen 2 keer zo breed zijn als die van mij. Had er eigenlijk een foto van moeten maken en dan als hij me ooit eens aanhoudt hier in de buurt, die foto te voorschijn kan halen en de boete proberen te ontlopen. Rond 12:00 liep het feest op zijn einde en zijn we op onze bezemsteel weer huiswaarts gekeerd. Zondag kwamen onze kleine heksen weer thuis...... Maandag is het echt Halloween en dan kunnen zij hun kunsten vertonen

American Football in Duvall

Vanavond zijn wij als met zijn allen naar American Football geweest. Dit sport evenement was op het sport terrein van de Cedercrest High School in Duvall. Een thuis wedstrijd van de Red Wolves, het team van de High School. De wedstrijd opende met het Amerikaans volkslied. De High School marching band zat op de tribune voor de muzikale ondersteuning en de cheerleaders uiteraard ook van de High School stonden langs het veld voor vermaak. De wedstrijd werd goed bezocht, dit voornamelijk door de plaatselijke bevolking van Duvall. Deze bevolking was ook beter voorbereid op de wedstrijd dan wij, De Familie Schaap. Iedereen had wel kussentjes, dekens, paraplu etc. mee onder zijn arm bij aankomst. Wij alleen een paraplu. Het had geregend kort ervoor, dus de bankjes op de tribune waren nat. Milo had nog 2 plastic zakjes in zijn zak zodat de helft van het gezin droog zat. Waar het niet dat een aardige toeschouwer die achter ons zat, aanbood om zijn meegenomen deken tegebruiken. Hij zat immer toch nog droog op zijn eigen kussentje. De jeugd ziet het tevens als ontmoetingsplaats om tekijken naar vrienden. Tijdens de wedstrijd hebben we ons alle vier prima vermaakt, er was veel tezien, zowel op het veld als erom heen. En een Football wedstrijd zou geen Football wedstrijd zijn als je geen popcorn, pizza, koffie, cola of noem maar kon kopen. Zo ook hier. Dit was weer eens een echte Amerikaanse beleving op zich. En de moeite waard om met je dikke jas aan op de tribune tezitten. En met een ervaring rijker zullen we er beter voorbereid naar een volgende wedstrijd gaan.

Halloween komt eraan, de spanning stijgt

Vanmiddag was het dan zover, de pompoenen die al 3 weken geleden gekocht zijn, mochten uitgehold worden en uitgesneden worden. En als moeder in opleiding, zonder enige ervaring met pompoenen, werd ik dus geacht teweten hoe het moest. Gereedschap was aanwezig voor deze klus, dit had ik al gezien in de winkels. Ook met de daarbij geleverde shablonen om een tekening op de pompoen tezetten zodat je hem goed uit kunt snijden, of tewel zagen met een speciaal karteltjes mes. De meiden beginnen al erg opgewonden teraken van het hele festijn, dus de spanning stijgt. Bo en Nova hebben zelf de uitholling gedaan, tekening en het uitsnijden van ieder 2 pompoenen. Ze wisten ook te vertellen dat er een kaars in moet branden. De 4 mooie pompoenen staan nu op het hek van de veranda en we hebben beloofd dat op Halloween er kaarsjes in komen tebranden. Dit is ook tevens het teken voor de buurkinderen "dat je open bent voor trick and treat" Nog een paar nachtjes slapen en dan maandag is het zover.

White sox winnen WorldSeries baseball

Er zijn in de amerikaanse sportwereld twee jaarlijkse hoogtepunten. De eerste is de Superbowl, de finale van de American Football league, en de tweede zijn de Worldseries, de finale(s) van de baseball league. Vandaag was de vierde wedstrijd (ze spelen best of 7) van de 2005 Worldseries tussen de Chicago Whitesox en de Houston Astro's. Als echte amerikanen hebben Jacq en ik, live, de wedstrijd voor de TV bekeken. (Ja René, het heeft zijn voordelen in de US wonen). Een spannende wedstrijd met maar 1 punt voor Chicago en kleine kansen voor Houston. Toen de laatste bal geslagen was en de slagman uit gemaakt werd, ging heel Chicago, spelers, fans en de hele stad uit zijn dak. Het kampioenschap van 1917 was de laatste keer dat de White sox de finales gewonnen hadden, dus er werden wat tranen gelaten. Major league baseball heeft alleen Amerikaanse en Canadeese team, maar volgens de televisiecommentatoren zijn dit de wereldkampioenschappen baseball. Daar zie je dan toch weer kortzichtigheid van de amerikaan. Vrijdagavond spelen de Cedar Crest Wolves (onze lokale highschool football team) een thuiswedstrijd, daar gaan we ook eens kijken om te leren hoe dat nu allemaal gaat.

Verjaardag van Bo

Afgelopen zaterdag was het Bo haar verjaardag. Onze grote dochter is inmiddels 7 jaar geworden. Zoals jullie weten was er al het één en ander in voorbereiding. De voorpret begon al afgelopen vrijdag, op school. Daar moest natuurlijk getrakteerd worden. S'morgens heb ik als een echte Amerikaanse popcorn gemaakt, in de magnetron. Dit ging in bekertjes met een klepje met een dieren print erop. Bo vond het een geweldig idee. S'middags heb ik het naar school gebracht en mocht ik er even bijblijven. Er werd gezongen "happy birthday"uiteraard en ze mocht een helper uitkiezen voor het tracteren. Van de klas kreeg ze een zelf gemaakt boek van allemaal een eigen tekening met dezelfde geschreven tekst erbij. Erg leuk. Toen het zaterdag was is ze wakker gezongen door Milo, Nova en mijzelf. Snel naar beneden om tekijken wat er allemaal stond tewachten aan post en kadootjes. Want ja, Nova was haar al voor gegaan, dus ze weet hoe het werkt. Alle post wordt onderschept en bewaard tot de dag zelf en de ooms en tantes sturen kadootjes. En dat samen met het kadootje van papa en mama en opa en oma is het erg veel bij elkaar. Namens Bo bedankt voor alle op gestuurde kaarten met leuk geschreven tekst en alle opgestuurde kadootjes. S'morgens nog naar de Nederlandse school en daar natuurlijk ook tracteren, kon s'middags het feest beginnen. De vlag hing uit in huize Schaap, uiteraard de Nederlandse..... Het was niet zo druk al met ons open huis party dat we samen met Nova haar verjaardag deden. Maar voldoende mensen en gezelligheid en kinderen. Nadat alle visite weg was, was het Bo haar wens om bij Mac Donalds tegaan eten. Zaterdag hadden we overleefd nog 1 dag tegaan. De zondag was het kinderpartijtje. We hadden een heksen feest bedacht. De capes en de hoedjes waren klaar. De kinderen waren van de partij en feesten maar. Zelf muffins versieren en op eten, spelletjes doen, waaronder sjoelen, dansen en zingen. Toen de klok 4 uur sloeg werden de kinderen weer opgehaald en mochten de cape en hoed mee naar huis nemen, kregen deze bovenstaande foto mee als dank voor het kadootje en als herinnering. Het feest weekend was afgesloten. Bo vond het allemaal geweldig en wij als ouder ook......en doken zondagavond zeer vermoeid maar voldaan ons bed in.

The Pumpkin Farm

Vandaag was het een "Fieldtrip"voor Nova. Ditmaal was het een bezoek aan de pompoenen boerderij. Omdat alles momenteel in teken van Halloween is, hoort daar natuurlijk ook de pompoen bij. Dus vanmiddag was het zover, laarzen aan en een regenjas, want ja het echte "Seattle weer" is inmiddels begonnen. Dit betekend overigens regen. Maar gelukkig tussen de buitjes door hadden we een leuk bezoek. We kregen een rondleiding van een medewerker, die geheel voorbereid een rondleiding gaf. Eerst langs de kippen, dus een kip het hok uit, de kinderen kregen de kans om het dier te aaien. Daarna was de geit aan de beurt, deze mocht ook geaaid worden. Er was van maisplanten een soort van doolhofje gemaakt op mini formaat. Een piramide van balen hooi om op teklimmen. Dus veel plezier voor de kids. Daarna kwamen we in een soort kas terecht waar iedereen kon plaats nemen en werd de kinderen uitgelegd aan de hand van verschillend matriaal hoe een pompoen plant tot stand komt. Dit werd op een leuke manier gebracht. Als laatste en als afsluiting kwamen we op een veld terecht waar nog wat kleine pompoenen lagen en waar ieder kind er ééntje uit mocht zoeken om mee naar huis tenemen.

Rob en Nico in Duvall

Sinds we deze tent voor onszelf hebben, laten we onze gedachten meermaals gaan over wat we allemaal zouden willen veranderen. Andere kleuren, andere spullen, meer roestvrijstaal, etc etc. Maar met denken kom je er niet. Dus deze week is de schilderkwast weer uit de garage gekomen en hebben we onze residentie in Duvall weer een beetje aangepast aan onze smaak en ons gevoel van"thuis". Strakker, modern of zoals ze dat hier noemen "contemporary". De slaapkamer , de "master bedroom" hebben we onderhanden genomen en straalt nu een zachte blauwe/bruine kleur uit die precies past bij de rest. Daar gaan we weer onze hemel boven maken en we kunnen zo in de Amerikaanse versie van Eigenhuis en Tuin. HGTV.COM. Alles is beter en groter in de US, dus een zender als HGTV zend continue programma's als Eigenhuis en Tuin uit, maar daar halen we toch niet de inspiratie vandaan want de algemene smaak van de amerikaan is niet helemaal de onze. Zo ook met lampen. Een huis wordt hier verkocht met lampen en dus hadden we twee spuuglelijke lampen in de koop meegekregen en die moesten we dus vervangen. Wat zijn we blij dat we IKEA in de buurt hebben. Want nu hebben we een strakke kroonluchter boven de diningroom tafel hangen en twee industrie lampen boven de eettafel in de keuken. Feels like home!

Wie weet het beter?

Tijdens ons gezamelijk diner aan tafel, worden meestal de bijzonderheden van de dag doorgenomen. Iedereen mag iets vertellen en krijgt een beurt. En sinds dat wij Amerika wonen komen er natuurlijk ook Engelse woorden overtafel. Nu hebben wij in dit huis een regel, Nederlands praten. Maar soms zijn woorden gewoon Engels, omdat het bijvoorbeeld een naam is. Dit schept verwarring bij onze dochters, want die corrigeren elkaar en ons als dit nodig is. De engelse woordenschat wordt goed uitgebreid momenteel. Sinds kort kan Nova fluiten met haar mond. Vandaag aan tafels kwam Nova met het woord whisler, dit bleek volgens Bo niet het geval, whisling was het volgens haar. Gelukkig hebben wij de dikke vandalen woordenboek en hebben wij dit samen opgezocht. Want ik zelf had hier niet het correcte antwoord op. Wat bleek, Nova had gelijk, in tegenstelling tot Bo die heilig overtuigd was van haar "betere"engels tenopzichte van haar zusje. Gelukkig maakt de dikke vandalen nog indruk op onze bijna 7 jarige dochter, en nam zij terharte aan dat deze wel gelijk zal hebben, dus Nova ook!

Columbus day , no holiday

Op 12 Oktober 1492 was het dan zover. De Pinta, één van de drie schepen van Christopher Columbus had land in zicht na een reis van meer dan 10 weken. Dat land bleek later een onderdeel van de eilanden te zijn die we nu kennen als Bahama eiland genaamd Guanahaní. En ja als je als land weinig hebt om te vieren dan neem te elke gelegenheid aan, dus was het vandaag Columbus day(hoewel het de 10e is ipv de 12e). Toch zie je op Columbus day een beetje hetzelfde effect als we in Nederland kennen voor tweede paas en/of pinkster dag. De nationale herdenkingsdag voor Columbus was pas 400 jaar later in 1892. In de relatief korte tijd tussen toen en nu is Columbus day vervallen tot de commercie en merk je er het meeste van door de Columbus day Sales folders die de laatste weken in de mailbox zitten en de speciale kortingen die op de TV aangekondigd worden. In 1971 is besloten om de dag te verzetten naar de 2e Maandag van Okt. (beter voor de winkels). Als je echt wilt weten waar de dag over gaat kijk dan op deze link voor meer info. De weinige gemeenschappen die Columbus day nog echt vieren zijn eigenlijk de indianen, en dat niet zo zeer als een positief feit maar meer als een manier om hun eigen cultuur onder de aandacht van een breed publiek te brengen.

Heksenfeest en Halloween

Hi!De voorbereiding van het kinderfeestje voor de verjaardag van Bo zijn in volle gang. Over 2 weken is het zover. Bo weet al welke kinderen ze wil uitnodigen, het thema is een heksenfeest, de capes zijn allemaal al klaar. Alleen moeten de uitnodigingen nog de deur uit. Dit laatste was een klusje voor Milo. Het zelf maken van de uitnodigingen. Dus vanmiddag foto's maken met de heksenkleding die alvast voor de Helloween zijn. En als je foto's van Bo maakt in de heksen kleding dan is het ook leuk om Nova op de foto tezetten. Voor de uitnodiging van de party is deze foto van Bo gebruikt.
En deze foto hier boven is alvast een gedeelte van de Helloween. Want inmiddels is ons huis versiert aan de buitenkant op de veranda hangen helloween lichtjes en komen er niet onderuit om nog meer versieringen buiten maken. Wat overigens iedereen nu al in de buurt doet. Moet wel bekennen dat de buurt er gezellig uit ziet bij iedereen. En iedereen excited voor de Helloween, inclusief de familie Schaap!

En wat doe jij als je kids naar school zijn?

Een vraag die ik regelmatig krijg: En wat ga jij doen als de kinderen naar school zijn? Nu dan het is inmiddels Oktober, ik probeer ritme tekrijgen op de dagen dat zowel Bo als Nova naar school zijn. Dit heeft even tijd nodig. De dagen dat Nova naar school, dit zijn 3 dagen in de week, lijkt veel maar vliegen om voor ik er erg in heb. Inmiddels zijn we het één en ander aan het veranderen in ons huis en is de verjaardag van Bo in aantocht. Inmiddels heb ik een naaimachine aangeschaft. Dit is iets wat ik een tijdje roep....maar ja, dat doe je niet even met 2 kinderen en alleen wel. Nu willen we hoezen over onze stoelen van de eethoek die we hebben meegenomen uit NL zodat het één geheel wordt met de andere spullen die er staan. Nu kan ik deze maken met de aangeschafte naaimachine. Bo heeft inmiddels bedacht dat ze een heksenfeest wil. Dus ik naar de winkel voor hoedjes kopen. Samen met Bo stof uitgezocht om heksencapes temaken. Echte zwarte heksen stof. Op de zelfde naaimachine. Dus na een avondje avonturieren op mijn nieuwe naaimachine, want ja, het afstellen viel niet mee. Is het me toch gelukt en ben ik trots op mezelf. Vandaag heb ik dus in alle rust, alle heksen capes gemaakt, deze zijn dus klaar voor de party eind van de maand. Nu mijn volgende project, de stoelhoezen.... En binnenkort neem ik de verfkwasten ook nog terhand. Mijn handen jeuken. Dus lieve mensen, dit persoontje verveelt zich voorlopig niet als de kids naar school zijn!

De eerste zwemles

Vanmiddag was het dan eindelijk zo ver. Nova haar eerste zwemles. Ze had er reuze zin in en kon bijna niet wachten. Voor haar duurde dag telang, en kon niet snel genoeg omgaan. Want de zwemles was pas om 4.30 uur. Ze zwemmen in kleine groepjes van max. 4 pers. de zweminstructrice is ook in het water. Langs de kant is een verhoging in de bodem van het zwembad waar de groepjes kinderen zich bevinden. Ze zijn om de beurt met de instructrice aan het zwemmen. Moeten op drachten doen. Buik drijven, rug drijven. En nog wat andere oefeningen. Gaat er anders aan toe dan bij Bo haar zwemlessen met 13 kinderen in een groep en met een plankje zwemmen en meters maken. Nova leert ook nu eerst de borstcrawl en rugcrawl en later pas de schoolslag. De kinderen leren ook meteen zwemmen zonder drijfmiddelen om de buik. De tijd zal het leren hoe snel het wel of niet zal gaan. Dat het anders is hoeft niet tebetekenen dat de kwaliteit niet goed is. Aankomende donderdag wordt ze weer verwacht en Nova kan bijna niet wachten tot het weer zo ver is.

De voorbereidingen zijn gestart

Halloween is hier BIG!... Zowel voor de kinderen als voor de volwassenen. En we beginnen er al vroeg mee. Van het weekend zijn wij ook al gestart. De pompoenen zijn in huis en de eerste lampjes hebben we opgehangen. Dus als je nu langs ons huisje rijdt dan zie je in de wind dansende oranje pumkins en weet je dat we klaar zijn voor Halloween. Daarnaast is de kleding ook belangrijk, dus van het weekend hebben we ook voor de meiden de Target bezocht (plaatselijke Blokker) heksenpakjes ingeslagen, zwart met oranje en bijpassende heksennagels.
Het is nu aftellen voor de dames naar eind Okt om de straat door te gaan en snoep op te halen en ook op Vrijdagmiddag op kantoor bij Microsoft langs te gaan om de nachtmerrie of natte droom van iederen tandarts bijelkaar te halen. Als laatste moeten we nog op zoek naar kostuums voor "ons" feest. Er is kinder Halloween, maar er is ook volwassen Halloween en wij zijn uitgenodigd voor een party waarbij we duidelijk niet als onszelf dienen te verschijnen. Als iemand nog een Volendammer kostuum en een Zeeuwsmeisje pak heeft houden we ons aanbevolen.

Wier Neerlands bloed door d'aderen stroomt

Als nederlander in den vreemde zijn bepaalde zaken plotseling belangrijk, om wat voor reden dan ook. Zo ook voor kleine meisjes van 6 jaar. Afgelopen week, na een brief ontvangen te hebben van Laura haar beste vriendin in Nederland, kwam Bo met de opmerking dat Nederlands leren lezen en schrijven toch wel erg cool zou zijn (en handig). Toeval was dat dit weekend de Oranjeschool hier in Seattle weer van start ging. Dus wij 1 en 1 bij elkaar opgeteld en Bo gevraagd of ze het leuk zou vinden daar dan heen te gaan en Nederlands te leren lezen en schrijven. Ze sprong een gat in de lucht en wilde direct aan de slag. Vrijdagavond stond ze weer te springen: "I'm so excited , I'm so excited" omdat ze nog maar 1 nachtje hoefde te slapen. Vandaag zaterdag was het dan zo ver en papa en Bo gingen om half 9 's morgens op weg naar Seattle, naar de West Mercer Island Elementary school voor de eerste ochtend Oranje school. Nu hadden we er al veel overgehoord van de voorzitster van de Oranje school woont bij ons in Duvall en is ook de sport maat van Jacqueline op woensdagochtend. Met allerlei nederlandse kindjes, waaronder ook een aantal Microsoft kids, heeft Bo zich prima vermaakt. Geknutseld, eerste woordjes gelezen en gewoon ook nieuwe nederlandse kinderen leren kennen. Dus we weten waar we de komende 9 maanden, elke zaterdagochtend zullen zijn... maar gelukkig voor papa hebben ze een wireless netwerk in de school en kan er altijd wat e-mail gedaan worden om de tijd tot 12:30 (wanneer de school klaar is) door te brengen en voor mama is de shopping-mall dichtbij als tijdsverdrijf. Oranje boven, Oranje boven....

Snufje naar school

Alles tweetalig, zo ook ons konijn. Sinds Nova weer naar school heeft ze het op school over ons konijn. Iedereen was wel benieuwd naar onze nieuwe aanwinst. Dus had juf tegen Nova gezegd, vraag maar aan je papa en mama of je snufje een keer mee naar school mag nemen. Dus nadat Nova dit enkele malen aan mij had gevraagd, heb ik met de juf geregeld wanneer dit kon gaan gebeuren. Vandaag was het de grote dag voor onze snuf, want ja, ze komt uit een Amerikaans nest en is het natuurlijk belangrijk dat het gevoel voor de Engelse taal niet verliest!!! Want thuis spreken we alleen maar Nederlands. Nova trots dat ze haar konijn mocht showen en er over mocht vertellen en alle kinderen reuze enthousiast.....

Wie het eerst komt, wie het eerst.....

Deze is titel is gebaseerd op de inschrijving voor de zwemlessen voor Nova. Wij zijn met de hele familie lid van de Pro-Club. Dit is een groot sportcentrum met alles erop en eraan. Ook zijn er 3 zwembaden en nog een instructiebad. Groot dus. Er worden hier dus zwemlessen gegeven. Een ander land, dus andere gewoonte en andere regels, andere vorm van zwemles geven. Dus ook een andere wijze van aanmelden. Dit gaat per maand, je moet er dus zelf om denken dat je iedere maand verlengt. Wachtlijsten kennen ze niet. Er is 1 dag om tebellen als je je aan wilt melden. De plaatsen zijn gering, dus je moet zodra ze open zijn op die ene dag meteen bellen. Die ene dag was vandaag en de pro-club is iedere dag om 5 uur sóchtends, dus je voelt het misschien al, de wekker was gezet vanmorgen om even voor 5 uur. Nou we zitten er bij hoor, Nova mag haar zwemles starten volgende week dinsdag. Voor 2x in de week een half uur. De optie's om sóchtends of vroeg in de middag telessen waren er niet over voor mij, dus dat wordt weer als van ouds net als in NL na schooltijd van Bo om 4.30 uur nog naar het zwembad met 2 kinderen.
Volgende week meer hierover. Nova heeft er in iedergeval reuze zin in en is super gemotiveerd om teleren zwemmen!

PartyLite

Ik ben nog nooit naar zoveel party's geweest als hier in Amerika. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben wel een party ervan of een club. Tupperware is hier ook bekend, (ben ik overigens niet geweest) Onlangs had ik een make-up party van de Mary Kay bij Ingrid, een andere nederlandse, samen met nog wat nederlandse vrouwen. Vanavond was ik mee gevraagd door Monique, ook een nederlandse die hier in het dorp woont, om bij haar buurvrouw naar de partylite tekomen. Erg leuk, allemaal vrouwen (uiteraard), geurkaarsen in alle vormen en maten en kandelaars, van Kitsch tot....... wat niet onze smaak is. Dingen voor de halloween, wat er aan komt op 31 oktober etc. De geur kaarsen waren erg lekker, dus die bestelling heb ik gedaan. Maar verder zijn ze van mij niet rijk geworden. Wel ben ik weer een ervaring rijker.......

Back to school Fiesta diner deel 2

"Stomme party en niks gewonnen", dat was het oordeel dat de meiden hadden na het feest op school, waar we voor het einde van vertrokken waren omdat de meiden tot op het bot koud waren. Welnu daar zat nog een verrassing achter. Zondag zatten we op onze veranda van de volle zon te genieten (het is hier toch nog wel 19 - 20 graden) en toen kwam Sue, de buurvrouw en "president" van de PTSA (de organiserende oudercommissie) met de auto langs en stopte voor onze deur. "He guys, you've won something!!" kwam de enthousiast aangelopen. Bleek dat in het laatste deel waar de "diensten" verloot werden wij toch in de prijzen gevallen waren. Een behandeling van 1 uur, in een beauty salon. Dus Jacq gaat aan de verwennerij!!

Zo vader .... zo dochter

Zaterdagavond. De dag is beeindigd en de meiden liggen, na een uitgebreid douch ritueel, met zingen, dansen en stoeien op hun bedje en papa en mama hebben een glasje rose en een biertje uit de koelkast gehaald om de dag relaxed af te sluiten. Rond 11:00 komt er geluid van boven en komt er een dametje naar beneden gestommeld, met een slaperig hoofd en naar haar eigen zeggen, buikpijn. Dus wat doe je als ouder, je kijkt ernaar, wrijft wat over de buik, brengt haar even naar de WC, geeft haar een glasje warme melk en brengt haar weer rustig naar bed en zegt dat het met slapen weer over gaat. Maar deze keer was het bij Bo niet over. Ze bleef terugkomen en bleef zeggen dat ze erge pijn in haar buik had, dat het soms niet te houden was en als dat gebeurde kun ze haar benen niet stilhouden van de pijn en trilde haar lichaam. Toch even temp opgenomen maar die was goed, een beetje laag zelfs, en dus weer naar bij, en Jacq er even bijgebleven. Rond 11:45 bleeft het maar doorgaan en hebben we de 24uurs zusterlijn gebeld om even overleg te plegen. Uiteraard de standaard vragen, heeft ze ontlasting gehad, iets verkeerd gegeten, was ze al ziek, etc etc etc. Nee, maar ze klaagt over heftige buikpijnen en onze kleine meid is geen huiler die bij het minste over geringste het van de daken schreeuwt. Dan was het advies om toch maar even naar de dokter te gaan. Nu kennen ze in de US het begrip huisartsenpost niet, dus als je in de nacht een dokter nodig hebt dan ga je naar de ER. (Eerste Hulp) van een ziekenhuis. Dus papa en Bo opweg naar het ziekenhuis in Kirkland, daar om 12:15 aangekomen en de ER molen ingegaan. Ondertussen had ze 1 keer thuis en 1 keer in de auto onderweg overgegeven. Dus ze wilde urine, bloed en een X-ray van haar buik. (ook om blindedarm uit te sluiten). Wat een kanjer, voor het eerst bloedprikken en geen kick gegeven, netjes stil staan bij de X-ray machine en ook prima in een potje geplast. Ook nog even de nodige papieren tekenen, een consent formulier, dat je toestemming voor behandeling geeft en de verzekering dat ze zeker weten dat je zult betalen. Als verrassing kreeg Bo een enorme paarse beer die direct de naam Rosie van haar kreeg. Daarna.... wachten (ik ken dat ook van mijn eigen ER bezoek enige tijd geleden). Bloed, urine en foto's goed, en ondertussen toch weer een keer overgegeven. De dokter stelde voor een medicijn tegen misselijkheid te geven en dan te wachten en haar weer te onderzoeken. Dat duurde weer een uur, gelukkig viel Bo in de ER in slaap en kon ik ook mijn ogen een beetje dicht doen. Na het uur, leek Bo opgeknapt, was de misselijkheid weg en kon de dokter ook niets bij haar buik opmerken. Dus ontslagen uit de ER, reden we om 3:15am weer terug naar huis en Bo had het hoogste woord in de auto. (alskinderen beginnen te kletsen, gaat het meestal beter). Toen rond 4:00am direct naar bed en de volgende dag rustig alles opgestart. Bo is weer 100%, behalve nog een beetje moe. Volgens de dokter kan het een virusje zijn geweest, dat vanzelf wel weer het lichaam uit gaat. We hebben dus weer wat ER ervaring, en we hebben een kanjer van een dochter die dat alles toch maar prima ondergaan heeft.

Back To School Fiesta Dinner

Jawel, vanavond was het de avond van de Stillwater Elementry School. Door de PTSA, dit is een soort oudercommisie die alles organiseert en belangen van de leerlingen in ogenschouw houd. Deze commisie organiseert ook de "gezellige"dingen. Zo ook deze Back To School Dinner and Raffle. Het menu werd geregeld door een plaatselijk restaurant, en je moest vooraf opgeven. Dus de meiden in volle verwachting naar school. Samen met ons, als ouder. Want ja wij willen dit natuurlijk ook niet missen. Bij de raffle, dit was een loterij, lagen alle kado's op de lange tafels met een doosje waar je je kaartje met naam in kon doen. De kadootjes werden deze week op school ingeleverd voor wie daar iets in wilde doneren. Zelf het kado kopen en verpakken in doorschijn papier. De kaartjes kon je kopen, zelf je naam erop invullen. Oke, mooi weer nog, alles was buiten, het begon om 5.30 u dus we dachten eerst kaartjes kopen, en dan in de rij voor het eten. Die rij was nog klein. Nadat we met de raffle klaar waren was de rij al gegroeid, dus aansluiten maar. Onze voorstelling was anders. De kids waren aan het spelen op de klimrekken. Maar wij als ouders wilden graag even babbelen met de mensen die wij inmiddels hebben leren kennen. Maar helaas was dit niet mogelijk want we hebben ruim 1 uur en 15 min in de rij gestaan voor ons dinner. Inmiddels was de zon onder, werd het koud, het eten gelukkig niet, maar de lol raakte er een beetje af. Na het nuttigen van ons dinner, Rijst, Bonen, Enchilada. Hebben we de loting van de Raffle nog afgewacht in de hoop dat we nog iets gewonnen hadden. Maar nee, ook dat niet. De dames gingen teleurgesteld naar huis "het was een stomme party"niets gewonnen, alleen maar gespeeld en papa en mama stonden alleen maar in de rij.
Wellicht was dit de eerste en de laatste...........keer.

Zag twee beren.....

Vanochtend rustig de krant gehaald en op de brievenbussen stond een aankondiging. "Notice" Last night a black bear has been seen walking the streets around 284th Court. Please keep you children inside after dark. Police and Wildlife rangers have been notified". Nu moet je weten dat 284th Court de volgende straat is na ons buurtje en dat deze bruine makker dus wel in de buurt rond snuffelde. Het wordt kouder en de bessen raken een beetje op dus overal komen de spinnen in het huis (op zoek naar de warmte) en de beren op zoek naar voedsel. De meiden moesten dus maar in de buurt blijven en ze bleven al niet buiten in het donker dus dat was al geregeld. Nu maar zien dat de beer weer terug naar de bossen gaat of dat ze hem vangen. Ze vangen hier beren met een berenval en donuts, jawel, het schijnt dat donuts het beste lokaas is voor het vangen van een beer. Zo zie je maar, in Nederland is het wildste wat je in en om je huis tegenkomt een muis, hier is dat toch iets anders.